«الویت» – جهانگیر صداقت فر

جهانگیر صداقت فر
جهانگیر صداقت فر

این زمینِ بی‌ حاصل جایِ آبیاری نیست

در جبینِ این کشتی نورِ رستگاری نیست”

نسیم شمال

تصویرِ سپهر‌هایِ دورِ نادیده

در تصورِ این طفلِ تا هنوز در تقلایِ تکامل

                                       چه گونه گنجیده

کاین گونه

         بلند پروازانه

                    به معراج می‌‌رود در آرزویِ عافیت؟

کدامین پندارِ خام 

بلند آشیانی‌اش آموخته،

وقتی‌ که همین جا 

                در سیّاره‌ی خاک 

به گل نشسته زورقِ آرمانِ نسل ها؟

آیا 

در این معلّقِ مفلوک

کور سویِ رستگاری دیده‌ست

و از سفینه‌ی زمین

                  ناچار- 

                        دل بریده‌ست؟

                      **********            

تیبوران- ۳ نوامبر ۲۰۰۰

بيشتر بخوانید:  "فردایِ فاجعه" (در بحرانِ ویروسِ کرونا) - جهانگیر صداقت فر

https://akhbar-rooz.com/?p=11099 لينک کوتاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بایگانی‌ها