به دشتِ خاطرم گرگ بیابان ماند وُ من ماندم


فتح اله شکیبایی


• کنارِ نعشِ خسرو آسیابان ماند وُ من ماندم
به دشتِ خاطرم گرگ بیابان ماند وُ من ماندم

گلِ عیسی دمی روییده بود امّا ز بیدادی
درونِ پنجه ی رنگینِ گلدان ماند وُ من ماندم ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
چهارشنبه  ۱۱ فروردين ۱٣٨۹ -  ٣۱ مارس ۲۰۱۰


 

کنارِ نعشِ خسرو آسیابان ماند وُ من ماندم
به دشتِ خاطرم گرگ بیابان ماند وُ من ماندم

گلِ عیسی دمی روییده بود امّا ز بیدادی
درونِ پنجه ی رنگینِ گلدان ماند وُ من ماندم

قناری آسمانی داشت آبی تر ز فیروزه
که ناگه از قضا در چنگِ توفان ماند وُ من ماندم

زمانی زلفِ باران سینه ریز سروِ جنگل بود
ولی از تشنگی جنگل پریشان ماند وُ من ماندم

میان آن همه پژواک دوران های شیدایی
نوای دلکشِ پیرِ خراسان ماند وُ من ماندم

به شوقِ دیدن رنگین کمانِ سبزِ آزادی
کنارِ نعشِ خسرو آسیابان ماند وُ من ماندم.