یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون  
   

آنچه می توان از رفیق بابک آموخت


مسعود امیدی


• رفیق بابک پاکزاد زیبایی ها و آموختنی ها بسیاری داشت. بیایید همانگونه که او بود و از هر فرصتی برای آموختن استفاده می کرد، یادمان این انسان نازنین و برجسته را به فرصتی برای آموختن از ویژگیهای ارزشمند شخصیت متمایز او تبدیل کنیم ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۲۲ بهمن ۱٣۹۵ -  ۱۰ فوريه ۲۰۱۷


رفیق بابک پاکزاد زیبایی ها و آموختنی ها بسیاری داشت. بیایید همانگونه که او بود و از هر فرصتی برای آموختن استفاده می کرد، یادمان این انسان نازنین و برجسته را به فرصتی برای آموختن از ویژگیهای ارزشمند شخصیت متمایز او تبدیل کنیم.
• رفیق بابک عاشق کتاب و کتابخوانی بود. او بدرستی اهمیت کسب آگاهی دائمی را درک می کرد و از این رو هیچگاه از خواندن کتاب غافل نمی شد. بابک حتی زمانی که برای شیمی درمانی به بیمارستان می رفت، چند جلد کتاب با خود می برد.
• مطالعه دائمی از او انسانی نیرومند در حوزه اندیشه انسانی ساخته بود که به منبعی از آگاهی رسانی در برابر انحرافات فکری ای تبدیل گردید که از سوی نهادهای در خدمت سیستم سرمایه داری جهانی و امپریالیسم در قالب اندیشه های رنگارنگ مدعی تحولات اجتماعی در جنبش های آزادی خواهانه و عدالت جویانه ترویج می گردد. بابک حامل مجموعه بالورها و سلامت فکری و ایدئولوژیک در جهت رهایی بشر از تیره روزی جامعه طبقاتیِ مبتنی بر سود و بنیان نهادن جامعه ای انسانی و نوین مبتنی بر توسعه انسانی بود.
• عشق و علاقه فراوان بابک به مطالعه و کتابخوانی دائمی هیچگاه سبب نگردید تا او تبدیل به یک روشنفکر صرف گردد. او آگاهانه با تلفیق دانش نظری خود با تجارب حاصل از پراتیک اجتماعی از یک سو به آموخته هایش غنا می بخشید و از سوی دیگر آنها را در خدمت اهداف اجتماعی قرار می داد. این رویکرد، بابک را به یک چهره شناخته شده و برجسته در حوزه فعالیت های اجتماعی تبدیل نمود. بابک را می توان نمونه ای بسیارموفق از درک درست رابطه بین تئوری و پراتیک دانست.
• ترجمه، تالیف ، فعالیت های اجتماعی و فرهنگی و... به هیچ وجه جزئی از زندگی او نبود بلکه عین زندگی او بود . بابک انسان راستینی بود که با تمام وجود باورهای خود را زندگی کرد.
• رفیق بابک نسبت به فرودستان و محرومان جامعه حساسیت ویژه ای داشت و از هر فرصتی برای جلب توجه به حقوق کارگران و سایر زحمتکشان، بیکاران، بیماران، جوانان و... استفاده می کرد.
• رفیق بابک آشکارا از هوش عاطفی و اجتماعی سرشاری برخوردار بود. او از آن دسته آدم هایی نبود که منتظر باشد فضایی برایش فراهم شود تا در آن کنش نماید، بلکه فضا را نیز با کنش خود ایجاد می کرد.
• بابک درک درستی از دیالکتیک تحولات اجتماعی داشت و بدرستی آن را محصول روند انباشت تغییرات در حوزه های مختلف اقتصادی ، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی می دانست. و به اهمیت تک تک حوزه ها نیز واقف بود. از همین رو بود که در کنار تمرکز بر مسائل سیاسی، اقتصاد سیاسی و حوزه های مختلف اجتماعی ، توجه ویژه ای نیز به مقوله فرهنگ و بویژه تعلیم و تربیت و نظام آموزشی به عنوان بستر توسعه انسانی داشت. رفیق بابک از یک سو حامل اندیشه های رادیکال اجتماعی بود اما همزمان بخوبی بلد بود که چگونه از کمترین امکانات و کورسوهای موجود برای کنش های اجتماعی استفاده نماید.
• رفیق بابک توجه ویژه ای به امور تربیتی داشت و بشدت با تربیت گلخانه ای فرزندان مخالف بود. او این نوع تربیت را مانع پرورش فرزندانی می دانست که قرار است سازندگان یک جامعه تراز نوین باشند. بنای جامعه نو را نیازمند انسانهایی می دانست که در کوره زندگی آبدیده شده و برای نبرد صیقل یافته باشند.
• او به نقش جوانان این سرزمین در ساختن آینده ای آزاد و رها از ستم باور و امید زیادی داشت و از این رهگذر با روند مهاجرت فزاینده جوانان با استعداد کشور به کشورهای اروپایی و آمریکا بشدت مخالف بود. او بر این باور بود که جوانان این کشور باید بمانند و نیرو و توانشان را در خدمت ساختن جامعه ای نو ،آزاد و رها از هر نوع ستم در کشور قرار دهند.
• بابک توانایی خاصی در نوشتن با ایجاز داشت. یادداشت های کوتاه او در بسیاری مواقع موفق به جلب توجه طیف وسیعی از مخاطبان به مهم ترین مسائل و موضوعات مرتبط با فعالیت های اجتماعی می گردید.
• هیچگاه بیماری جانکاه و مشکلات متعدد نتوانستند بر روحیه سرشار از انرژی ، جنگنده ، پر تلاش و امیدوار بابک تاثیر منفی بگذارند. بابک نماد روحیه ، اعتماد به نفس و باور بود. بابک با بیان "من شکستش میدم" ، به اراده خود برای شکست بیماری سرطان باور داشت و این باور با آنچنان سطح بالایی از قدرت در او مشهود بود که هر مخاطبی را به باور وامیداشت. و در واقع نیز هیچگاه بیماری مذکور حریف او نشد.
• بابک از مناعت طبع قابل توجهی برخوردار بود. با همه سختی ها و تنگدستی ها و هزینه های سنگین درمانی که به او تحمیل شده بود، اثاث کشی در شرایط بیماری و مشکلات دیگر، هیچگاه از گرفتاری های خود نمی گفت.
• یکی از برجسته ترین ویژگیهای نگرشی و باوری بابک ، ضدیت با سرمایه داری جهانی و امپریالیسم بود. در دورانی که برخی از فعالان سیاسی با سابقه از استفاده از واژه هایی چون سرمایه داری جهانی، امپریالیسم، مبارزه طبقاتی، آگاهی طبقاتی و انقلاب اکراه دارند، بابک بدرستی در نوشته های خود بر این مفاهیم تمرکز و تاکید می نمود.
• حجم کارهای منتشره بابک و فعالیت های اجتماعی او در شرایط بیماری و محدودیت هایی که برایش ایجاد کرده بود، نشان از آن داشت که او از مهارت قابل توجهی در مدیریت زمان نیز برخوردار بود. بسیاری از ما بدون این مشکلات و محدودیت ها نیمی از این توانایی را نیز از خود نشان نمی دهیم.
• بابک از قابلیت ویژه ای در سازماندهی و مدیریت نیز برخوردار بود. بابک منبعی پایان ناپذیر از اندیشه های خلاق و نوآورانه بود. و این توانمندی او محصول شناخت دقیقی بود که بویژه از شرایط اجتماعی و فرهنگی جامعه ما داشت،.
• یکی از ویژگیهای متمایز بابک، شجاعت او در اندیشه و بیان آن بود. با توجه به پیامدهای مخرب جزم اندیشی و انسداد فکری و فرهنگی بر ممانعت از شکل گیری و توسعه اندیشه های مترقی و پیشرو، بابک آگاهانه در طرح و بیان اندیشه ها و دیدگاههای نو تردید از خود نشان نمی داد.
• بابک مترجم و نویسنده ای توانا و ماهر بود. ترجمه های او از روانترین ترجمه هایی هستند که در دسترس علاقمندان به مسائل اجتماعی قرار دارند.
• بابک استعداد روشنی در تشخیص متن از حاشیه داشت و در همین راستا خیلی خوب بلد بود که چگونه نیرویش را بر متن و اهداف خود متمرکز نماید و مانع از آن گردد که حاشیه ها نیروی او را تحلیل برند.
• بابک به راستی از قدرت کلام و سخنوری قابل توجهی برخوردار بود . به مصداق باور فلسفی و زبان شناختی "زبان واقعیت بلافصل اندیشه است"، این قدرت کلام ا.و را باید ناشی از اشراف نظری او بر حوزه هایی دانست که پیرامون آنها با شور و حرارت سخن می گفت.
• از همه مهم تر ویژگی منحصر به فرد بابک، خنده های زیبا و پرانرژی او بود که از اثربخشی فوق العاده ای برخوردار بود.
براستی که رفیق بابک از صفات و ارزشهای انسانی فراوانی برخوردار بود که می توان از او آوخت. شخصیت هایی چون او با مجموعه ویژگی های ارزشمندی که بخشی از آنها مرور شد، در محیط پیرامون ما در این دوران سترون، بسیار کمیابند. تردیدی نیست که اگر بابک از فرصت بیشتری برای تداوم زندگی به اندازه متعارف انسان ها برخوردار میشد، با توجه به تلاش، بینش، سخت کوشی، اراده ، اعتماد به نفس، واقع بینی ، آرمانخواهی و ایمانی که از آن برخوردار بود ، می توانست به یکی از شخصیت های برجسته اجتماعی جامعه ایران در سطح ملی تبدیل گردد.
جامعه ما نیاز به رفیق بابک های بیشتری دارد. پس بکوشیم تا با آموختن از ویژگیهای این رفیق برجسته و نازنین و تداوم راه او ، یاد و خاطره او را گرامی بداریم.
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست                هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بجاست                                  خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

۱۷ بهمن ۱٣۹۵


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست