یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

سفرنامه (۲)


مسعود نقره کار


• به دریاچه، به موجِ آرامِ آب و خزه های حاشیه اش که زیر سایه درخت ها بازیگوشی می کنند، خیره شده است، به بازیگوشی ای دلنشین زیرِ نگاه زیبای آسمان آبی و رنگ طلائی نور خورشیدی که قصدِ غروب دارد.
غروبی زیرِ نگاهِ چشم هایی رنگین به رنگِ سبز، آبی، طلائی. ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
چهارشنبه  ۱٣ تير ۱٣۹۷ -  ۴ ژوئيه ۲۰۱٨


 به دریاچه، به موجِ آرامِ آب و خزه های حاشیه اش که زیرسایه درخت ها بازیگوشی می کنند، خیره شده است، به بازیگوشی ای دلنشین زیرِنگاه زیبای آسمان آبی و رنگ طلائی نورخورشیدی که قصدِ غروب دارد.
غروبی زیرِنگاهِ چشم هایی رنگین به رنگِ سبز، آبی، طلائی.
می پرسد:
" کجائی؟ "
می گوید:
"ماتِ چشم های تو"
"چشم های آن تمساح را می بینی؟"
" زیبا نیست اما"
"چرا فقط چشم هایشان را ازآب بیرون می آورند؟"
" زیباترین عضو بدن شان است"
" ازنگاه کی؟"
" از نگاه خودشان شاید"
" برای فریبِ طعمه نیست؟ "
" نه، چشم آینه و لودهنده‍ی فریب است."
می خندد و سینه بر نرده چوبیِ حاشیه دریاچه می چسباند. به بازی موج ها چشم می دوزد.
" آب زیبائی وزندگی ست، مگه نه؟"
" گاهی اما ویرانگرِزیبائی و زندگی نیز هست "
چشم های آبی، لبریز راز و طنازی و اغواگری، به چشم هائی قهوه ای دوخته می شود.
"آب رنگ عشق است، رنگ عشق آبی ست، وعشق ویرانگرنیست"
" رنگ عشق بی رنگی ست، مثلِ رنگ آب"
چشم به آسمان آبی می دوزد.
" آبی آسمان هم ویرانگراست؟"
" گاهی، اما نه باندازه‍ی آبی چشم های تو"
به خزه ها و درخت ها خیره می شود.
چشم ها از خزه ها ودرخت ها بر می دارد. سبز، سرریزِ مهربانی و عشق، رقصان میان ِ رنگ های شفق، به افق خیره می شوند.
"عشق رنگین کمانی ست، مگه نه؟"


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست