شیوع وسیع ویروس کرونا در ایران و نقش فاجعه بار رژیم – تقی روزبه

بطورکلی سه رفتارجمهوری اسلامی سبب شد که اکنون ایران پس از چین به دومین کشورجهان در تلفات ویروس کرونا تبدیل شود و انتشارویروس از کنترل خارج گردد: نخست پنهان کاری عامدانه آن برای چندین هفته بجای اطلاع رسانی و اقدامات سریع معطوف به ایزوله کردن کانون های اولیه انتشار، اما رژیم حتی از زدن ماسک و انتشاراخبار توسط خانواده های مصیب دیده و پرستاران و پزشکان ممانعت به عمل آورده است و بدتر از آن عده ای را به دلیل انتشاراخبار و گزارش پیرامون آن به عنوان ایجادترس وهراس بازداشت کرده است. 

در این مورد اخبارموثقی پیرامون شیوع این بیماری قبل از اعلام رسمی آن توسط رژیم  حاکی از آن است که رژیم پس از انتشارخبرمرگ چندین نفر ناگزیر به اعلام دیرهنگام آن شد. همه این ها به معنی ارتکاب به جنایت عامدانه ای است که با هیچ کیفری پاک شدنی نیست. هدف نخست رژیم در این مورد برگزاری باصطلاح پرشکوه بزرگداشت ۲۲ بهمن و «انتصابات» و به گفته خامنه ای حفظ «آبروی نظام» بود. مساله دوم مغازله سیاسی ایران است با چین. رژیم در شرایطی که دولت چین بدلیل عدم اطلاع رسانی به موقع و  نداشتن کفایت و واکنش لازم در آغازکار برای کنترل و پیشگیری زیرفشار افکارعمومی بین المللی قرارداشت، به خیال خود به یاری متحدخویش شتافت تا به او نشان دهد که دوست واقعی او چه کسی است! که ادامه پروازهای ماهان یکی از این خوش رقصی ها بود. طبعا با چنین رویکردی عجیب نیست که در خود ایران هم عامدانه و با کمترین حساسیت با آن برخوردکرده باشد. عامل سوم حاکم شدن نگاه امنیتی بر تمامی امورات کشوری و اجتماعی توسط رژیم است که مطابق آن همه این ها جنگ های روانی و تؤطئه دشمنان تلقی می شوند که باید مقتدرانه در برابرش ایستاد و تسلیم نشد. این پدیده به موازات تسلط نهادهای امنیتی و سپاهی بر شئون و نهادهای رسمی کشور از شخص خامنه ای تا دولت و همه نهادهای ریزودرشت، ابعادجدیدی پیداکرده است. چنان که طائب رئیس اطلاعات سپاه در شورای عالی امنیت ملی صراحتا می گوید نباید قم را که مرکزانتشارآن بوده است قرنطینه کرد و آبروی نظام را برد! و آخونددیگری لمس با واسطه ضریح با دستمال را بی ادبی دانسته است و حتی نرده هائی را که برای ایجاد فاصله بین مردم و ضریح در قم پس از شیوع ویروس نصب شده بود، زیرفشار برچیدند! تمامی رسانه های بویژه مرتبط با سپاه و یا نزدیک به آن از خبرگزاری فارس و تسنیم تا دهها مورددیگر پراست از مقالات و نوشته های مربوط به «تؤطئه بزرگنمائی» این ویروس «بی آزار»!. آن ها رسما مدعی اند و می نویسند که «کرونا بیش از هر چیزی شبیه به یک ویروس رسانه‌ای تولید شده توسط نخبگان عملیات روانی است!» و یک توطئه بیولوژیک  که توسط دولت آمریکا علیه رقیبش چین تولیدشده است. تحت عنوان این گونه عناوین و تم ها این سایت ها پر است از این گونه لاطائلات و فراافکنی ها  و فرونهادن وظایف دولت و کل حاکمیت در موردشهروندان. بی تردید چنین رویکردی می تواند به معنی وقوع فاجعه ای انسانی به گفته برخی یک فاجعه ملی با پی آمدهای بسیاروخیم برای سلامتی مردم و جامعه باشد و نشان می دهد که تا چه حدعقلانیت حتی در پائین ترین حدواندازه هایش در نظام ته کشیده و  حکم کیمیا را پیداکرده است و باید گفت که براستی با نظام و سردمدارانی پریشان فکر و بیمارگون مواجهیم که حتی گریبان خودشان را نیز گرفته است که نشان دهنده اوج بی مبالاتی و غافلگیری رژیم است. چنین پریشان فکری و مالیخولیا از بیماری های شناخته شده قدرت های مستبد و خودانتصاب است. و این درحالی است که طبق گزارش ها اگر نسبت میزان مرگ نسبت به آلودگی ها میانگین اش در چین و سایرنقاط حدود ۲.۳٪ است، اما این نسبت در ایران به ۱۶٪ می رسد که نشان می دهد بی مبالاتی عمدی رژیم تا همین جا چه فاجعه ای به بارآورده است و هنوزهم یک ارزیابی واقعی از دامنه اشاعه ویروس که شرط لازم برای کنترل آن است وجودندارد. بطوری که دامنه انکار وتوطئه روانی انگاری آن ظاهرا برخی از خوددست اندرکاران رژیم را هم فریفته است، بطوری که خود هم یاوه های عادی بودن اوضاع را جدی گرفته اند، مثل معاون وزیربهداشت و یا قالیباف و رئیس شورای شهر و یا یکی از شهرداران تهران و محمودصادقی و… که بسیاری را هم در معرض آلوده کردن قرارداده اند. فقدان ماسک و نیازهای اولیه و خطری که زندانیان  را تهدید می کند و یا پزشکان و پرستارانی که قاقدوسایل پیشگیری لازم هستند در کنارکمبودها و افزایش قیمت ها و کمبودکالاهای لازم در مغازه ها هم اکنون خود به یک معضل تبدیل شده است و این درحالی است که قرارگرفتن نام ایران در لیست اف ای ت اف پس از انجمادلوایح مربوط به آن در شورای تشخیص مصلحت نظام، در کناراین تکثیرویروس کرونا موجب جهش تازه ای در قیمت دلار و افزایش قیمت ها شده است. میزان پنهان کاری و دروغ گوئی رژیم چنان است که صادق زیباکلام  فاجعه بحران بی اعتمادی به دولت و رسانه های رسمی را حتی از خودفاجعه انتشارویروس خطرناک تردانسته است.

پی آمدهای فشاراقتصادی شیوع کرونا بر اقتصادبیمار و بحرانی کشور و بویژه بر مردم عادی هم بر کسی پوشیده نیست. یعنی تتمه آن بخش هائی هم که بهردلیل  تا کنون توانسته بودند از زیربارسنگین تحریم ها جان سالم به در برند، از جمله مبادلات و معاملات گسترده مرزی با کشورهای همسایه و…  لااقل برای مدتی به محاق می روند که بویژه در ماه های پایانی سال این فشارسنگین تر هم می شود. چنان که نه فقط در چین که با پی آمدهای  بسیارسنگین همراه بوده است و موجب کاهش نرخ رشدتولیدناخالص آن شده بلکه در ابعادجهانی هم پی آمدهای عظیم اقتصادی چون سقوط بازارهای بورس شده است*…  تنها در فرانسه به عنوان بزرگترین کشورتوریستی تعدادتوریست ها نزدیک به نصف کاهش یافته و بخش مهمی از درآمدآن آب رفته است.

بسیارخوب!. صورت مساله چیست؟ فقط کافی است در نظربگیریم که انتشارخارج از کنترل این فاجعه ربطی به غافلگیری و غفلت و بی اطلاعی رژیم و حتی ضعف کارآمدی آن در مقابله با این بلیه ندارد. بلکه مهمتر از آن چشم بستن و نادیده گرفتن عامدانه خطرشیوع آن با علم و آگاهی از شیوع آن در مراحل اولیه یعنی تقدم مصالح حقیرسیاسی اش بود و حتی به طورموثق می دانیم که مرگ و میرهائی قبل از اعلام رسمی وجودکرونا در آستانه انتخابات صورت گرفته بود و توسط رژیم مسکوت نگهداشته شده بود که بیانگرچیزی جز ترجیح مصالح حقیرنظام انحطاط یافته بر مصالح جامعه نبوده است. در شرایطی که جامعه با چنین ولنگاری های عامدانه دست اندرکاران رژیم و دولت مواجه است که جزارتکاب جنایت نامی دیگر نمی توان به آن داد، راهی جز آن که خود جامعه به میدان بیاید و بفکرخویش باشد و تاحدی که می تواند شبکه های امدادرسانی مستقل پزشکان و پرستاران و… را بوجود بیاورد چه در اختیاردارد؟* هم چنین به جز ایرادفشار و اعتراض به رژیمی که حاضرنشده است وطایلف اولیه و بدیهی هردولتی را انجام بدهد و اقدامات بازدارنده  و بهداشتی و پیشگیرانه بدیهی چون اطلاع رسانی و هشدار و مدیریت تردد و قرنطییه کردن موارداولیه و غیره را صورت دهد،‌ چه اهرمی دارد؟. جان کلام آن که تنها راهی که مانده این است که خودجامعه راسا با شبکه های سازی های مستقل همیاری ها به دردخود برسد و به موازات آن رژیم را  برای تمرکزلازم حول آن به عنوان اولویت اول سوق دهد. واقعیت آن است که رژیم ایران علیرغم گسترش سرکوب در سراشیبی بحران مشروعیت و فروپاشی اقتدارش بیش از پیش از اداره جامعه و وطایف معمولی یک دولت و کنترل  بحران ها عاجزشده و ناکارآمدی اش به اوج می رسد. چنین وضعی در عین حال به معنی آن است که جامعه ایران تا اطلاع ثانوی در وضعیت اضطراری بسرمی برد و باید سازوکارهای لازم و جدیدی را با بهره گیری از تجارب دیگرکشورها و حمایت های بین المللی  برای عبور از چنین وضعیتی تدارک به بینند و گرنه شاهدهمان هشداری خواهیم شد که تحت عنوان فاجعه ملی از آن یاد می شود.

تقی روزبه  ۲۵ فوریه ۲۰۲۰

*- خسارت ۱۳۹ میلیارد دلاری کرونا به ثروتمندان جهان در یک روز!

https://www.isna.ir/news/98120604549

در این مورد به یاوه های روحانی که بیشتر به گفتاردرمانی و عادی نشان دادنن اوضاع اشاره دارد تا موضع مسولانه رئیس یک دولت: مردم خیالشان راحت باشد. هیچ شهری قرنظینه نمی شود:

https://aftabnews.ir/fa/news/638699

هشدارهای یک متخصص: واگذاری بحران به یک اتاق فکری از متخصصان و ودانشمندان
و این که اگر قرنظینه را شروع نکنیم بحران سونامی وار پیش رفته و به یک فاجعه ملی تبدیل می شود:

https://aftabnews.ir/fa/news/638677

*- بیانیه انجمن های صنفی دانشجوئی پیرامون تصمیم خطرناک مقامات نسبت به دائربودن مراکرآموزشی و علمی و .. و لزوم ترک آن ها

https://akhbar-rooz.com/?p=21257 لينک کوتاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بایگانی‌ها
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: