یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

در دفاع از سوسیالیسم (۱۹)
اتحاد علیه کودتا، مبارزه برای دمکراسی


جمعی از هواداران سازمان فداییان خلق ایران- اکثریت (داخل کشور)


• با حوادثی که در این چند روز گذشته رخ داده، بحث حول تحریم و یا حضور در انتخابات دیگر موضوعیت خود را از دست داده است. این امر نباید بهانه¬ای برای تشتت صفوف و دوری ما از همدیگر شود. اتحاد و یکپارچگی رمز پیروزی ماست، و بایستی همچنان در دستور کار ما قرار داشته باشد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
پنج‌شنبه  ۲٨ خرداد ۱٣٨٨ -  ۱٨ ژوئن ۲۰۰۹


    دهمین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران در ۲۲ خرداد با حضور میلیونها هموطن¬ما برگزار گردید. حضور میلیونها رأی دهنده که تعداد زیادی از آنها شاید برای اولین بار تجربه حضور در نمایش انتخاباتی از نوع جمهوری اسلامی را تجربه می¬کردند، از وجوه مشخصه این دوره از انتخابات بود. میلیونها ایرانی بدنبال دست¬یابی به خواست¬های خویش از طریق مراجعه به صندوق¬های آرا، تجربه¬ای را برای چندمین بار روی نمونه¬ای سترون آزمایش کردند. هرچند آراء مردم بنفع کاندیدایی در صندوق¬های آراء ریخته شد که خود عضوی از نظام و متعهد به حفظ نظام بود، با این همه دستگاه دیکتاتوری حاکم این تغییرات اندک و غیر بنیادین را هم برنتافت. دستکاری گسترده و وقیحانه در آراء مردم، دهن¬کجی آشکار به کسانی بود که خوشبینانه به تغییر از راه¬های قانونی و در چارچوب نظام حاکم می¬اندشیدند.
    شعار میلیونها ایرانی که در کوچه و خیابانهای شهرهای کشورمان فریاد برمی¬آورند: "موسوی، موسوی، رأی ما را پس بگیر" دلیلی قاطع بر صحت گزینه تحریم، و افشای ناباروری جمهوری اسلامی و مهر تأییدی بر عدم امکان تغییر در نظام، و اصلاح این نظام قرون وسطایی بود. حضور میلیونها نفر از هموطنان ما در تظاهرات خیابانی که دامنه آن هر روز گسترده¬تر می¬گردد، و عقب¬نشینی¬های رژیم از جمله قبول بازشماری آراء، علیرغم تبریک پیروزی به احمدی¬نژاد توسط رهبر، شکستن ابهت جمهوری اسلامی، و جو وحشتی که طی سی سال بر کشور حاکم نموده¬اند، با حضور میلیونی مردم در تظاهراتی که وزارت کشور آنرا غیر قانونی اعلام نموده بود، دلیلی محکم¬تر بر درستی تصمیم تحریم کنندگان می¬باشد. این تظاهرات بیشتر از همه نشان داد که خواست¬های مردم از جمله تعیین سرنوشت دمکراسی و حقوق دمکراتیک نه در پای صندوق¬های رأی، و نه در چانه¬زنی¬هایی که بدون حضور مردم در بالا صورت می¬گیرد، بلکه در بطن جنبش¬های اجتماعی و با حضور مردم مشخص خواهد گردید.
    کودتاچیان به رهبری خامنه¬ای در مقابل اعتراضات گسترده مردم، مانند گذشته سیاست مشت آهنین و سرکوب عریان را پیشه نمودند. دستگیرهای گسترده فعالین سیاسی، حمله نیروهای گارد ویژه و لباس شخصی¬ها به تظاهرات آرام مردم در اکثر شهرهای بزرگ، تهاجم وحشیانه به اجتماعات دانشجویی و خوابگاه¬ دانشجویان، و کشته شدن دهها مرد و زن ایرانی، پی¬آمد سیاست ددمنشانه رژیم بود. ما ضمن محکوم نمودن سرکوب وحشیانه مردم و کشتار هموطنان آگاه و مبارز خود، خواستار آزادی تمامی دستگیر شدگان و محاکمه و مجازات عاملین و عامرین سرکوب و کشتارهای اخیر هستیم. ما شخص خامنه¬ای و احمدی¬نژاد را مسئول تمامی این جنایت¬ها می¬دانیم و از تمامی مجامع و افکار عمومی جهان، خصوصاً نیروهای آزادی¬خواه و شخص بان¬کن¬مون رئیس سازمان ملل متحد، خواهان دفاع ازحقوق مردم ایران و افشای جنایت¬های رژیم هستیم. مردم ما کسانی را که به هر دلیلی حکومت جمهوری اسلامی با دولتی کودتایی¬اش را به رسمیت بشناسند، شریک سرکوب¬گران و مشوق جنایتکاران علیه حقوق بشر معرفی خواهند نمود. مسلماً هر حکومت دمکراتیکی که در ایران بر سر کار بیآید، مشارکت آنان در جنایات جمهوری اسلامی و باند خامنه¬ای – احمدی¬نژاد را فراموش نخواهد کرد.   
    حضور نزدیک به چهل میلیون ایرانی- طبق آمارهای دولتی- در انتخابات، که در نمایشات خیابانی قبل از انتخابات تمایل خود را برای تغییر بیان داشته بودند، هم حاکی از تمایل شدید و گسترده مردم برای گذر از جمهوری اسلامی، البته از راههای مسالمت¬آمیز بود. نمایشی چنین پرشکوه، حکومت را چنان غافلگیر و دستپاچه نمود، که در نحوه اعلام نتایج و تبریک رهبر و سران نظام - آن هم قبل از تأیید شورای نگهبان- بخوبی مشخص بود. بیت رهبری با کودتایی از پیش طراحی شده به مقابله آشکار با خواست مردم برخواست. حضوری چنین گسترده¬ که می¬توانست به حساب جمهوری اسلامی گذاشته شود، با اقدامی نابخردانه¬ که از هر دیکتاتوری انتظار می¬رود، عملاً به رفراندومی علیه نظام و "نه" بزرگی به جمهوری اسلامی، رهبر و ولی فقیه مبدل گردید.
    از اهداف کودتاچیان به رهبری خامنه¬ای، برای چنین تقلب آشکاری، نشان دادن مشت آهنین به کسانی بود که خواهان تغییر و اصلاح نظام حاکم بودند. از طرفی دیگر دزدان نوکیسه نظامی که قبل از به قدرت رسیدن احمدی¬نژاد با راه¬اندازی موسسات اقتصادی و با امکانات دولتی اقدام به انباشت ثروت¬های هنگفتی کرده بودند. با بقدرت رسیدن احمدی¬نژاد، همراه با قدرت نظامی¬ای که از قبل داشتند، قدرت اقتصادی و قدرت سیاسی را هم یکجا در دست گرفتند. آنها دیگر حاضر نیستند در ثروت به یغما برده¬شان از مردم، با دزدان قبلی شریک شوند. به همین دلیل دیگر حاضر به پذیرش فردی غیر خودی بر مسند ریاست جمهوری نمی¬باشند. تثبیت قدرت سیاسی برای تقویت قدرت اقتصادی باند حاکم امری ضروری و لازم می¬باشد. سناریویی که شاید در ادامه به ولایتعهدی مجتبی خامنه¬ای منتهی شود.
    اعتراضات مردم توانست از رخنه¬ای که تقلبات انتخاباتی در پیکره نظام جمهوری اسلامی بوجود آورده بود، خود را بیرون بکشد. این اعتراضات صرفاً برای احیای ریاست جمهوری موسوی و به قدرت رساندن جناح دیگری از نظام حاکم بر مسند قدرت نیست. بلکه تلاشی برای طرد دیکتاتوری و بی¬عدالتی و نفی وضع موجود و رژیم ولایت فقیه¬ و خود نظام جمهوری اسلامی است. هرچند که موضوع تقلب در انتخابات و دزدیدن آرای مردم اهانتی آشکار و گستاخانه به شعور ایرانیان تلقی می¬گردد، در عین حال بموازات آن می¬تواند مستمسکی برای تشکیل جبهه وسیع دمکراسی¬خواهی و دلیلی برای مبارزه مشترک علیه دیکتاتوری و بی¬عدالتی باشد.
    بزرگترین آسیب جنبش¬های اجتماعی ایران در یکصد سال پس از جنبش مشروطیت این بوده که، مردم ما علیرغم آنکه می¬دانند، که چه چیزی را نمی¬خواهند، اما بر آنچه که می¬خواهند آگاهی کامل ندارند. مشارکت فعال نیروهای چپ بایستی متوجه رشد آگاهی و متشکل نمودن توده¬های زحمتکش جامعه، یعنی کسانی که چپ بدانها تعلق دارد، باشد. برای پیشبرد برنامه¬ریزی شده جنبش و برای اجتناب از سازش و انحراف آن، لازم است برنامه¬ای در عرصه مبارزه و با حضور طیف¬های مختلف تدوین و بکار بسته شود. برنامه¬ای که حاوی خواست¬های فوری و آتی جنبش باشد.
    با حوادثی که در این چند روز گذشته رخ داده، بحث حول تحریم و یا حضور در انتخابات دیگر موضوعیت خود را از دست داده است. این امر نباید بهانه¬ای برای تشتت صفوف و دوری ما از همدیگر شود. اتحاد و یکپارچگی رمز پیروزی ماست، و بایستی همچنان در دستور کار ما قرار داشته باشد. نیروهای سیاسی و خصوصاً احزاب و سازمان¬های چپ اگر نمی¬خواهند مانند انقلاب بهمن ۵۷، بار دیگر سرشان بی¬کلاه بماند، و مجدداً رهبری تحمیلی را تجربه کنند، اتحاد و همبستگی تنها و تنها کلیدی است که درب موفقیت را به روی آنان خواهد گشود. فرصتی که امروز در حال شکل¬گیری است، اگر نتوانیم بخوبی از آن استفاده کنیم شاید برای سال¬های مدیدی تکرار نشود. نبایستی چنان عمل کنیم که در هر مقطعی علیرغم تحمل هزینه¬هایی سنگین محصولی عایدمان نشود. و جنبش¬های اجتماعی و فعالین سیاسی سالهای دیگری را هم در یأس و نا¬امیدی سپری کنند. اتحاد نیروهای ترقی¬خواه و بطور اولی جریانات چپ می¬بایستی سالها قبل از این شکل می¬گرفت. متأسفانه با درایت و هدایت جمهوری اسلامی، چنین امری تا به امروز تحقق نیافته است. با این همه، اتحاد خواست دیروز، امروز و فردای ماست. قبل از آنکه خیلی دیر شده باشد با ایجاد "جبهه متحد چپ ایران" به این خواست جنبش عدالت¬خواهانه و دمکراتیک کشورمان، پاسخی درخور بدهیم.
    باید از جنبشی که در حال نضج است حمایت نمود، چپ¬ها و کمونیست¬ها بایستی در صف مقدم مبارزه و در پیشاپیش تظاهرات خیابانی و اعتراضات مردمی حضور داشته¬باشند. با حضور خود رنگ و بوی چپ را در جنبش دمکراتیک مردم کشورمان محسوس¬تر کنیم. بی¬آنکه به تقابل با خواست¬های مذهبی مردم کشیده شویم، با مذهبی کردن جنبش و دادن رنگ و بوی مذهبیو تحمیل مجدد حکومتی دینی در هر شکل آن مبارزه کنیم. اگر کسانی مدعی آنند که این حرکت در راستای انقلابات مخملی و رنگین اروپای شرقی و جمهوری¬های سابق شوروی شکل می¬یابد، چاره ما نه در کنار کشیدن از صحنه مبارزه، بلکه در حضور موثر و پر رنگ مان در عرصه مبارزه و البته سهم خواهی از رهبری جنبش اجتماعی کشورمان می¬باشد. عدم حضور ما به مثابه قبول رهبری اصلاح¬طلبان حکومتی و پذیرش سیاست "همه با من" خمینی خواهد بود.
    چپ همواره از خواست مردم برای تغییر حمایت می¬کند. حتی اگر برای تحقق این منظور به روش¬های قانونی در چارچوب نظام جمهوری اسلامی از جمله شرکت در انتخابات، متوسل شده باشند. علیرغم آنکه خود منتقد چنین شیوه¬هایی بوده، و در انتخابات گذشته هم به هیچ یک از کاندیداهای حکومتی رأی نداده باشد. باید با استیلای روحیه یأس و ناامیدی در بین مردم و فعالین جنبش¬های اجتماعی مبارزه کرد. اگر چه کاملاً به ناپیگیری اصلاح¬طلبان و شخص موسوی واقفیم. سیاست ما در این مقطع، باید برای تعمیق شکافی باشد که در داخل طیف¬های معتقد به نظام جمهوری اسلامی شکل گرفته است. بی¬آنکه بخواهیم توده¬های مردم و خصوصاً زحمتکشان را تحمیق نموده و از اصلاح¬طلبان رهبرانی برای جنبش اجتماعی کشورمان ترسیم نماییم. بایستی نوک پیکان حمله ما علیه کودتاچیان و بسمت باند حاکم خامنه¬ای- احمدی¬نژاد و نظامیان نشانه گیری شود. از طرفی دیگری با سازماندهی توده¬ها و فشار از پایین مانع از سازش سریع و آشکار اصلاح¬طلبان با کودتاچیان به رهبری خامنه¬ای شویم. با حضور مستمر و پیگیر می¬توانیم هزینه سازش را بالا ببریم، بنحوی که موسوی و یارانش به راحتی نتوانند بر سر مصالح و خواست¬های مردم مصالحه¬ کنند.
    رفقا! همه ما بر ناپیگیری اصلاح¬طلبان و شخص موسوی آگاهیم، ولی تا زمانی که آنها حداقلی از همراهی را با خواست¬های مردم دارند، ما در برابر آنان نخواهیم ایستاد. اما باید هوشیار بود که آنها بخاطر منافع طبقاتی خویش و بعلت نقش خود در سی سال حکومت سیاه جمهوری اسلامی و از ترس تعمیق مبارزات مردم و رادیکالیزه شدن جنبش، هر آن ممکن است با اصحاب قدرت سازش کرده یا از مبارزه کنار بکشند. باید برای ارتقاء آگاهی مردم و شناخت¬شان از ظرفیت¬های آنان تلاش کنیم. کانون مرکزی و مانع اصلی بر سر راه دمکراسی و عدالت اجتماعی را افشاء سازیم. با سازماندهی مردم در کمیته¬های اعتراض، نافرمانی¬های مدنی را شکل دهیم. اعتراضات مردمی نبایستی به چند اعتراض خیابانی محدود شود. برای برپایی کمیته¬های اعتصاب، تحصن و تظاهرات خیابانی در کارخانه¬ها و دانشگاه¬ها و در ادامه حتی در مدارس، برنامه¬ریزی نماییم. ایجاد چنین تشکل¬هایی است که فشار را بر سازشکاران افزایش خواهد داد. و در صورت سازش اصلاح¬طلبان دولتی و موسوی، کمیته¬های مزبور بطور منطقی خلاء ناشی از غیبت آنان را پر خواهند نمود. مراجعه به زنان و دانشجویان، به معلمین و پرستاران، و به کارگران و کارمندان می¬تواند در پیشبرد جنبش¬های اجتماعی و رادیکالیزه شدن آن کمک شایان توجه¬ای بنماید. کارگران صنعت نفت بار دیگر می¬توانند نقشی تعیین کننده در حیات سیاسی ایران ایفاء نمایند. اگر بتوانیم اعتراضات خیابانی و تظاهرات شبانه را به محلات پایین¬شهر و به میان کارگران و زحمتکشان بکشانیم، مطمئناً بقاء و دوام جنبش را تضمین خواهیم نمود. تداوم جنبش و رشد آگاهی¬های مردم رمز پیروزی و ابزاری مناسب برای تعمیق خواست¬های آنان بشمار می¬آید.

جمعی از هواداران سازمان فداییان خلق ایران- اکثریت(داخل کشور)


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست