یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

چه نوع همبستگی بین‌المللی لازم است؟

نظرات دیگران
اگر یکی از مطالبی که در این صفحه درج شده به نظر شما نوعی سوءاستفاده (تبلیغاتی یا هر نوع دیگر) از سیستم نظردهی سایت می‌باشد یا آن را توهینی آشکار به یک فرد، گروه، سازمان یا ... می‌دانید لطفا این مسئله را از طریق ایمیل abuse@akhbar-rooz.com و با ذکر شماره‌ای که در زیر مطلب (قبل از تاریخ انتشار) درج شده به ما اطلاع دهید. از همکاری شما متشکریم.
  
    از : فریدا آفاری

عنوان : درباره بابک زهرایی و حزب کارگران سوسیالیست
در پاسخ به شمالی:
لازم بود به حمایت بابک زهرایی و حزب کارگران سوسیالیست از دولت خمینی نیز اشاره می کردم. در ضمن من اگرچه برای تروتسکی و بسیار از تروتسکیست ها احترام قائلم، تروتسکیست نیستم و خود را انسان باور مارکسیست می دانم.
٨۵۵۵۵ - تاریخ انتشار : ۱٨ تير ۱٣۹۷       

    از : شمالی

عنوان : دو موضوع کلیدی سوریه و بخش دولتی
برایم جالب است خیلی بی مهابا بخشی از تاریخ را وارونه نمودید و انتظار از شما که تاریخ نگارید بیش از این شاید سهل انگاری هاست، حتما می دانید که بخشی از جنبش کمونیستی بعد از افشاگری های خروشجف از شوروی انشعاب کردن هوادران انورجه ایرانی آن طوفان یا امروز حزب کار معرف حضورتان باید باشد آنها مخالف رژیم بودند و باقی احزابی که گرایشات استالینی داشتن هم مخالف رژیم بودن. حزب توده گرایش به اصطلاح خروشجفی ایران بود، که با رژیم تا سال ۶۱ تا زمان دستگیری رهبرانشان همراهی داشت. ضمنا یادتان رفت از بابک زهرایی تروتسکیست که هم کیش خودتان و خطی شبیه توده اییها داشت نامی ببرید.
آنجاییکه ار "دو موضوع کلیدی"، اکثر سوسیالیستها از فرمول محکوم کردن هر دو جریان درگیر یعنی روسیه ایران سوریه و آمریکا اسزاییل عربستان استفاده کردن، به جز حزب توده و حزب کار که سنگینی حمله را علیه آمریکا و اسراییل و عربستان و متحدانشان گذاشته اند، اینجا هم باز از شما انتظار بیشتری میرفت گفتید "اغلب سوسیالیست‌های ایرانی از موضع‌گیری علیه مداخلات نظامی ایران در منطقه خود‌داری کرده اند. به‌ویژه در مورد سوریه، آنها یا از رژیم اسد حمایت کرده اند" که تعبییر درستی نیست.
در جریان سوریه شما موضوع را ربط دادید به امپریالیستی عمل کردن حکومت اسلامی که اصلا با هیچ معیاری به واقعیت نزدیک نیست، حکومت اسلامی بیشتر برای حفظ هم پیمانانیکه بدست رقیبان برانداز خود نیافتند قبول به هزینه شده است وگرنه فردا این کشورها به هیچوجه زیر بار فرمایشات رژیم نخواهند رفت. آمریکا و غرب از لحاظ اقتصادی و تکنولوژیک وموسسات مالی و ... می توانند آنها را جزوه اقمار و بازار خویش نگهدارند و امر و نهی کنند نه حکومت اسلامی ایران آخه اینها چی دارند؟ فقط موضوع ایران در منطقه با هم پیمانی و رابطه برابر با این کشورها برای حفظ خود قابل توضیح است.

دوباره " اغلب سوسیالیست‌های ایرانی سرمایه‌داری را به مالکیت خصوصی وسائل تولید محدود کرده اند و اقتصادی دولتی را آلترناتیوی مترقی در مقابل آن ارزیابی می کنند. " اینجا هم واقعیت سوسیالیتهای ایرانی وارونه جلوه داده شده اکثر قریب به اتفاق سوسیالیستها رژیم اسلامی را رژیمی سرمایداری بر آورد می کنند و دعوای جناحین حاکمیت را دعوای بورژوازی می دانند. در مورد اینکه اغلب سوسیالیستهای دنیا از بخش عمومی(دولتی) در مقابل بخش خصوصی دفاع می کنند بخاطر وضعیت شغلی و مزایای بیشتر آن از بخش خصوصی می باشد نمونه بهتر بودن شرایط شغلی بهتر دولتی در کشورهای پیشرفته بسیاز است در کشور ایران، شرکت واحد ، تولید آب و برق و درمان در بخش بیمارستانی آن و دارو راه سازی آموزش و پرورش و ... تحت انحصار دولت است حتی خارج شدن نیشکر هفت تپه از بخش عمومی به خصوصی یکی از مطالبات کارگران بر گرداندن آن به بخش دولتیست. درست گفته اید بخش دولتی وضع اسفبارتری نسبت به بخش خصوصی یافته است چاره انتقال به بخش خصوصی نیست چاره باز سازی وضعیت بهتر در بخش عمومیست یک لحظه تصور کنید تولید دارو دولتی که در نازلترین قیمت قرار دارد دست بخش خصوصی بیفتد واقعا فاجغه خواهد بود. الان وضعیتی مشابه کشورهای امپریالیستی داشتیم که انحصارهای خصوصی چه منافع عظیمی از فروش دارو به جیب می زند یک بخش گزاف بودجه این ممالک به جیب اینها سرازیر می شود. بی خود نیست اغلب سوسیالیستها تاکید بر عمومی بودن هر بیشتر فعالیتهای اجتماعی هستند. درست است رابطه دولتی هم رابطه سرمایه دارنه است اما تاریخا و جلم چشمان اثبات شده طبقه کارگر وضعیتی بهتر در شرایط عمومی دارند نمونه عالی آن کشورهای اسکاندیناوی. با پوزش خیلی طولانی شده همینجا فعلا خاتمه می دهم.
٨۵۵۰٨ - تاریخ انتشار : ۱۵ تير ۱٣۹۷       

  

 
چاپ کن

نظرات (۲)

نظر شما

اصل مطلب

   
بازگشت به صفحه نخست