یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

اعلامیه مشترک اتحاد فدائیان و فدائیان (اکثریت) به مناسبت ۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان


اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
پنج‌شنبه  ٣ آذر ۱٣۹۰ -  ۲۴ نوامبر ۲۰۱۱


اعلامیه مشترک به مناسبت
۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

خشونت علیه زنان را متوقف کنید!


مدافعان حقوق زنان و فمینست‮های امریکای لاتین و کارائیب در«فرومی» که در سال ۱۹۸۱در بوگوتا(کلمبیا) تشکیل دادندشد، ۲۵ نوامبر را به عنوان روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان برگزیدند. در این نشست زنان انواع خشونت بر پایه جنسیت را از خشونت بدنی تا تجاوز و آزار و اذیت جنسی و همچنین خشونت دولتی را که شامل شکنجه وآزار زندانیان سیاسی زن میشود را محکوم کردند.

در سال ۱۹۹۹ کمیته سوم ـ کمیته اجتماعی، انسانی و فرهنگی ـ سازمان ملل متحد در پنجاه و چهارمین دوره مجمع عمومی ،پیش نویس قطعنامه‮ای را تصویب کرد و ۲۵ نوامبرسالروز قتل خواهران میرابل به عنوان روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان اعلام کرد.

با اعلام این روز به عنوان روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، همه ساله در بسیاری از کشورهای جهان فمینست ها، فعالان زن، نهادهای مدنی و مدافعان حقوق زنان   برای از بین بردن خشونت علیه زنان بر دولت‮های خود فشار آورده و در کاهش این معضل اجتماعی سهم بسزایی را ایفا می‮کنند. در برخی از کشورهایی که این قوانین را تصویب کرده‮اند هنوز شکاف‮های عمیقی میان اجرای قانون و واقعیت وجود دارد. از همین رو فمینیست‮ها و مدافعان حقوق زنان که اکثرا در نهادها و انجمن های مستقل متشکل هستند، سرسختانه بر دولت‮ها وارگا‮ن‮های قضایی فشار می‮آورند که امکانات و بودجه لازم برای اجرای کامل و جامع این قوانین اختصاص دهند. آنها بر این نکته واقف هستند که خشونت‮های آشکار و نهان علیه زنان با اتکا به مکانیسم‮های مختلف و ریشه داشتن در سیستم مردسالاری بسیار سخت‮جان بوده و از میان برداشتن آنها نیازمند تلاشی مداوم نه تنها در عرصه‍ی قانونی بلکه در عرصه های فرهنگی و عرفی جامعه می باشد. آگاه شدن تمامی شهروندان به پی‮آمد ها، زیان‮ها و آسیب‮هایی که خشونت‮های وارده بر زنان در کل جامعه بر جای می‮گذارد این امید را به وجود می‮آورد که در پروسه‮ای هر چند دراز مدت به جوامعی عاری از خشونت دست یابیم.

با این حال نابرابری جنسی و خشونت بر زنان یکی از واقعیت های تلخ جهان معاصر است و خشونت علیه زنان رایج‮ترین شکل نقض حقوق بشر بشمار میرود. خشونت علیه زنان مرز نمی‮شناسد و هر چه جامعه بیشتر تحت تاثیر فرهنگ مذهبی قرار می‮گیرد این خشونت‮ها عریان‮تر می شوند. در طول حیات حکومت اسلامی در کشورمان این روند چرخه معکوسی را طی کرده است. حکومت اسلامی از فردای دستیابی به قدرت، آشکارا به اعمال خشونت علیه زنان در عرصه های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی روی آورد. حذف قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۵۴، تحمیل حجاب اجباری، کاهش سن ازدواج دختران، اخراج هزاران کارمند زن و... از نخستین اقدامات خشونت بار رژیم علیه زنان بوده است. تحمیل حجاب اجباری خود به تنهایی یکی از خشونت های آشکاری است که طی بیش از ۳۰ سال بر زنان ایرانی اعمال می‮شود.در این سالها هزاران زن و دختر به دلیل رعایت نکردن حجاب، مورد ضرب و جرح ماموران گشت جندالله، ثارالله و دهها گشت دیگر قرار گرفته، دستگیر و بعضا مورد تجاوز جنسی سرکوبگران قرار گرفته اند. همچنین زنان زندانی سیاسی در زندان های ایران و در بیدادگاه های اسلامی در موارد بسیاری به دلیل زن بودن متحمل تحقیر، خشونت ها و احکام مضاعف شده‮اند.

حکومت اسلامی منشاء و عامل اصلی اعمال خشونت بر علیه زنان است و با قانونی کردن تبعیض جنسیتی در عرصه های مختلف اجتماعی و اقتصادی، باعث تقویت تفکر و رفتار های مرد سالارانه شده است. تفکری که خود سرچشمه‍ی بسیاری از خشونت های وارده بر زنان است. قوانین کیفری و جزایی در ایران نیز مردسالارنه بوده از زنان در برابر تعرضات و آسیب های جسمی و روانی از سوی مردان حمایتی نمی‮کند. قانون مجازات اسلامی در جرایمی مانند جراحت ،نقص عضو و یا قتل (از آنجا که ارزش جسم و جان زنان در قانون مجازات اسلامی نصف مردان محسوب می شود) عملا باعث تشویق خشونت مردان بر علیه زنان شده است.

هرچند امکان آمارگیری دقیق در ایران وجود ندارد اما آمارهای رسمی دولت که فاصله‍ی زیادی با ارقام واقعی دارند،حاکی از رشد قابل توجه خشنونت علیه زنان در حوزه‮های خصوصی و عمومی است.
افزایش گسترده و دردناک میزان خشونت علیه زنان در ایران طی سالهای اخیر حاصل ساختار فکری و نظام سیاسی است که در آن زنان موجوداتی هستند که اختیار خود ر ا ندارند. صاحب اختیار زنان در عرصه‍ی خصوصی، مردان و در عرصه‍ی عمومی، حکومت اسلامی است.

ما بر این باوریم مادامی که در جامعه‮ای نابرابری جنسی و خشونت بر زنان یکی از واقعیت های تلخ آن باشد و حکومت ها نیز با اعمال خشونت حکومتی بر شدت آن بیافزایند، نمی توان جامعه‮ای دمکرات و آزاد داشت.
ما ضمن محکوم کردن هرگونه اعمال خشونت بر زنان و تاکید بر برابر حقوقی زنان و مردان، خواهان آن هستیم که قانون این حقوق را تضمین کند. ما لازمه آن را جدائی کامل قوانین از اصول احکام دینی و انطباق آن با اسناد بین‮المللی میدانیم.

گروه کار زنان سازمان فدائیان خلق ایران ( اکثریت )
کمیسیون زنان سازمان اتحاد فدائیان خلق
۲ آذر ۱٣۹۰ برابر با ( ۲٣ نوامبر ۲۰۱۱ )


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست