یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

از چشمِ آسمان، از دهانِ زمین


خسرو باقرپور


• بر بوسه های بی امانِ من:
ایمان بیار... یار!
من هم شادمانی ی کودکی ام را:
بر باد داده ام ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ۱٣ دی ۱٣۹٣ -  ٣ ژانويه ۲۰۱۵



 دهان گشاده ای است زمین:
که تو را با تمامِ اندوه ات،
با شادی هایِ گاه گاه ات،
و با تنهایی های هماره ات؛
قورت می دهد!

پَس...
بر بوسه های بی امانِ من:
ایمان بیار... یار!
من هم شادمانی ی کودکی ام را:
بر باد داده ام
و زخم های عمیق میان سالی را:
از یاد برده ام.َ

چشمِ گشاده ای است آسمان:
به گاهی که خوابِ مهربانی و خوبی می بینی؛
و اگر تو نیز چشم باز کرده باشی،
می بینی عمقِ بی انتهایِ زمان را؛
و زار زار گریه می کنی:
بر بی خوابی ی تیره ی آسمان.

پَس...
بر اشگ هایِ بی قرارِ من:
ایمان بیار... یار!
من تمامِ خاطره هایم را؛
از یاد برده ام
و تنها رنگِ صدایِ تو در خاطرم مانده ست؛
که از دهان زمین می شنوم؛
و از چشمِ آسمان می بینم.

آبان ۱٣۹٣
تصویر متن: Ralf Hasse


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۲)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست