یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی رویداد کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

بر پیشانی سنگیِ خشم


مجید نفیسی


• می خواهم بکوبم، بکوبم
با پتک سنگینِ دستهایم
دیوارهای این باروی بلند را ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۱٣ دی ۱٣۹۲ -  ٣ ژانويه ۲۰۱۴


 
 می خواهم بکوبم، بکوبم
با پتک سنگینِ دستهایم
دیوارهای این باروی بلند را
چه باک اگر
آوار هزاران سنگ
بر من فرو ریزد.

می خواهم بروبم، بروبم
با جاروی بزرگِ دستهایم
اصطبل های این باروی کهن* را
چه باک اگر
گله ی هزاران گاومیش
بر من بتازد.

مردی از پشت پنجره
سوت زنان می گذرد
انگار می گوید: "آرام باش
آبی بنوش
و خشم خود را فرو خور".

نه! نه!
دوستت دارم ای شورِ دادخواهی!
بگذار این شعر را
بر پیشانی سنگی ات بنویسم
که هیچ ستمگر
تنها به جادوی عشق
دادگر نمی شود.

۲۷ ژانویه ۱۹٨۶

*- اشاره است به پنجمین خوانِ هرکول: پاک کردن اصطبل های آجیاس.



اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست