منو

درباره تجربه جوانان تنها آمده و مسئولین درباره ادغام و برابری جنسیتی

روز ۲۵ سپتامبر کنفرانسی در دانشگاه ملاردالن در سوئد برگزار و در آن از مجموعه کتاب "تجربه جوانان تنها آمده و مسئولین درباره هم پیوستگی، جذب و برابری جنسیتی" رونمایی شد
جلسه رونمایی از کتاب "تجربه جوانان تنها آمده و مسئولین درباره هم پیوستگی، جذب و برابری جنسیتی"
جلسه رونمایی از کتاب “تجربه جوانان تنها آمده و مسئولین درباره هم پیوستگی، جذب و برابری جنسیتی”

روز ۲۵ سپتامبر به دعوت نهاد “قرارداد اجتماعی” کنفرانسی در دانشگاه ملاردالن در سوئد با حضور بیش از دویست نفر برگزار شد که در آن از مجموعه کتاب “تجربه جوانان تنها آمده و مسئولین درباره هم پیوستگی، جذب و برابری جنسیتی” به ویراستاری مهرداد درویش پور استاد جامعه شناسی و دانشیار در مددکاری اجتماعی از دانشگاه ملاردالن و نیکلاس مونسون پرفسور در پداگوژی از دانشگاه سودرتورن رونمایی شد. در این کنفرانس نه نفر از بیست و یک پژوهشگر این کتاب از دانشگاه های گوناگون سوئد به معرفی پژوهش های خود  پرداختند. دو جوان پناهجو تنها آمده نیز درباره موقعیت خود سخنرانی کردند.

نخست مهرداد درویش پورو نیکلاس مونسون در سخنان خود ضمن معرفی کتاب و روند شکل گیری آن اشاره کردند که چرا به جای سخن گفتن درباره نیازها و مشکلات جوانان پناهجو که روش تا کنونی رویکرد جامعه به این جوانان بوده است، باید میدان داد تا خودشان درباره وضعیت و تجربه شان از رویارویی جامعه با آنان سخن بگویند. همچنین به ضرورت تغییر سیاست همکاری برای ادغام جوانان به سیاست همکاری با آنان برای افزایش مشارکت شان در جامعه سخن گفتند.  این سخنرانان درباره نقش جامعه مدنی از سازمان های داوطلب و شبکه های اجتماعی گرفته تا کتابخانه ها، ورزش گاه ها و کلیساها در بسیج امکانات این جوانان و توانمند سازی شان برای مقابله با مشکلات سخن گفتند.

درویش پورهمچنین درباره گسترش گفتمان امنیت گرایی از سال ۲۰۱۵ به این سو سخن گفت که مهاجرت و پناهجویی را تهدیدی برای امنیت ملی سوئد و دیگر کشورهای اروپایی تلقی کرده است. بنا برآن گفتمان پناهجویان یا سربار جامعه یا تهدیدی علیه فرهنگ و هویت ملی به شمار رفته و عامل گسترش بزهکاری، حاشیه نشینی و تنش های اتنیکی خوانده می شوند. او  تاکید کرد این کتاب ضمن بررسی زمینه ها و نتایج سختگیرانه تر شدن سیاست پناهجویی، به تاثیر مخرب گفتمان امنیت گرایی در رسانه ها و نزد سیاستمداران در قربانی کردن حقوق انسانی کودکان و پناهجویان و افزایش طرز تلقی منفی مردم نسبت به آنان پرداخته است. درویش پور افزود نمی توان نخست با برچسپ های اجتماعی منفی یا پیشدواری اتنیکی نخست گروهی از مردم را طرد کرد و اعتماد به نفس شان را در هم شکست و سپس در پی چاره جویی برای جذب آنان برآمد. او تاکید کرد باید با توجه به توانایی این جوانان پناهجو در باز سازی خود به رغم آسیب های روانی بسیار، بر توانمند سازی آنان به جای”مسئله دار” خواندن شان تمرکز کرد تا بتوان زمینه های پیشرفت و جذب آنان در جامعه را فراهم کرد.

نیکلاس مونسون ویژگی این کتاب که برای نخستین بار تصویری  کمی و کیفی از موقعیت جوانان پناهجوی تنها آمده درکل کشور در حوزه بازار کار، بهداشت وتجربه خود جوانان از عوامل و موانع پیشرفت شان بدست می دهد را برشمرد. او به تجربه مسئولین کشوراز این پناهجویان که به مراتب مثبت تراز آنچه بوده که رسانه ها بازتاب داده اند اشاره کرد. درعین حال مونسون به برخی دشواری های این جوانان در چالش نظم، هنجار و قوانین کشور اشاره کرد و این که چگونه به زعم پاره ای از مسئولین هرنوع تلاش برای گوشزد حد و مرزها می تواند با برچسپ نژادپرستی از سوی این جوانان پاسخ گیرد.

سخنران دیگر، اسکیل  وادنشو پرفسور اقتصاد ملی از دانشگاه استکهلم بود که با ارائه تصویر آماری از پناهجویان تنها آمده دختر و پسر از سال ۲۰۱۴ به این سو نشان داد که این جوانان نسبت به کسانی که با خانواده های خود مهاجرت کرده اند، به رغم همه دشواری ها، در حوزه تحصیل و اشتغال در بازار کار موفق تر بوده اند. تحقیقات او نشان می دهد که جوانان افغانستانی تبار که گروه اصلی پناهجویان تنها آمده را تشکیل می دهند نسبت به بسیاری از گروه های دیگر حضور موثرتری در بازار کار داشته اند. هرچند سطح تحصیلات و پیشینه طبقاتی عامل تعیین کنننده تر در هم پیوستگی آنها است. او به ضرورت بررسی های عمیق تر برای فهم چرایی رشد سریعتر جوانان تنها آمده اشاره کرد.

مهرداد درویش پورو نیکلاس مونسون

فرهاد جهان مهان دانشجوی دکترا و نیکول نونز بورگمن کارشناس ارشد دررشته مطالعات کودکان و نوجوانان از دانشگاه استکهلم از دیگر سخنرانان این کنفرانس بودند که به معرفی فصلی از این کتاب به نام “ترجیح می دهیم در سوئد بمیریم و به افغانستان برنگردیم” پرداختند. سخنرانان ضمن بررسی وضعیت مهاجران افغانستانی تبار که اقامت گرفته و آنان که جواب رد گرفته اند، بر نقش اجازه اقامت یا جواب رد گرفتن در روان و سلامت این جوانان و تاثیر آن بر معنا بخشیدن به زندگی و انگیزه و امکانات هم پیوستگی یا روی آوری به خودکشی و کجروی های اجتماعی تاکید کردند. این پناهجویان به اعتبار همان تکه کاغذ قانونی حق پناهجویی از مزایای بسیاری در سوئد در مقایسه با دیگر کشورها برخوردارند که از دست دادن آن لطمات جبران ناپذیری بر سلامت و روان آنان زده و می تواند آنان را به طعمه ای آسان برای جذب شدن به گروه های بزهکار یا آسیب رساندن به خود بدل سازد. با این همه بسیاری از این پناهجویان “غیرقانونی” از توانایی ایستادگی برخوردار بوده و به سرنوشتی که حکم اخراج برایشان رقم می زند تن نمی دهند.

سخنران دیگر، یکی از پناجویان که سال ۲۰۱۵ به سوئد آمده و حکم اخراجی گرفته بود که با توضیح موقعیت دراماتیک خود، به شدت بر جمعیت حاضر در کنفرانس تاثیر گذاشت. او اشاره کرد که با آن که در ایران به دنیا آمده و بزرگ شده است، فاقد حق پناهجویی درآن کشور بوده است و نمی توان او را به ایران برگرداند. افغانستان هم را هم هرگز ندیده است. این که مقامات سوئد به دلیل آن که اورا بالای هیجده سال خوانده اند، با حکم اخراج در معرض خطر اخراج به ایران یا افغانستان قرار داده اند، به کابوس او بدل شده است. موضوعی که او را به نوشتن و انتشار کتابی به نام کابوس به دوزبان سوئدی و فارسی واداشته است. او اضافه کرد به مدت چهارسال باید زیر زمینی زندگی بکند تا بخت دوباره به جریان انداختن پرونده پناهجویی خود را داشته باشد.

بنیمن فیضی نیز  پناهجوی تنها آمده افغانستانی تبار دیگری بود که به عنوان سخنران دیگر، توضیح داد اکنون دانشجوی علوم سیاسی است و درباره فعالیت های انجمن های جوان درسوئد و پناهجویان تنها آمده در استکهلم که او سخنگوی آن است، سخن گفت. او توضیح داد چگونه تحصن ها و اعتراضات سازمان یافته توسط این نهاد و با پشتیبانی جامعه مدنی و داوطلبان سوئدی زمینه مشارکت این جوانان را در جامعه افزایش داده و دولت را به عقب نشینی در برخی زمینه ها در تسهیل اقامت برای گروهی از این پناجویان که در مدارس درس می خوانند، واداشته است.  

ایلدیکو آستالوس مورل دانشیار جامعه شناسی و استاد دانشگاه اپسالا و ملاردالن نیز در سخنان خود بر چالش ها و زمینه های پیشرفت دختران و پسران پناهجوی تنها آمده در حوزه برابری جنسیتی و ادغام در جامعه سخن گفت. او افزود برخوردهای نژادپرستانه چگونه برخی از دختران افغانستانی تبار را به فکر بازگشت به ایران به رغم تجربه های تلخ شان از ایران انداخته است. او به منگنه شدن برخی از این دختران  اشاره کرد که در شبکه روابط افغانستانی خود از این که “حجاب شان مناسب نیست” مورد نکوهش قرار می گیرند و از جانب سوئدی ها ازاین که چرا اصلا روسری بر سر دارند.

الین اکستروم دانشجوی دکترای دانشگاه یون شوپنگ که به تازگی از رساله اش دفاع کرده است، درباره تحقیق خود درباره دختران پناهجوی تنها آمده  که به ندرت درباره آن ها بحثی در میان است سخن گفت. او با حرکت از تئوری میان برشی و پسا استعماری، نگاه ساده انگارانه جامعه سوئد به دختران پناهجو گریخته از کشورهای اسلامی همچون قربانیان منفعلی که باید با پذیرش هنجارهای سوئد، خود را از قید پدرسالاری آزاد کنند، به چالش کشید. او تاکید کرد این دختران فاعلان اجتماعی توانمندی هستند که از پیشداوری های جامعه در باره خود و برچسپ های اجتماعی رنج می برند.

اولریکا جپسون ویگ دکتر پداگوژی و استاد دانشگاه از ملاردالن، آخرین سخنران برنامه بود که درباره چالش های آموزش مقدماتی زبان سوئدی در مدارس به این جوانان سخن گفت. او افزود کلاس های متمایز بیش از آن که روند جذب این پناهجویان نوجوان را تسریع کند، به تقسیم و جدایی آنان از دیگر دانش آموزان و به حاشیه راندن آنان منجر شده است. حال آن که شاید آموزش مقدماتی زبان سوئدی در متن کلاس های عمومی بتواند سرعت فراگیری زبان و جذب شدن آنان در سیستم آموزشی را افزایش دهد.

در پایان میز گردی پرسش و پاسخ به مدیریت محمد رفیع محمودیان استاد جامعه شناسی از دانشگاه ملاردالن که خود در نوشتن فصلی از کتاب همکاری داشته است و با شرکت هر یازده سخنران برگزار شد. در این میزگرد حضار با طرح پرسش های کارشناسانه به غنای کنفرانس افزودند.  نشر دانشگاهی لیبر که کتاب را به چاپ رسانده ضمن قدر دانی از نویسندگان و به ویژه ویراستارکتاب خرسندی خود را از انتشار مجموع تحقیقات بیست ویک پژوهش گر از هشت دانشگاه درباب یکی از موضوعات مهم جامعه عنوان کرد. ویراستاران کتاب در سخن پایانی تاکید  کردند که امیدوارند با چالش تصویر رایج از این جوانان پناهجو بتوانند علاوه بر افکار عمومی، دانشجویان و مسئولان بر سیاستمداران نیز تاثیر گذاشته تا جامعه رویه دیگری را راهنمای عمل خود برای جذب این جوانان به جامعه که آینده سازان فردا به شمار می روند، درپیش گیرد. یکی از این گام ها عفو عمومی به تمامی پناهجویان جوان تازه آمده است که هم هزینه های جامعه را کاهش می دهد و هم نشانه احترام به حقوق کودکان و پناهجویان است. این کنفرانس که با رضایت حضار پایان یافت در برخی از روزنامه ها وشبکه های رادیو تلویزیون سوئد بازتاب یافت.

در لینک زیر می توان گزارش برخی از رسانه های سوئدی از رونمایی کتاب و کنفرانس را مشاهده کرد.

https://www.svtplay.se/video/23807423/lokala-nyheter-sormland/svt-nyheter-sormland-25-sep-19-55-3?start=auto&fbclid=IwAR25zWtWCNGT5DhQN8ujgAQLNY0fkW4uDj_6eJ1CWDPMPOCLCv8QuvOe3gk

https://www.svt.se/nyheter/lokalt/sormland/papperslose-mustafa-framtradde-i-eskilstuna?fbclid=IwAR3CbVZ78dmm1xBoTaCrbMN87x7icdEGkXUYoxW5IqlfuLow0CNr2UgWQKU

https://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=87&artikel=7306836&fbclid=IwAR2z8cy6Cy8i51jjI0lzD8DvXdHiotatkK8L07_XG1Vu9Kb83F6QaWsU1_A

https://pren.ekuriren.se/artikel?meter=false&action=completerequest&redirect=https:%2F%2Fwww.ekuriren.se%2Fnyheter%2Feskilstuna%2Fensamkommande-i-fokus-i-ny-antologi-sm5232871.aspx&callback=https:%2F%2Fwww.ekuriren.se%2Finc%2Feprencallback.aspx

https://akhbar-rooz.com/?p=5879 لينک کوتاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بایگانی‌ها
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: