صندوق های سوداگری که مغلوب بازی خود شده اند؛ «گیم استاپ» سامانه عوام گرا

در ژانویه گذشته، هزاران کاربر آنلاین بورس، کارهای خود را برای بالابردن سهام موسسه هایی هماهنگ کردند که صندوق های بزرگ سرمایه گذاری قصد کاهش آنها را داشتند. این کاربران با استقبال و تشویق جناح های راست و چپ سیاسی روبرو شدند. آیا این شورش...

در ژانویه گذشته، هزاران کاربر آنلاین بورس، کارهای خود را برای بالابردن سهام موسسه هایی هماهنگ کردند که صندوق های بزرگ سرمایه گذاری قصد کاهش آنها را داشتند. این کاربران با استقبال و تشویق جناح های راست و چپ سیاسی روبرو شدند. آیا این شورش «خرده پا ها» علیه «بزرگان» یک انقلاب، یا تنها یک کارناوال گذرا است؟

 Evgeny Morozov – برگردان شهباز نخعی: ترفند «گیم استاپ»، به رغم آشوبی که در بازار جهانی ایجاد کرده، تنها در یک ماجرای سرمایه گذاری افرادی که یک رشته صندوق های آزمند و گستاخ سرمایه گذاری را تحقیر کرده اند خلاصه نمی شود. این امر تداوم و دنباله پیش بینی نشده حمله به «کاپیتول» در واشنگتن در ۶ ژانویه است. قهرمانان هردو رویداد، کسانی هستند که به شبکه های اجتماعی اعتیاد دارند و مقدس ترین نهادهای حکومتی بسیار خطاکار را محاصره کرده اند.

اما، درحالی که شورشگران واشنگتن توسط همگان محکوم شدند، حمله کنندگان به وال استریت وضعیت بسیار بهتری داشتند. این انقلابیون زیرزمینی، با دفاع از حفظ بهای موسسات دچار وضعیت نامناسب، دربرابر حرص و آز صندوق های سرمایه گذاری، حتی نظر مساعد دو جناح سیاسی را به خود جلب کردند.

درسی که باید از این شورش گرفته شود، برای ضد- فرهنگ رقومی روشن به نظر می آید: مبشران شورش علیه نظم مستقر، به جای بالارفتن از دیوارها و برافراشتن پرچم های متحد، باید در هنر مبادله سهام و فرآورده های جانبی آنها مهارت یابند. انقلاب شاید به صورت مستقیم پخش شده و از طریق توییت و تلویزیون به اطلاع همه برسد، اما بهتر است کارش حساب و کتاب داشته باشد.

استقبالی که از «گیم استاپ» شده، جنبه منفی سوء شهرت صندوق های سرمایه گذاری را نشان می دهد. عامل دیگر کمتر آشکار، میزان استقبالی است که افکار عمومی از آن می کند. گفتمان درباره «دموکراتیک سازی» همراه با جهش خدمات واسطه گری آنلاین با حداقل هزینه است. یکی از این سامانه ها به نام «رابین هود» است که زیرساخت رقومی لازم برای شورش «گیم استاپ» را فراهم ساخت. طبق شعار به دفعات تکرار شده توسط بنیانگذاران این سامانه، مأموریت آن «دموکراتیک سازی امور مالی» است. این شعار، یادآور مأموریت اصیلی است که در سال های آغاز دهه ۱۹۷۰، صندوق هایی مانند «وانگارد» برای خود قائل بودند. این مأموریت عبارت از ایجاد ابزارهای مالی ساده، مطمئن و کم هزینه بود تا شهروندان عادی بتوانند در بورس سرمایه گذاری کنند. این در حالی است که «رابین هود» می خواهد خود را از موسسه های دلالی بورس در وال استریت متمایز سازد. این سامانه خود را نیروی انقلابی، نوآور و خلاقی می داند که از دل سیلیکون ولی بیرون آمده است.

به این ترتیب، به نظر می رسد که «دموکراتیک سازی» مورد نظر «رابین هود» شکلی دیگر دارد. این دموکراتیک سازی، در ردیف کارهای موسساتی مانند «اوبر»، «ایربی اند بی» و «وی ورک» است. همه این غول های رقومی قول «دموکراتیک سازی» سریع – به ترتیب در حمل و نقل، مسکن و دفترکار- را داده اند.

خیلی سریع، این صنعت نوبنیاد، با قول فریبنده «ایجاد دموکراسی مانند خدمات آنلاین»، از همه مرزها عبور کرده و جنگی جهانی برای «دموکراتیک سازی» در سگ گردانی، نگهداری از کودکان، گرفتن آب میوه و اتوکشی براه انداخته است. چه کسی باور می کرد که این جنبه های عادی زندگی روزمره، ذاتا چنان سرکوبگر و اقتدارگرا از آب در بیاید که یک «دموکراتیک سازی» رادیکال را ایجاب کند؟

منابع مالی این کارزار جهانی توسط صندوق ها؛ موسسه های سرمایه گذاری خطرپذیر و سرمایه گذاران نهادینی انجام شده که با گیرکردن در منگنه نرخ پائین بهره، ناشی از بحران مالی جهانی، نمی دانستند پول خود را در کجا سرمایه گذاری کنند. اما ماجرا به همین جا ختم نمی شود. این دورخیز برای «دموکراتیک سازی» همه جانبه، از حمایت بخشی از دموکراسی لیبرال، مانند دولت سعودی، شریک با مجتمع ژاپنی «سافت بانک» نیز برخوردار است و میلیون ها موسسه مانند «اوبر» و «وی ورک» آن را تغذیه می کنند.

این جریان مالی، با مشارکت شیوه های جدید بازرگانی که رسما به صورت «رایگان» خدماتی را ارایه می کنند که پیشتر پولی بوده (ایمیل، کارت های بانکی، ایجاد رابطه بین عرضه و تقاضا)، توهم پیشرفت و پویایی اجتماعی ایجاد کرده اند. روند اجتناب ناپذیر «دموکراتیک سازی» موردنظر همه سامانه ها، غالبا ناشی از شیوه محاسبه ای ساده است. برای «وی ورک» این محاسبه غلط از آب درآمده است. باید دید آیا «رابین هود»، که یک میلیارد دلار دیگر برای کارآمد ماندن درخواست کرده، سرنوشت بهتری خواهد داشت. در بیشتر موارد، وعده های فریبنده توخالی از اّب درآمده است.

به این ترتیب، صنعت رقومی به صورت عرضه کننده اصلی «عوام گرایی» درسراسر دنیا درآمده است. چنین تأکیدی می تواند اغراق آمیز به نظر برسد. اگر بتوان این عوام گرایی را به آقایان استیو بنن، ویکتور اوربان و رجب طیب اردوغان نسبت داد، آیا واقعا می توان آقایان جف بزوس یا مارک زاکربرگ را هم در کنار آنها نشاند؟

این کار را می توان و باید کرد. با چشم های دوخته شده به «عوام گرایی» ابتدایی، مسموم و ملی گرای آقایان دونالد ترامپ، ما نتوانستیم به نقش سیلیکون ولی در ظهور یک «سامانه عوام گرایی» مجهز، جهانی و مهربان و مودب توجه کنیم.

این عوام گرایی با شیوه ای تقریبا توطئه آمیز و تأکید براین که جهان آنچه که ما باور داریم نیست به پیش می رود. موسسات موجود، شرکت های تاکسیرانی، هتلداری و صندوق های سرمایه گذاری قواعد بازی را به شکلی تغییر داده اند که منافع خودشان تأمین شود. تنها با شیوه های «نوآورانه و خلاقانه» است که می توان روی سودهایی که فناوری رقومی وعده داده حساب کرد. برای این منظور، این سامانه ها وعده می دهند که نیروهای سرمایه داری آزاد شود تا سرسام وحشی عصر پیشا رقومی شکلی متمدن بیابد.

حراج سرمایه دارانه

سامانه عوام گرایی با قرارگرفتن بین سیلیون ولی و وال استریت، نقشی به قدر کافی منتاقض بازی می کند و در عین دادن آزادی عمل به شکل هایی وحشی تر از سرمایه داری، وعده محدود نگهداشتن آن به خاطر مصالح انسان را می دهد.

این شکل از «عوام گرایی» مثل شکل های دیگر، سیاست اقتصادی ای که آن را ممکن ساخته را زیر سوال نمی برد. اگر صندوق های سرمایه گذاری مورد نفرت، پول دانشگاه ها و حقوق بگیران بازنشسته را از دست می دهند، باکی نیست زیرا اینها می توانستند پول های خود را به «رابین هود» بسپارند!

این که سختی کنشگران پیشا رقومی به خاطر احترام به قوانین تحمیل شده توسط حکومت های دموکراتیک (البته سرمایه دار) است، اهمیت کمی دارد. زیرا، در دنیای وارونه عوام گرایی سامانه ای، غیراجرایی کردن قوانین دموکراتیک با قراردادن آنها زیر فشار اقتصادی دایمی رقابت، تشدید شده با رقومی شدن منابع پایان ناپذیر سرمایه گذاران آن، دلیلی غیرقابل رد برای «دموکراتیک سازی» است.

این که عوام گرایی سامانه ای گفتمانی بسیار اشتباه برانگیز داشته باشد که در نهایت به نفع «سافت بانک» و عربستان سعودی تمام شود، چندان به حساب نمی آید. این عوام گرایی که فاقد ایدیولوژی منسجم خاص خود است، به روند ها – و نه به عوارض و عواقب- توجه دارد. قصدش این است که ثابت کند به رغم دسیسه چینی های دیوان سالارانه، قدرت ابتکار فردی دست نخورده می ماند و این امر تا حدی است که همه بسیج نیروها گرد یک برنامه سیاسی درازمدت را بیهوده می کند.

یقینا، بیشتر کاربران ساده و خشمگین «گیم استاپ» حدس می زنند که دستاوردهای شخصی شان شکننده و موقتی است. اما چه کسی می تواند آنها را از لذت تأکید بر داشتن آزادی، با انتقام جویی از قدرت حاکم محروم کند ؟ آیا آنها در عین حال می دانند که دراین مورد، سودهای بلند مدت عاید… صندوق های دیگر سرمایه گذاری خواهد شد؟

منبع: لوموند دیپلماتیک

خبرهای بیشتر را در تلگرام اخبار روز بخوانید

https://akhbar-rooz.com/?p=108002 لينک کوتاه

0 0 رای
امتياز بدهيد!
نظری بنويسيد
Notify of
guest
0 نظرات
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات

بايگانی های ماهانه ی مطالب اخبار روز

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز

0
اگر در مورد اين مقاله نظری داريد، لطفا کامنت بگذاريدx
()
x

آگهی در ستون نبليغات

آگهی های دو ستونه: یک هفته ۱۰۰ یورو، یک ماه ۲۰۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

حساب بانکی اخبار روز: int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی در ستون تبليغات

آگهی یک ستونه یک هفته ۷۵ یورو، یک ماه ۱۵۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی ها در لابلای مطالب برای يک روز

یک ستونه: ۲۰ یورو دو ستونه: ۳۰ یورو سه ستونه: ۵۰ یورو

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More