یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

اسماعیل بخشی و مناظره ای برای تمام فصول!

نظرات دیگران
اگر یکی از مطالبی که در این صفحه درج شده به نظر شما نوعی سوءاستفاده (تبلیغاتی یا هر نوع دیگر) از سیستم نظردهی سایت می‌باشد یا آن را توهینی آشکار به یک فرد، گروه، سازمان یا ... می‌دانید لطفا این مسئله را از طریق ایمیل abuse@akhbar-rooz.com و با ذکر شماره‌ای که در زیر مطلب (قبل از تاریخ انتشار) درج شده به ما اطلاع دهید. از همکاری شما متشکریم.
  
    از : لیثی حبیبی - م. تلنگر

عنوان : جناب نکو نام محترم، برایتان جواب نوشتم منتشر نشد
دوباره در چند خط می نویسم: من طرفدار دولتی کردن سرمایه های ملی نیستم؛ حرف من این است که تا اصلاح اصل ۴۴ قانون اساسی، این سرمایه های ملی را به غارتگران نسپارند.
نظرم را پیشتر بار ها در وبگاه های خود بیان داشته ام؛ شما نخوانده اید، پس اینجا تکرار می کنم: تمامی این کارخانه ها و سرمایه های ملی را باید به شورای کارگران بسپارند. منظور شورای مستقل کارگری است.
٨٨۰۷۱ - تاریخ انتشار : ۲۹ دی ۱٣۹۷       

    از : حسن نکونام

عنوان : به آقای لیثی حبیبی - م. تلنگر گرامی!
با درود به شما! . و سپاس از «واکنش» شما به نوشته من. پرسش من از جنابعالی اینست که : آیا با «دولتی کردن»تمامی کارخانجات کشور، مشکل جامعه ما حل می شود؟
اینکه کلید کارخانجات،در جیب های تعدادی سرمایه داران منفرد باشد، و یا در جیب دولتمدارانی باشد، که سرمایه ها را، در خدمت بقائ خود، بکار ببرند، تفاوتی دارد؟
نوع اول آن، سرمایه داری خصوصی حاکم بر آمریکاست، که استثمار محض نیروی کار انسان است. نوع دوم آن هم، همان سرمایه داری دولتی بود و هست، که در شوروی سابق، و روسیه فعلی، حاکم بود و هست، که درجه استثمار نیروی کار، اگر نه بیشتر از سرمایه داری آمریکا، کمتر از آن هم نبوده است. آنچه که در بلوک شرق حاکم بود، یک سیستم پادگانی و سربازخانه ای بود، و هنوز هم هست. سیستمی که انسان ها را به پیچ و مهره هائی بی اراده می خواست، تا کار کنند و کار کنند و کار کنند، تا بوروکرات های حزبی ستمگر و سرکوبگر، همه هستی آنها را مصروف زرادخانه اتمی و موشکی کند، تا در قدرت بمانند. و طیف عقب مانده ای از روشنفکران منجمد شده دز سده پیشین، هنوز هم به تزهای ورشکسته ای مانند «راه رشد غیر سرمایه داری» چسبیده اند، و برای جامعه ما نسخه پیچی می کنند. آیا می خواهیم بدنبال این نسخه برویم، و ما هم پس از سه ربع قرن، دست به «گلاسنوست» و «پروسترویکا» بزنیم؟
«بیمی» که در نوشته دوم خود، از آن گفتم، در همین جاست.
شما کجا ایستاده اید، آقای م. تلنگر گرامی؟ تندرستی و شادیتان آرزوست
٨٨۰۵۵ - تاریخ انتشار : ۲٨ دی ۱٣۹۷       

    از : لیثی حبیبی - م. تلنگر

عنوان : سلام بر محمد حبیبی گرامی. همه ی معلمین و کارگران و حق طلبان و آزادگان بندی شده باید فورن آزاد گردند؛
باید فوری و بی هیچ قید و شرطی آزاد گردند.
و اما در باب جناب اسماعیل بخشی و نوشته ی جناب نکو نام: بخش بزرگی از ما ایرانیان مانند همه ی مردم جهان مردمی واکنشی هستیم. در یک هیاهویی نیک و یا نادرست شرکت می جوییم و بعد هم می رویم به خانه های خود تا ما را در هیاهویی دیگر فراخوانند. من سال هاست دارم می نویسم که خصوصی سازی دارد سرمایه های ملی ایران را بر باد می دهد. همینک چندین هزار واگذار شده داریم که دارای مشکلات گوناگون شده اند. بخشی از این مشکلات پیشتر نیز وجود داشته؛ ولی بخش عمده ی آن بعد از بخور بخوری تاریخی به نام خصوصی سازی ایجاد شده. اخیرن کارگران آگاهِ ایران و از جمله کارگران نیشکر هفت تپه علیه این جنایات آشکار، اعتراضاتی بسیار کارساز و درست انجام دادند. من اسماعیل بشخی را آنگونه که شما فرموده اید ندیده ام؛ ایشان و دیگر کارگران معترض ضربه ی بزرگی به غارتگران مفت بر و مفت خر زده. بیایید از قضاوت شتابزده دوری جوییم و اگر خیلی احتیاج است به رک گویی و حتا تند گویی بیایید با دلایل استوار سخن گوییم تا پشیمانی بار نیاوَرَد. همین.
با محمد حبیبی گراممی نیز سخنی دارم که اگر لازم شد، در یکی از وبگاه های خود خواهم نوشت.
فورن همه ی کارگران و معلمین و همه ی آزادگان و عدالت خواهان میهن را آزاد سازید؛ این ها چراغ اند در این لحظه ی تیره ی تاریخ. پس حتا تندی شان نیز داروست و نکوست.
٨٨۰۴۶ - تاریخ انتشار : ۲٨ دی ۱٣۹۷       

    از : امیر ایرانی

عنوان : بازی های اطلاعاتی و امنیتی و...
با درود بر هموطن گرامی زندانی آزاده(آنکه بخاطرعقیده ی ضدِ هر نوع استبدادی در زندان استبداد است از یک آزادگی خاصی برخوردار است)
صحبت از ریختن آب به آسیاب حاکمیت شد که باید گفت
هدف شکافتن و یادآوری نکته ایست که می تواند - خواسته یا ناخواسته- آب ریختن به آسیابِ بخش اقتدارگرای خاص حاکمیت شود و یا باشد.
اگر بپذریم: حاکمیت با توجه به ساختارش و گستردگی بازیگریِ اطلاعاتی و امنیتی اش و مشاوره گیری از سرویس ها جاسوسی خاص که منجر به ایجاد نهاد های موازی امنیتی و اطلاعاتی خاصی خواهدشد- که این نهادها هم گاهاً در تقابل هم عمل می کنند و حتی اتهام خیانت و جاسوسی را به هم نسبت می دهند- از توانایی خاص برخوردار شده است،
آیا نباید در تقابل با آنان با هوشیاری خاصی عمل کرد و در تله بازی های آنها قرار نگرفت؟
ایا نباید با حرکات سنجیده خاص، موتور محرک اعتراضی را درست روغنکاری کرد؟
پس
در این بازی های اطلاعاتی حاکمیت، اگر در پی رسواگری بیشتر آنها هستیم باید قسمتی را رسواتر کنیم که در تعریف رسمی دولت نمی گنجند و به نهادهای خاص انتصابی و اقتدارگرایی متصل هستند؛ چون حذف یا افشاگری اقدامات پلیداندیشی آنها، می تواند بسترساز رشد نیروهای صادق مبارزاتی در کشور و حتی خارج کشور شود.
امثال آقای بخشی که یک روحیه اعتراضی حق خواهی که ریشه در آزادی خواهی آنها دارد بسیارند باتوجه به اینکه طرف مقابل این نیروهای آزادی خواه از توان بازیگری بالایی برخوردار است گاهاً این نیروها مبارز با تحریک احساساتشان یا بسمت هرز رفتن می روند یا خواسته و یا ناخواسته بازیگر بخش اقتدار گرای حاکمیت می شوند آنهم با شعارهای مبارزاتی خاص که شعار انحرافی است که بخش اقتدارگرا آنرا پررنگ می کند
جدیدآ بخش اقتدارگرا به رهبری بیت رهبری( قسمت اندرونی خانه رهبری) شعار عدالت خواهی را پررنگ کرده و آنرا در مقابل آزادی خواهی قرار داده است و...
٨٨۰٣۹ - تاریخ انتشار : ۲۷ دی ۱٣۹۷       

    از : زندانی زنجیری

عنوان : امیر خان
بخشی را بی تجربه و کم اطلاع دانستن آب به آسیاب حاکمیت ریختن است!
نام مستعار زندانی زنجیری برای نمایندگی زندانیان سیاسی بکار گرفته شده است و باید اعتراف کرد که چندان دلچسب نیست.
٨٨۰٣۵ - تاریخ انتشار : ۲۶ دی ۱٣۹۷       

    از : امیر ایرانی

عنوان : هرکس ظرفیتی دارد طلب بیشتر از آن، آنی دگر شود
گاهی در همان شرایط هیجانی، نظری متعادل ارائه می شود اما بعضی از تصمیم گیران انتشارمطالب، فکر می کنند فعلاً زمان تحرک و برانگیختن احساسات و استفاده از احساسات است و از انتشار نظر ارسال شده خودداری می کنند اما با گذر زمان مضرات احساسی عمل کردن بر همگان آشکار می شود.
اینکه بازی های حکومت چگونه است و در شرایط فعلی رقابت در بین نهادهای اطلاعاتی و امنیتی موازی چگونه است و... بحث طولانی خاص خودش را می طلبد.
اما در رابطه با اعمال هموطنمان آقای اسماعیل بخشی نکته ایست که نیاز به پرداختن است.
ایشان با توجه به ظرفیت محدود تئوریک و تجربه عملگرایش حرکتی را خود جوش یا غیر خود جوش انجام داده است که در این حرکت ایشان اگر بیشتر از بارش و توانش به او اهمیت داده شود و یا از او انتظار داشته شود به همان حرکت محدود او لطمه وارد می شود و حتی حرکت او اگر در خدمت سپهرشکنی خود سانسوری -که جامعه دچار آن شده است- اثرش از بین خواهد رفت و کل حرکت او به زیر پرسش می رود. بگذریم.
اما آنانی که خود را در غل و زنجیر می بینند بیشتر مواقع در برخورد با مسائل ابتدا زنجیر خود را می بینند سپس مسائل دیگر را.
بعضی های گرامی، چه اسم های عجیب و غریبی برای خودشان انتخاب می کنند
مثلاً: زندانی زنجیری!!
٨٨۰٣٣ - تاریخ انتشار : ۲۶ دی ۱٣۹۷       

    از : حسن نکونام

عنوان : به زندانی زنجیری
با درود به شما! آرزو می کنم که آنچه شما نوشتید ، محقق شود. من نیز «بیم» خود را بیان کرده ام. در ایران امروز ما، اوضاع آنقدر «قاراشمیش» است که، بر حسب گفته معروف در ادبیات خودمان، «سگ هم صاحب خودش را نمی شناسد». تازه در ماورای اتلانتیک هم، دارند زمینه چینی می کنند برای «فرحزاد و فرشگرد و ققنوس»، و برخی هم صحبت از «گوادلوپ» دیگری که گویا بزودی در «لهستان» برگذار خواهد شد، می کنند. درست در همین جاست که، شکل گیری یک جنبش «آزادی خواه و مستقل»، می تواند انواع و اقسام «رویاهائی» را که، ارتجاع مخلوع شده از قدرت، برای کشور ما می پروراند، خنثا سازد. این تنها راهی است که، از تکرار یک تراژدی دیگر در میهن ما، میتواند جلو گیرد. این کار نیز فقط با درک موقعیت خطیر امروز، بوسیله همه نیروها، در خارج و بویژه در داخل کشور است. شعار امروز جنبش ما، بایستی سرنگونی این حکومت و رسیدن به «آزادی» باشد. تجربه چهل ساله نشان داده است که با وجود این حکومت،هیچ نهاد مستقلی شکل نمی گیرد. به باور من، اقدام عملی ما، در مرحله کنونی، «سرنگونی حکومت و رسیدن به آزادی» است. در محیط آزاد است که، جریانات مختلف سیاسی می توانند مردم را سازماندهی کنند، و به حرکت بسوی اهداف عالی تر انسانی گام بردارند. همزمان بایستی کاملن هشیار بود، و جریانات مرتجع مغلوب، و کمین کرده برای پاشیدن خون به جامعه را نیز، بی هیچ ملاحظه ای افشا و رسوا کرد.
پیروز باشیم!
٨٨۰۲٣ - تاریخ انتشار : ۲۵ دی ۱٣۹۷       

    از : زندانی زنجیری

عنوان : بخشی مبارزه طبقه خود را به پیش میبرد وبه حمایت مردمی نیاز دارد
حاکمیت از جوابگویی روبرو عاجز است و غیر مستقیم سعی دارد با نقل قول های غیر مستقیم بخشی را تخطئه کند.
حال موفق میشود؟
جواب نه است ،چونکه اوضاع به نفعش نیست.
حال با پشتک وارونه ،احتمالی که رفیق نکو نام به آن اشاره کرده است از اوضاع فعلی به نفع خود بهره گیری میتواند بکند؟
خیر ،چون که این یک عقب نشینی بزرگ خواهد بود و عقب نشینی های زنجیره ای را در خود همراه دارد!
٨٨۰۲۱ - تاریخ انتشار : ۲۵ دی ۱٣۹۷       

    از : حسن نکونام

عنوان : آقای حبیبی و روشنفکری برای تمام فصول
آقای حبیبی، با درود! اسماعیل بخشی دارد آلت دست وزارت اطلاعات و جریان باصطلاح اصلاح طلب حکومتی می شود. دارند شخصیت می سازند، تا در انتخابات آینده مجلس اسلامی حکومت، بار دیگر بازار را گرم کنند. نتیجه این همه تبلیغات این می شود که، اسماعیل بخشی کاندید مجلس آینده شود، و با رای بالائی هم انتخاب خواهد شد، تا عمر حکومت اسلامی طولانی تر شود. همین.
٨٨۰۱۷ - تاریخ انتشار : ۲۴ دی ۱٣۹۷       

  

 
چاپ کن

نظرات (۹)

نظر شما

اصل مطلب

   
بازگشت به صفحه نخست