یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

با تو قدم زدم


خسرو باقرپور


• اندامِ زمین چه روشن است این جا
و چه بعدازظهرِ شگفتی ست!
منم و گستره ی این همه گور
و این همه شمعِ سرخِ سوسوزَن. ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
سه‌شنبه  ۴ فروردين ۱٣۹۴ -  ۲۴ مارس ۲۰۱۵



 چه دسته هایِ گلی!
اندامِ زمین چه روشن است این جا
و چه بعدازظهرِ شگفتی ست!
منم و گستره ی این همه گور
و این همه شمعِ سرخِ سوسوزَن.
مَنا! می بینی؟
گورستان می تواند چنین زیبا باشد
و مهمانی ی مردگان
می تواند شعرِ تَر شود
وقتی که زنده گانِ ناشکیبا؛
زندگی را به شیطانِ شتاب می بازند.

رد پایِ تو را می گیرم:
ردِ پایِ عشق را می یابم
می دانم
این راهِ هماره ی من است.

می روم:
پروانه ای فرازِ شانه ام می پرد
چند قطره تنهایی
چند قطره ناگهان
چند قطره از تو
بر راهِ رفته می ماند.


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست