محسن نامجو و “آزار جنسی” – مهین میلانی

نامه ی سرگشاده  به محسن نامجو
مهین میلانی

{محسن نامجو و “آزار جنسی”} مطلبی است که من نوشته ام پیش از پخش معذرت خواهی اخیر نامجو و بازپحش یک ویدئوی توضیحی بر اعتراضات از او در زمان گذشته که آن نیز بعد از عذر خواهی در مقابل چشم کاربران شبکه های اجتماعی قرار داده شد. لحن سخن و آن چه در این ویدئو گفته می شود نشانگر آن است که چگونه کسانی که به قدرت می رسند در یک موقعیت اسثتنائی قرار می گیرند و خود را در جایگاهی می بینند که بتوانند هرگونه که خود می خواهند عمل کنند و دقیقن همان ایرادی را که به دیگران می گیرند خود اعمال کنند. به این مهم در زیر می پردازم. باوجود این هنوز مطلبی که من پیش از دیدن این ویدئو ها برای اخبار روز فرستادم کماکان راهکاری را که باید در پیش گرفت در مواجهه با چنین رویکردهای اجتماعی ارائه داده است که بدون در نظر گرفتن آن فقط نوعی خشم بدون تعقل، بدون سند و مدرک و بدون نگاه به واقعیت آن گونه که هست قضاوت و داوری خواهد کرد و به شکل دیگری همان رفتاری را در پیش خواهد گرفت که همه به آن انتقاد دارند.

اما در مورد واکنش های نامجو: ۱- چند سال پیش ویدئویی کوتاه از او منتشر می شود که در آن قاطعانه تمام اعتراضات را رد می کند. ۲- عذر خواهی اخیر او بعد از افشاگری های دختران “مورد آزار”. ۳- باز پخش ویدئویی از نامجو که گویا پس از اعتراضات برخی فمینیست ها در چند سال پیش از این به “آزار جنسی” در نامجو پرداخته.

این ویدئوها الان دست به دست می چرخد. در این جا مختصات این حرف ها را به طور خلاصه ذکر می کنم

۱- برگرداندن انتقاد به منتقد. که اگر چه حرف های درستی هم در آن دیده می شود اما به شیوه ایست که قبل از این و حتی حالا ما درایران دیده ایم زمانی که مثلن سعید سلطان پور را دستگیر می کنند و می گویند که قرص ضد حاملگی درخانه اش پیدا کردیم. به جای این که مطرح کنند که مثلن کتاب های “ضاله” در خانه اش دیدیم یا او را به علت مخالف خوانی باسیستم دستگیر می کنیم. و منتقد را از هر خوبی درجهان تهی می کند برای اینکه حرف خود را به کرسی نشاند. یعنی اگر حرفی هست واعتراضی به نحوه ی نقد باید فقط اتکا کرد به حرف ها و آن ها را استدلال نمود. وگرنه شما آقای نامجو از کجا می دانید که طرف لزبین شده است چون به نگاه شما برورویی ندارد. شما اعتراض می کنید که مردم عادی و بیسواد در شبکه های اجتماعی که این گونه خشم دارند نمی دانند در درون آدم چه می گذرد. حال شما از کجا این گونه قضاوت می کنید در مورد علل گرایشات جنسی یک منتقد و آن چه که در درون او می گذرد. من این موضع را خارج از تایید یا تکذیب حرف های آن منتقد می زنم. آیا آقای نامجو این شیوه خود از همان نگاه عوامانه سرچشمه نمی گیرد در زمانی که پای استدلال چوبین می شود؟

۲- دختر و داس…. هیچ فرق نمی کند بین آزار جنسی و قتل در اساس. یکی در مرحله ی پائین تر از دیگری قرار دارد. و کسی که اقدام به آزار جنسی می کند می تواند پتانسیل ارتکاب به قتل را نیز داشته باشد. و این که شما بگوئید از پدر قاتل با داس حرف بزنید اما نه از دست درازی شما به بدن یک زن شاید نمی دانید که هردوی این ها دوروی سکه اند. این که یک دختری چون در قشر بالاتری از جامعه قراردارد و از روی بیکاری و سرگرمی به کلاس نقاشی می رود آیا معنایش اینست که اگر به او دست درازی کردند نباید حرف بزند؟ و اگر او حرف نزد دیگری هم چیزی نباید بگوید؟ شما آقای محترم مانند یک روستائی که یک دفعه توی شهر افتاده است و از هولش توی حلیم می افتد حرف می زنید. همین دست درازی های کوچک از جانب پدر، دایی، عمو، همسایه و معلم و رئیس کار و غیره است و ندیدن آنها و بی مسئله دانستنشان که در نهایت در یک جامعه نیز کماکان همان عادت طبیعی جلوه می کند.

۳- با حقارت مطرح می کنید که شما از هتلت رفتی و پناهندگی گرفتی. خوبست که خود شما هم پناهنده اید. لابد چون فکر می کنید الیت از نوع افلاطونی اش هستید فقط حق شماست که پناهنده شوید. شاید یادتان رفته است که در ایران چه خبر است و دورهم شده اید و اصلن خبر ندارید که آرزوی هر ایرانی نجات از آن جهنم دره است. درست یا غلط اما حق هرکسی است که بخواهد خود را از جایی که نه کرامت دارد و بخصوص به عنوان زن در معرض تبعیض چندگانه بیرون بکشد. و حال که مثل شما بیرون آمده پس حق ندارد حرف بزند بخصوص که اگر خودش در گیر ماجرا نبوده وحق ندارد از ظلمی که به دیگری شده است صحبت کند. مانند اینست که بگوئید کسی را به ناحق به زندان می اندازند. فقط خود او حرف بزند. و دیگران خفقان بگیرند. و چند انگ بیسوادی و بی هنری و زشتی هم بارش کنید. یعنی نگاهی جنسیتی تر و نژادپرستانه تر از این نمی توان یافت در برخورد به حقوق آدم ها.

۴- “اقا شما دارید کسی رو از کار می اندازید که ببخشید با کمال تواضع عرض می کنم یک ساعت نفس کشیدنش برابر با ۶ ماه زندگی هریک از شماهاست” این از افاضات شماست آقای نامجو. این جا نیز شما خود را در جایی نهاده اید که به علت سخت کاریتان هرکاری می بایست برای شما مجاز باشد. متاسفم که ادعای مطالعات شما در افلاطون و فوکو و غیره بسیار سطحی است. و البته به همین دلیل مانند بسیاری فلسفه پژوهان مبتدی فلسفه در ایران و افغانستان حالا گمان می برید حاکم شرع مطلقه هستید. افلاطون اگر از الیت حرف می زند صحبت از الیتی است که دانش بالایی دارد و آنها را محق می داند در راهبری جامعه. اما هیچ گاه دیگران را از حقوقشان سلب نمی کند. و فوکو می گوید دانش انسان را قدرتمند می کند برای این که روابطی درست برقرار کند با دیگران. و شما نمی دانید که شاخص ترین هنرمندان با یک دست درازی کوچک به یک زن بدون اجازه ی او در غرب سال ها زندان کشیده اند و از کار برکنارشده اند . در ایران است که آقایان بعد از جرم راست راست توی خیابان راه می روند. این جا ایران نیست آقای نامجو. شما باید تاوان هردست درازی ای را که بدون اجازه ی طرف انجام داده اید بدهید. و این البته باید ثابت شود پس از مطالعه ی دقیق همه جانبه. شما همان طور که گفتم مثل یک روستائی که وارد شهر شده و حالا به چیزهایی دست یافته است، فکر می کنید فقط شمائید که تلاش می کنید. وهمه فقط روی شما زوم کرده اند که ببینند چه می کنید. خیر امر به شما مشتبه شده است. هرکس زندگی خود را می کند. و هرکس علائق خاص خود را دارد. شما را بخشی از جامعه می پسندد. همین. خیلی افراد مطلقا هنر شما را نمی پسندند و از اطوارهایتان خوششان نمی آید. فکر نکنید اگر شما نباشید اتفاق خاصی می افتد.

۵- از “نه یعنی نه” پیراهن عثمان ساخته اید و “راز و نیاز” را به “ناز و نیاز” مبدل. درست است همه جا “نه معنای نه” را نمی دهد. در عین حال همه جا هم سکوت علامت رضایت را نمی دهد. حتی آری می تواند نه باشد. و زبان بدن همواره “این چه نگاه کردن” به معنای خواهش نیست. می تواند رد خواهش باشد. و شما اگر یک گزاره را گفته اید بقیه اش را هم بگوئید. بگذریم که این یک امر وطنی نیست. بل جهانی است. ما زیاد داریم در ادبیات جهان. داس دینگ معروف از همین چیز مشخص حرف می زند که نمی توان از آن نام برد. و متاسفانه شما هنوز نه غرب را شناخته اید، نه فلسفه و افکارش را ونه باهمه ادعاهایتان دخترانشان را هم نمی شناسید. و گمان می برید که در غرب همه چیز کامل است و دودوتاچهارتاست. متوجه نشده اید که بشر بشر است حتی در والاترین مقام و با ویژگی های خاص خودش در مقاطع خاص. در تمام جهان، زن و مرد هم ندارد، هرکس می تواند در شرایطی قرار بگیرد که نتواند واکنش درست نشان دهد. “نه” یا “آره” ی قاطع بگوید. در معذورات قرار می گیرد. بخصوص در ارتباط با هنرمندی که ازش بت ساخته است و نمی داند با او چه گونه باید رفتار کند. این که صبح آن خانم دکتر فیلسوف نمی گذاشت شما از خانه بروید – حالا معلوم نیست که چقدر این امر صحت داشته باشد با توجه به این همه پپسی هایی که برای خودتان بازکرده اید – معنایش این نیست که شما فکر کنید هر “نه” می تواند “آری” تلقی شود.

۶- از ژیان قمیشی حرف زدید. ژیان قمیشی ۱۰۰ هزار دلار خرج کرد و یک وکیل گرفت. از خودش مطمئن بود و بُرد. هیچ پولی هم به افترازنان داده نشد. برخلاف تصورات غلط شما. یا احتساباتتان که فکر می کنید همه چیز با پول درست می شود. یا خریداری می شود. هم چنین است در مورد سیاهان می-تو. بله به زنانی که ثابت کردند به آنها آزار جنسی وارد آمده آزار دهنده بخشی از تاوانش را باید با پول می داد. اما آبروی رفته اش را با هیچ پولی نمی شد خرید. و شما تنها یک راه دارید. با اقرار هایی که کرده اید در باره نیشگون و “نه” به معنای “آره” و یعنی که چیزهایی در این میان بوده است، صادق باشید. نه یک معذرت خواهی الکی بلکه به طور مشخص بیائید مثل زنانی که حرف زده اند حرف بزنید. ریشه یابی کنید رفتارتان را و بله هزینه هایش را هم خواهید پرداخت. دیگر محسن نامجو آن محسن نامجو نخواهد بود اگر حتی اندکی از حرف ها واقعیت داشته باشد و در حد حتی آزار جنسی در سطوح پائین باشد که جرم چندانی ندارد. بویژه که معذرت خواهی اش را همه فهمیدند که قلابی بوده است شاید برای فرار از عواقب اعتراضات علنی، چرا که آن ویدئوی دیگر همه ی این عذر خواهی ها را شست و از اذهان بیرون ساخت.

من این متن را به محض شنیدن ویدئوهای نامجو در فیس بوکم پست کردم.




محسن نامجو و “آزار جنسی” – مهین میلانی

۱- محسن نامجو کسی که در یک خانواده ی فقیر رشد پیدا کرده، درجامعه ای زندگی کرده که محدودیت رفتارهای طبیعی آدم ها به شدت بر روح و روان و جسم آدمیان تأثیر می گذارد، و کسی که با نوآوری هایش بخصوص در موسیقی سنتی یه عنوان یک سوپر استار در میان ایرانیان شناخته شده و محبوبیت و در این راستا قدرتی کسب نموده که می تواند او را در موقعیت استثنائی قرار دهد، بلاشک می تواند اشتباهاتی داشته باشد. اما این که عملکردهایش را در ارتباط با زنان از جنس آزار بشناسیم باید در باره اش حرف بزنیم. و بخصوص قبل از این که این امر اثبات شده باشد هرنوع موضع گیری غیراخلاقی و غیر قانونی است. بخصوص در غرب که امکان روشنگری به شکل های متفاوت وجود دارد و دست کم از طریق مناظره ها و اطاق های بحث های رودررو می توان بهتر به واقعیت امر پی برد. به علاوه با توجه به برخی مرد ستیزی های اخیر برخی فمینیست ها هم چون سفید ستیزی برخیررنگین پوستان و کاسه های داغ تر از آش سفید پوستشان، و هم چنین ناروشن بودن مفهوم “آزار جنسی” و تمایز آن با طلبیدن برای همگان و ایذا شکل های مختلف رابطه و کلیشه ای دیدن روابط به صورت هایی که در اذهان جا افتاده است می بایست تمامی حرف ها و اعتراضات با درنظر گرفتن جوانب مختلفش سنجیده شود. وگرنه گوش کردن صرف به حرف های معترضین نمی تواند آن گونه که ما تصور می کنیم مسئله را طرح نماید. برای مثال تعداد زیادی زنان شکایت بردند که ژیان قمیشی، آیکون معروف سی بی سی در کینک سکس با آنها خشونت به خرج داده است. وکیل ژیان قمیشی در دادگاه ثابت کرد که هیچ کدام خشونت نبوده است. یعنی خیلی از آنها دروغ گفته بودند و با ضدو نقیض های خودشان ثابت شد که روابط آن ها یک کنش و واکنش دوجانبه بوده است. این زنان همه کانادایی بودند و فرهنگی که برآنها حاکم بود متفاوت است با فرهنگ روابط ایرانیان. ژیان قمیشی نیز بزرگ شده ی انگلستان و کاناداست. لذا صورت مسئله به شکل دیگری در مورد نامجو و زنان معترض که همه ایرانی هستند و مهاجر به غرب با پس زمینه های فرهنگی ایرانی متفاوت است. 

۲- صرف این که نامجو اولین خواسته اش از بشری دستورنژاد این بوده که در هتلی یکدیگر را ملاقات کنند به هیچ رو به معنای آزار جنسی نیست. حتی نمی توان گفت که استفاده ی ابزاری بوده است. او تقاضا داده و دختر رد کرده است. این که عرف معمول بخصوص درجوامعی مانند ایران چنین است که برای رسیدن به مرحله ی رختخواب می بایست ملاحظاتی داشت از جمله دیدارهای اولیه در جاهای دیگر مثلن برای آشنائی و غیره و از این حرف ها می تواند دیدگاه اکثر دختران کشورهایی مثل ایران باشد و بخشن زنان غرب. اما یک آیه نیست. نسخه ی پیچید ه شده برای همگان نیست. آن چه که وجود داشته کششی بوده که مسبب دعوت نامجو از  دختر شده است. و جذابیت های بین آدم ها از این نوع درنهایت یک کشش جنسی است. یعنی در حادترین وضعیت عاشقانه اش نیز لاملای لیبیدو، این آمیب همیشه حاضر که مهم ترین رانش زندگی را نمایندگی می کند، نقش اولیه را دارد. و یعنی تمام آن ملاحظات اولیه فقط درحد همان ملاحظات است. وگرنه اگر دوطرف بی قید و بند باشند این ملاحظات می تواند به صفر برسد یعنی هردو طرف خیلی سریع پاسخ بدهند به اصلی ترین نیازشان. در فرهنگ سنتی ایران که در حال حاضر در حال ترانزیسیون است یعنی بین سنت ومدرنیته معلق می زند اگر کسی در همان هنگام آشنائی خواست جنسی اش را بروز دهد به آدم بی نزاکت و هیز و بی فرهنگ  و اخیرا به زبان فمینیست ها آزار دهنده ی جنسی شناخته می شود. از نظر من چنین آدمی صادق ترین آدمی است که می توان یافت. زیرا از همان آغاز رفته است سر مطلب. حال می ماند که تو هم خواست و طلب ونیاز او را داری یا نداری. اگر داری که بسم الله. اگرنداری یک جواب منفی می دهی و کارتمام می شود. هیچ اعتراضی هم نیست. و تا زمانی که از این حد بیشتر نرفته است یعنی مرد اصرار به خواستش نداشته و ماجرا را رها کرده باشد ماجرا تمام است. 

۳- اما می ماند قسمت دوم ماجرا. این که محسن نامجو از موقعیتی که در فضای فرهنگی موسیقی کسب کرده بخواهد به علت جواب ردیه ی دختر از او انتقام بگیرد و بخواهد آن دختر را از آن فضا حذف کند. فرهنگی که مختص همه ی ایرانیان است. یعنی به محض اختلاف یا رد یا اعتراض اولین کنش حذف است. ببینید الان چقدر کاربران فیس بوک را بایکوت کرده اند به علت ریپورت هایی که داده اند. چون نقدهای این کاربر را نتوانسته اند تاب بیاورند. یا در همین فیس بوک، کسی اگر بیشتر از به به و چه چه بگوید و کمترین مخالفتی نشان دهد یا کامنتش را پاک می کنند، یا پست را و یا فرد را کلن بلاک می کنند. اما این حرکت نیز آزار جنسی نامیده نمی شود. به این می گویند یک موقعیت استثنائی. مگر این که باز این طرفندی باشد برای نیتی خاص. که در این صورت نیز اگر طرف مقابل که عاقل و بالغ است و کم تجربه هم در روابط نیست پس بزند باز آزار جنسی نامیده نمی شود مگر این که موجب دردسر بشود. ژیان قمیشی نیز با این که کنشی ازنوع آزار جنسی نداشت و تمام روابط با توافق طرفین بوده است، اما به علت سوپر قدرتی که در سی بی سی پیدا کرده بود و حالا مجری بسیاری از برنامه های هنری بود و برنامه ی دو ساعتی هرروزه اش شب ها نیز بازپخش می شد و ۱۸۰ ایستگاه رادیویی در آمریکای شمالی برنامه اش را دوباره پخش می کردند صاحب قدرتی شده بود که حرفش حرف بود. این قدرت می تواند یک وضعیت استثنائی به او بدهد. لینک مطلبی را که در باره ی فیلم elle  نوشته ام در این جا می گذارم که ببینید چگونه صاحب قدرت که کارگردان عامدانه او را از میان زنان انتخاب کرده به راحتی تمام قوانین انسانی را زیر پا می گذارد و دیگران هم به آن تن می دهند. اگر حرف هایی که در این باره زده شد صحت داشته باشد محسن نامجو محکوم است که مسائل شخصی واحساسی اش را در فضای کاری دخیل می کند. همان گونه که پیش از این نیز دختران بخصوص با مشاغل بازیگر و خبرنگار با یک چنین مواردی روبرو بوده اند در ایران. و در خارج از کشور نیز کارگران و کارمندان و هنرمندانی که جهت از دست ندادن موقعیت شغلی تن داده اند به خواست های جنسی آقای رئیس. با این حال حتی اگر محسن نامجو نیز از موقعیت خود بهره گرفته باشد که موقعیت شغلی دختر را متزلزل کند باز آزار جنسی محسوب نمی شود و در کاتگوری دیگر جا می گیرد. 

کشتن شخصیت و نارسیسیسم در ELLE

خواب بیداری KhabBidari: کشتن شخصیت و نارسیسیسم در ELLE (vancouverbidar.blogspot.com)

۴- مردانی که دختران زیر ۱۵ساله را به دام می اندازند بخصوص در ایران بی شمارند. با قوانینی که وجود دارد مردان متأهل یا مجرد سن بالا دختران کم سن را به سوی خود جلب می کنند. می دانند که آینده ای با آنها نخواهند داشت. ودرواقع با زندگی آنان بازی می کنند. می دانند که این دختران کم تجربه پراحساس هستند. به سوی آنها جلب می شوند با چشم اندازی رؤیایی. اما مرد بعد از مدتی دختر را به حال خود وا می دارد. و برایش مهم نیست که این دختر چه ترامایی را با خود تا آخر عمر خواهد داشت. درست است که تجاوزی صورت نگرفته، و ظاهرن دختر توافق داشته است، اما جلب نظر دختر جوان و بی تجربه به منظور یک وقت گذرانی موقت خود به نظر من نوعی تجاوز به حریم زندگی حال و آینده ی او محسوب می شود. این عمل از جانب مردان در ایران به علت قوانین مردسالارانه ی شدیدی است که به مردها اجازه می دهد ۴ زن و ده ها صیغه داشته باشند. و جامعه قبحی در این کار نمی بیند. و حتی اگر اعتراضی از جانب دختر بشود تمام تقصیر ها را به گردن دختر می اندازند. در جامعه ای که هنوز حتی در این وضعیت ترانزیسیون بین سنت و مدرنیته دختری را که آزاد است طرد می کند. و این مطرود کردن می تواند دختر را به خیلی جاهای باریک بکشاند. نمونه ی این نوع برخوردها را در ماجرای آغداشلو می توان دید. سرانجام زندگی محمد نجفی و میترا استاد را هم که همه می دانیم. که به شکل دیگری دوزنه بودن مرد می تواند زندگی ها را به باد دهد. 

۵- فمینیسم در دنیا، هم چون نژاد پرستی به شکل مبتذلی در غرب در آمده است. و پیروان ایرانی آنها نیز گاهی از این ابتذال بری نیستند. فمینیسم به معنای کسب حقوق گرفته یا نداده شده گاهی به شکل افراطی خودش در آمده به طوری که به مرد ستیزی تبدیل شده است. یا مد شده است که حرکت های اتفاقی و یا طبیعی و بدون غرضی که هیچ قصد آزاری را ندارند به عنوان آزار جنسی علم می کنند. در شهر ما مونترال به همین ترتیب خواستند آبروی مردی را ببرند. او اما بیکار ننشست. مسئله را به دادگاه برد و بُرد. آن هم در کشوری که اغلب قاضیان بیشترطرف زنان را می گیرند. در نژاد پرستی نیز به همین صورت است. برخی سفید پوستان شده اند کاسه ی داغ تر از آش و گاهی حرف ها و کنش های معمولی آدم ها را نژادپرستانه تلقی می کنند. یک بار یک پروفسور سیاه پوست اعتراض کرده بود که چرا شما نوک حمله ی خود را به مشکلات طبقاتی نشانه نمی گیرید. خلاصه ی کلام این که خیلی موارد در هم می تنند و مشکل بتوان واقعیت را از غیرواقعی تشخیص داد. 

۶- و دست آخر حرکت دختران که خودشان هم ممکن گاهی کرم داشته باشند. منظور دختران عاقل و بالغ و چشم و گوش باز و دنیا دیده مانند دخترانی که متعارض شده اند و محسن نامجو را متهم به آزار جنسی کرده اند. من البته حکم نمی دهم و تا واقعیت روشن نشود نمی توانم کسی را محکوم کنم. در کل اگر زنانی رفتارهای کسی را نپسندیده اند چقدر با او قاطعانه برخورد کرده اند. چقدر با کنش هایشان یک جورهایی نشان داده اند که مطلقا خواستار رابطه نیستند. یا که با حرکت هایی یا حرف هایی چراغ سبزهایی داده اند و طرف را امیدوار که با وجود برخی ناهنجاری ها گویا هنوز انرژی هایی این وسط هست. چقدر ننه من غریبم بازی در می آوریم و چقدر خودمان را باور داریم. و چقدر تحت تأثیر دیگرانیم. و چقدر کلاه خود را قاضی می کنیم که خود ما در این کشش چقدر می توانسته ایم نقش داشته باشیم. 

بدون در نظر گرفتن همه ی این موراد هرگونه اظهار نظری فقط از روی احساسات است. و بدون این که ما بخواهیم متاسفانه می تواند زندگی و آینده ی کسانی را بیهوده به باد دهد. ما می شناسیم کسانی را که ۲۰ سال بی گناه در زندان گذرانده اند در همین آمریکای شمالی و بعد ثابت شده است که بی گناه بوده اند. ژیان قمیشی با این که تبرئه شد، اما دیگر آن ژیان قمیشی سابق نیست. اگرچه با روحیه ی محکمی که دارد تلاش می کند تا همان جایگاه پیشین را برای خود جلب کند. و اما حرف زدن دختران یک حرکت پیش رفته است. حتی اگر از نقطه ی غلطی طرح شده باشد. سبب  می شود واقعیت های جامعه برملا شود و از پوسته ی پنهانی اش بیرون بیاید. و جامعه را با دید بازتری و با نگاه منصفانه تری به ظلمی که در کل به زنان رفته است نگاه کند و هم چنین از اتهامات احساسی اجتناب نماید. 

خبرهای بیشتر را در تلگرام اخبار روز بخوانید

https://akhbar-rooz.com/?p=110399 لينک کوتاه

2.6 5 رای ها
امتياز بدهيد!
نظری بنويسيد
Notify of
guest
16 نظرات
جديدترين
قديمی ترين بيشترين آرا
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات
جعفر بهکیش
دوشنبه, ۳۰ فروردین, ۱۴۰۰ ۰۵:۳۹

خانم میلانی گرامی، به گمان من روایت شما از پرونده ژیان قمیشی ساده سازی مسئله است. ژیان قمیشی در دادگاه محکوم نشد. اما مثلا ژیان قمیشی مجبور شد که شکایت خود از CBC برای پرداخت ۵۰ میلیون دلار را که پس از برملا شدن روابط جنسی غیر متعارف وی او را اخراج کرده بود را پس گرفته و مجبور به پرداخت ۱۸ هزار دلار مخارج حقوقی شود. علاوه بر آن مسئولیت حقوقی، سیاسی، اخلاقی، مدنی و … در این روایت شما از پرونده ژیان قمیشی با هم مخلوط شده اند. در انتها باید ذکر کنم که برخی تحقیقات دانشگاهی نشان می دهد که جامعه کانادا واکنش های به شدت متفاوتی نسبت به حکم برائت ژیان قمیشی در دادگاه داشته است. بسیاری، به ویژه زنان، از مشکل دار بودن سیستم قضائی در کانادا در مواجه با چنین مواردی سخن گفتند.

Mahin Milani
دوشنبه, ۳۰ فروردین, ۱۴۰۰ ۱۹:۵۱

بله. این مخارج درارتباط با بی بی سی و هزینه های حقوقی دادگاه بوده به اضافه ی ۱۰۰ هزار دلار که به وکیل می دهد. منظور محسن نامجو پولی است که به آزار دیدگان داده شد. که این طور نبود. زیرا زنان افترا زده بودند و نمی توانست پولی به آنها تعلق بگیرد. من مصاحبه ای با مژده شهریاری وکیل در ونکوور در این زمینه داشتم. در آن تمام ماجرا نوشته شده است: هیاهو در برابر تصمیم قاضی مبنی بر برائت ژیان قمیشی از اتهام تهاجم جنسی

مهین میلانی | ۴ آوریل ۲۰۱۶

هیاهو در برابر تصمیم قاضی مبنی بر برائت ژیان قمیشی از اتهام تهاجم جنسی | شهرگان | Shahrgon

جعفر بهکیش
دوشنبه, ۳۰ فروردین, ۱۴۰۰ ۲۳:۵۹
پاسخ  Mahin Milani

۱) طبیعی است که وظیفه ارائه شواهد بر عهده وکلا و دادستان است. قمیشی در این دادگاه متهم بوده و مدارکی ارائه داده است که موجب تبرئه او شده است. ما از این موارد بسیار در سیستم قضائی مدرن سراغ داریم. این بهائی است که لازم است برای وجود یک سیستم قضائی عادلانه پرداخت کنیم. بحث در اینجا بر سر مسئله تفاوت گذاشتن میان مسئولیت حقوقی، سیاسی، اخلاقی و مدنی است. ۲) قمیشی ۱۸ هزار دلار به CBC پرداخت کرده است. هزینه های وکیل شخصی او چیز دیگری است. ۳) متاسف هستم که اعتراضات به رفتار قمیشی و رای دادگاه را هیاهو نامیده اید.

بهمن پارسا
بهمن پارسا
سه شنبه, ۳۱ فروردین, ۱۴۰۰ ۰۴:۴۹

با اتکا به سابقه و بطور زیر بنایی بگویم؛ چیزی به عنوان سیستم قضایی عادلانه وجود ندارد. ابدا و مطلقا. قانون و ، قضا، و عدالت مقولات متفاوتی هستند. وجود قانون و قضاوت در برگیرنده و تضمین کننده ی عدالت نبوده ، نیست، نخواهد بود.

جعفر بهکیش
سه شنبه, ۳۱ فروردین, ۱۴۰۰ ۱۴:۱۱

عادلانه بودن سیستم قضائی امری نسبی است.

Mahin Milani
سه شنبه, ۳۱ فروردین, ۱۴۰۰ ۰۶:۵۸

هیاهو نامیده شده چون هیاهو بود. همه ساختگی بود برای اینکه او را ویران کنند و کردند. تبرئه شد و وکیل ثابت کرد که همه ی حرف های زن ها دروغ بوده است. اگر چه ژیان قمیشی دیگر نتوانست همان موقعیت را به دست آورد. دیگر نمی توانست در بی بی سی کارکند. اگر چه هم اکنون خوب دارد خودش را با برنامه های جدیدش بازیابی می کند. منظور شما پرداخت هزینه های قضائی است. من هم عرض کردم که نامجو منظورش پرداخت پول به آزاردیدگان بود. و در این جا کسی آزار ندیده بود که بخواهند به ان ها پولی بدهند. اما آقای نامجو را اگر با اقرار هایی که کرده و دادگاه او را محکوم کند اگر قرارباشد محاکمه کنند به طور قطع مجبور خواهد بود به آزار دیدگان غرامت بپردازد.

جعفر بهکیش
سه شنبه, ۳۱ فروردین, ۱۴۰۰ ۲۱:۵۵
پاسخ  Mahin Milani

متاسف هستم.

Mahin Milani
دوشنبه, ۳۰ فروردین, ۱۴۰۰ ۰۱:۴۸

قابل توجه دوستانی که این متن را مطالعه کرده اند. من این مطلب را پیش از این که نامجو عذر خواهی کند یا آن گفتار دیگرش باز پخش شود نوشته ام. به فیس بوک من مراجعه کنید. متن جدیدی بعد از شنیدن آن گفتار ها نوشته ام. اگرچه به گمان من نوع برخورد ما کماکان می بایست براساس داده های دقیق با مدرک باشد. هرگونه تخمین و حدس و پذیرش هرگفته ای به صورت یک جانبه نمی تواند نتیجه ی نسبتن محققی بدهد. و شاید یک وکیل زبردست فقط بتواند به طور کامل به مسئله رسیدگی کند. من متنی را که در فیس بوکم پست کردم علاوه بر این مطلب فوق در این جا کپی می کنم:
{محسن نامجو و “آزار جنسی”} مطلبی است که من نوشته ام پیش از پخش معذرت خواهی اخیر نامجو و بازپحش یک ویدئوی توضیحی بر اعتراضات از او در زمان گذشته که آن نیز بعد از عذر خواهی در مقابل چشم کاربران شبکه های اجتماعی قرار داده شد. لحن سخن و آن چه در این ویدئو گفته می شود نشانگر آن است که چگونه کسانی که به قدرت می رسند در یک موقعیت اسثتنائی قرار می گیرند و خود را در جایگاهی می بینند که بتوانند هرگونه که خود می خواهند عمل کنند و دقیقن همان ایرادی را که به دیگران می گیرند خود اعمال کنند. به این مهم در زیر می پردازم. باوجود این هنوز مطلبی که من پیش از دیدن این ویدئو ها برای اخبار روز فرستادم کماکان راهکاری را که باید در پیش گرفت در مواجهه با چنین رویکردهای اجتماعی ارائه داده است که بدون در نظر گرفتن آن فقط نوعی خشم بدون تعقل، بدون سند و مدرک و بدون نگاه به واقعیت آن گونه که هست قضاوت و داوری خواهد کرد و به شکل دیگری همان رفتاری را در پیش خواهد گرفت که همه به آن انتقاد دارند. لینک مطلب در زیر گذاشته شده است.
اما در مورد واکنش های نامجو: ۱- چند سال پیش ویدئویی کوتاه از او منتشر می شود که در آن قاطعانه تمام اعتراضات را رد می کند. ۲- عذر خواهی اخیر او بعد از افشاگری های دختران “مورد آزار”. ۳- باز پخش ویدئویی از نامجو که گویا پس از اعتراضات برخی فمینیست ها در چند سال پیش از این به “آزار جنسی” در نامجو پرداخته.
این ویدئوها الان دست به دست می چرخد. لینک این ویدئو ها را در کامنت ها می گذارم. در این جا مختصات این حرف ها را به طور خلاصه ذکر می کنم
۱- برگرداندن انتقاد به منتقد. که اگر چه حرف های درستی هم در آن دیده می شود اما به شیوه ایست که قبل از این و حتی حالا ما درایران دیده ایم زمانی که مثلن سعید سلطان پور را دستگیر می کنند و می گویند که قرص ضد حاملگی درخانه اش پیدا کردیم. به جای این که مطرح کنند که مثلن کتاب های “ضاله” در خانه اش دیدیم یا او را به علت مخالف خوانی باسیستم دستگیر می کنیم. و منتقد را از هر خوبی درجهان تهی می کند برای اینکه حرف خود را به کرسی نشاند. یعنی اگر حرفی هست واعتراضی به نحوه ی نقد باید فقط اتکا کرد به حرف ها و آن ها را استدلال نمود. وگرنه شما آقای نامجو از کجا می دانید که طرف لزبین شده است چون به نگاه شما برورویی ندارد. شما اعتراض می کنید که مردم عادی و بیسواد در شبکه های اجتماعی که این گونه خشم دارند نمی دانند در درون آدم چه می گذرد. حال شما از کجا این گونه قضاوت می کنید در مورد علل گرایشات جنسی یک منتقد و آن چه که در درون او می گذرد. من این موضع را خارج از تایید یا تکذیب حرف های آن منتقد می زنم. آیا آقای نامجو این شیوه خود از همان نگاه عوامانه سرچشمه نمی گیرد در زمانی که پای استدلال چوبین می شود؟
۲- دختر و داس…. هیچ فرق نمی کند بین آزار جنسی و قتل در اساس. یکی در مرحله ی پائین تر از دیگری قرار دارد. و کسی که اقدام به آزار جنسی می کند می تواند پتانسیل ارتکاب به قتل را نیز داشته باشد. و این که شما بگوئید از پدر قاتل با داس حرف بزنید اما نه از دست درازی شما به بدن یک زن شاید نمی دانید که هردوی این ها دوروی سکه اند. این که یک دختری چون در قشر بالاتری از جامعه قراردارد و از روی بیکاری و سرگرمی به کلاس نقاشی می رود آیا معنایش اینست که اگر به او دست درازی کردند نباید حرف بزند؟ و اگر او حرف نزد دیگری هم چیزی نباید بگوید؟ شما آقای محترم مانند یک روستائی که یک دفعه توی شهر افتاده است و و از هولش توی حلیم می افتد حرف می زنید. همین دست درازی های کوچک از جانب پدر، دایی، عمو، همسایه و معلم و رئیس کار و غیره است و ندیدن آنها و بی مسئله دانستنشان که در نهایت در یک جامعه نیز کماکان همان عادت طبیعی جلوه می کند.
۳- با حقارت مطرح می کنید که شما از هتلت رفتی و پناهندگی گرفتی. خوبست که خود شما هم پناهنده اید. لابد چون فکر می کنید الیت از نوع افلاطونی اش هستید فقط حق شماست که پناهنده شوید. شاید یادتان رفته است که در ایران چه خبر است و دورهم شده اید و اصلن خبر ندارید که آرزوی هر ایرانی نجات از آن جهنم دره است. درست یا غلط اما حق هرکسی است که بخواهد خود را از جایی که نه کرامت دارد و بخصوص به عنوان زن در معرض تبعیض چندگانه بیرون بکشد. و حال که مثل شما بیرون آمده پس حق ندارد حرف بزند بخصوص که اگر خودش در گیر ماجرا نبوده وحق ندارد از ظلمی که به دیگری شده است صحبت کند. مانند اینست که بگوئید کسی را به ناحق به زندان می اندازند. فقط خود او حرف بزند. و دیگران خفقان بگیرند. و چند انگ بیسوادی و بی هنری و زشتی هم بارش کنید. یعنی نگاهی جنسیتی تر و نژادپرستانه تر از این نمی توان یافت در برخورد به حقوق آدم ها.
۳- “اقا شما دارید کسی رو از کار می اندازید که ببخشید با کمال تواضع عرض می کنم یک ساعت نفس کشیدنش برابر با ۶ ماه زندگی هریک از شماهاست” این از افاضات شماست آقای نامجو. این جا نیز شما خود را در جایی نهاده اید که به علت سخت کاریتان هرکاری می بایست برای شما مجاز باشد. متاسفم که ادعای مطالعات شما در افلاطون و فوکو و غیره بسیار سطحی است. و البته به همین دلیل مانند بسیاری فلسفه پژوهان مبتدی فلسفه در ایران و افغانستان حالا گمان می برید حاکم شرع مطلقه هستید. افلاطون اگر از الیت حرف می زند صحبت از الیتی است که دانش بالایی دارد و آنها را محق می داند در راهبری جامعه. اما هیچ گاه دیگران را از حقوقشان سلب نمی کند. و فوکو می گوید دانش انسان را قدرتمند می کند برای این که روابطی درست برقرار کند با دیگران. و شما نمی دانید که شاخص ترین هنرمندان با یک دست درازی کوچک به یک زن بدون اجازه ی او در غرب سال ها زندان کشیده اند و از کار برکنارشده اند . در ایران است که آقایان بعد از جرم راست راست توی خیابان راه می روند. این جا ایران نیست آقای نامجو. شما باید تاوان هردست درازی ای را که بدون اجازه ی طرف انجام داده اید بدهید. و این البته باید ثابت شود پس از مطالعه ی دقیق همه جانبه. شما همان طور که گفتم مثل یک روستائی که وارد شهر شده و حالا به چیزهایی دست یافته است، فکر می کنید فقط شمائید که تلاش می کنید. وهمه فقط روی شما زوم کرده اند که ببینند چه می کنید. خیر امر به شما مشتبه شده است. هرکس زندگی خود را می کند. و هرکس علائق خاص خود را دارد. شما را بخشی از جامعه می پسندد. همین. خیلی افراد مطلقا هنر شما را نمی پسندند و از اطوارهایتان خوششان نمی آید. فکر نکنید اگر شما نباشید اتفاق خاصی می افتد.
۴- از “نه یعنی نه” پیراهن عثمان ساخته اید و “راز و نیاز” را به “ناز و نیاز” مبدل. درست است همه جا “نه معنای نه” را نمی دهد. در عین حال همه جا هم سکوت علامت رضایت را نمی دهد. حتی آری می تواند نه باشد. و زبان بدن همواره “این چه نگاه کردن” به معنای خواهش نیست. می تواند رد خواهش باشد. و شما اگر یک گزاره را گفته اید بقیه اش را هم بگوئید. بگذریم که این یک امر وطنی نیست. بل جهانی است. ما زیاد داریم در ادبیات جهان. داس دینگ معروف از همین چیز مشخص حرف می زند که نمی توان از آن نام برد. و متاسفانه شما هنوز نه غرب را شناخته اید، نه فلسفه و افکارش را ونه باهمه ادعاهایتان دخترانشان را هم نمی شناسید. و گمان می برید که در غرب همه چیز کامل است و دودوتاچهارتاست. متوجه نشده اید که بشر بشر است حتی در والاترین مقام و با ویژگی های خاص خودش در مقاطع خاص. در تمام جهان، زن و مرد هم ندارد، هرکس می تواند در شرایطی قرار بگیرد که نتواند واکنش درست نشان دهد. “نه” یا “آره” ی قاطع بگوید. در معذورات قرار می گیرد. بخصوص در ارتباط با هنرمندی که ازش بت ساخته است و نمی داند با او چه گونه باید رفتار کند. این که صبح آن خانم دکتر فیلسوف نمی گذاشت شما از خانه بروید – حالا معلوم نیست که چقدر این امر صحت داشته باشد با توجه به این همه پپسی هایی که برای خودتان بازکرده اید – معنایش این نیست که شما فکر کنید هر “نه” می تواند “آری” تلقی شود.
۵- از ژیان قمیشی حرف زدید. ژیان قمیشی ۱۰۰ هزار دلار خرج کرد و یک وکیل گرفت. از خودش مطمئن بود و بُرد. هیچ پولی هم به افترازنان داده نشد. برخلاف تصورات غلط شما. یا احتساباتتان که فکر می کنید همه چیز با پول درست می شود. یا خریداری می شود. هم چنین است در مورد سیاهان می-تو. بله به زنانی که ثابت کردند به آنها آزار جنسی وارد آمده آزار دهنده بخشی از تاوانش را باید با پول می داد. اما آبروی رفته اش را با هیچ پولی نمی شد خرید. و شما تنها یک راه دارید. با اقرار هایی که کرده اید در باره نیشگون و “نه” به معنای “آره” و یعنی که چیزهایی در این میان بوده است، صادق باشید. نه یک معذرت خواهی الکی بلکه به طور مشخص بیائید مثل زنانی که حرف زده اند حرف بزنید. ریشه یابی کنید رفتارتان را و بله هزینه هایش را هم خواهید پرداخت. دیگر محسن نامجو آن محسن نامجو نخواهد بود اگر حتی اندکی از حرف ها واقعیت داشته باشد و در حد حتی آزار جنسی در سطوح پائین باشد که جرم چندانی ندارد. بویژه که معذرت خواهی اش را همه فهمیدند که قلابی بوده است شاید برای فرار از عواقب اعتراضات علنی، چرا که آن ویدئوی دیگر همه ی این عذر خواهی ها را شست و از اذهان بیرون ساخت.

Juliette Nahzarian
Juliette Nahzarian
دوشنبه, ۳۰ فروردین, ۱۴۰۰ ۰۰:۲۳

اقای پارسا، نظر شما باعث شد که در خیال خود استادیومی پراز انسانهای برابری خواه را از هر جهت مندی جنسیتی در نظر اورم که بپا خاسته اند و یکصدا فریاد میکشند: پارساجون متشکریم پارساجون متشکریم! ناک اوت یعنی همین. افرین به تیز بینی و نکته سنجی شما. بیشتر بنویسید. افرین.
ژولیت نازاریان- منهتن

هما مرادی
هما مرادی
یکشنبه, ۲۹ فروردین, ۱۴۰۰ ۲۳:۲۸

متاسفم که با این نوع دفاع کردن از کسی که خودش اقرار کرده که مرتکب خشونت جنسی شده، واقعا به دروازه خودتان و خودش گل زده اید! خانم محترم اکر کسی در دادگاه دیگری محاکمه و تبرئه شده، چه ربطی به این ماجرا دارد. مثلا اگر متهم به قتلی در کانادا تبرئه شد، باید مشابه متهم بع قتل دیگری تبرئه شود؟ داستان اصلا این چیزی نیست که شما نوشتین . اقلا از خودش،سوال می کردین …ایشون بهتر می دونند چکار کرده اند!!!! ..‌..راستش…زنان امثال استدلال؟! های شما هستند که به خاطر ریزه های خوان قدرت، تربیت غلط،و کلیشه ای،نسل های بعدی یکی از دلایل مهم عدم خروج ما از دایره وحشت ستم و خشونت بخصوص خشونت جنسی می باشد. دشمنی با زنان* اکتیویست فمینیستی به بهانه “فمینیسم غرب بد است”(مثل اقتصاد خر است) دیگر حنابش رنگی ندارد. بقیه حرفهایتان هم همه اش جواب در خودش، دارد.‌.البته این نوشته ابکی به همان محسن نامجو با ان عذر خواهی اجباری و ابکی اش کاملا همخوانی دارد…

بهمن پارسا
بهمن پارسا
یکشنبه, ۲۹ فروردین, ۱۴۰۰ ۱۹:۳۹

خیلی خلاصه و بی دنگ و فنگ و بدور از شعبده بازی کلامی بگویم : خانم میلانی صد متر را زیر یکصدم ثانیه دویده اند! این یک رکورد ناشکستنی جهانی است.

Mahin Milani
دوشنبه, ۳۰ فروردین, ۱۴۰۰ ۰۲:۳۶

lمنظور شما را نفهمیدم….

بهمن پارسا
بهمن پارسا
دوشنبه, ۳۰ فروردین, ۱۴۰۰ ۰۵:۳۷
پاسخ  Mahin Milani

خانم میلانی ارجمندانه برقرار باشید. این یادگار دوران دبیرستان است. هرگاه کسی در کاری شتاب می ورزید میگفتم : فلانکس صد متر را زیر ِدوثانیه دوید!!! که یعنی کارش عجولانه بوده است. مقاله ی شما شتاب ورزنده نوشته- یا درج شده- . نوشته ی بعدی شما خود گواهی است بر این سخن.
شادمانه و بارجمندی روزگار دراز باد.

Mahin Milani
دوشنبه, ۳۰ فروردین, ۱۴۰۰ ۲۳:۳۰

نه عجولانه نبود آقای پارسا. کسی چه می دانست که او معذرت خواهی می کند. یا چنین ویدئویی در می آید. به علاوه من با اصل قضیه ای که نوشتم موافقم. یعنی با تمام حرف هایی هم که زده شده کماکان موضوع روشن نیست. و دست کم ما نمی دانیم در چه حد بوده است. برخورد زنان را هنوز نمی توانیم به درستی داوری کنیم. اگر چه با گفته های نامجو مشخص است که چیزهایی بوده. اما باز تا چند و چونش روشن نشود نمی شود قضاوت کرد. متن الحاقی من نیز بیشتر برروی دیگر مشکلات نامجوست به طور عمده علاوه برآزار جنسی. می دانید این مسائل خیلی پیچیده است. ایران و خارج هم ندارد. در ایران برخی عادت های فرهنگی هم علاوه می شود. مراقب خودتان باشید.

نیلوفر بیضایی
نیلوفر بیضایی
یکشنبه, ۲۹ فروردین, ۱۴۰۰ ۰۳:۰۱

خانم میلانی گرامی،
من نمیدانم شما تعریف خود از آزار جنسی را از کدام منبع برگرفته اید که اینگونه با اطمینان می نویسید مورد بشری دستورنژاد مصداق آزار جنسی نیست. هر نوع گفتار یا عملی که یک خواسته ی جنسی یکطرفه را نشان بدهد و در اثر آن طرف مقابل در موقعیت شرم، استیصال و یا حس خدشه دار شدن حرمت جسمی اش قرار بگیرد، مصداق آزار جنسی است و این را در هر فرهنگ لغتی که بجویید می یابید. در مورد خانم بشری موضوع از این فراتر می رود و آزارگر در حالی که به نوعی از او عذرخواهی کرده، در فرصت دیگری و در مکان فیلمبرداری به اشکال گوناگون دست به تمسخر و تحقیر او می زند و تلاش می کند تا او را حذف کند. از آنجا که این عمل آزارگر در ادامه ی همان پیشنهاد و “نه” شنیدن رخ می دهد و با آن ارتباط مستقیم دارد و آزارگر از نفوذ و قدرت خود در مکان هنری برای تحقیر زنی که به او “نه” گفته استفاده می کند، این عمل دوم نیز دقیقا در همان مقوله ی آزار جنسی می گنجد و در حقیقت ادامه ی آن است. اصولا پدیده ی آزار جنسی وسیله ای است برای اعمال قدرت و ایجاد یک رابطه ی حاوی وابستگی و یا استیصال و شرم طرف مقابل و از طریق سکسوالیزه کردن و نگاهی ابزاری به طرف مقابل که در اکثر موارد زنان هستند. علاوه بر خانم بشری خانم لونا شاد هم تایید می کند که مورد مشابهی با آقای نامجو برای او پیش آمده و خانم پانیدا نیز در گفتگویی تصویری توضیح می دهد که آقای نامجو چگونه ناگهان و بدون هیچ صحبت یا حرکتی که نشانه ی رضایت او باشد، به قصد نزدیکی فیزیکی بسوی او هجوم برده است. سه زن شهادت می دهند که مورد آزار جنسی قرار گرفته اند. چند سال پیش نیز خانمی با نام مستعار ماهی در نوشته ای شرح داده بود که چکونه آقای نامجو نصف شب به قصد تجاوز به رختخواب او در خانه ی دوست مشترکشان رفته است. بعد از خواندن روایت خانم ماهی، به دلیل روشن نبودن هویتشان و علیرغم اینکه درونا حس می کردم که روایت ایشان می تواند واقعی باشد، در این مورد سکوت کردم ولی اینک که سه زن با نام اصلی خود وارد شده اند که شناخته شده اند و بهای هرگونه تحت فشار قرار گرفتن را پذیرفته اند و حتی امنیت حیثیتی و شغلی خود را به خطر انداخته اند تا روایتشان را بگویند، قضیه بکل فرق می کند. ضمن اینکه در این فاصله آقای نامجو در گفتاری ویدئویی بطور ضمنی اتهامات را پذیرفته و از زنان آسیب دیده بنوعی عذرخواهی کرده است که البته در این مورد نیز نظرم را در فیسبوکم نوشته ام. اما مقوله ی آزار جنسی از حد “اشتباه” در اثر به شهرت رسیدن آدمی که “در یک خانواده ی فقیر” بزرگ شده بسیار فراتر می رود و هیچ توجیهی برای ایجاد مکرر رنج از سوی ایشان برای زنانی که توسط ایشان مورد آزار قرار گرفته اند نمی تواند باشد. همانطور که مردان بسیار دیگر نیز هستند که درفقر یا روابط بسته بزرگ شده اند و به شهرت رسیده اند و دست به چنین “اشتباهاتی” نزده اند. عکس العمل نشان دادن در این مورد از سوی زنان آگاه به این دلیل مهم است که بهای چنین اعمالی از سوی مردانی که در مناسبات قدرت در حیطه های گوناگون حضور دارند بالا برود و این چرخه ی خشونت شکسته شود. آنچه در نوشته ی شما کاملا غایب است، اندکی حس همدردی باز زنانی است که مورد آسیب جدید روحی قرار گرفته اند و من از این بابت شگفت زده ام.
با احترام
نیلوفر بیضایی

Last edited 26 روز پيش by نیلوفر بیضایی
Ali
Ali
پنجشنبه, ۲ اردیبهشت, ۱۴۰۰ ۱۱:۴۹

ی چند روز گذشته اخبار گوناگونی حول این قضیه در رسانه ها انتشار یافته و من به عنوان یک مخاطب عامی و عادی هر بار بیشتر و بیشتر احساس حیرت و تاسف کرده ام. خودم هم نمیدانم چرا ذهن و احساسم تا این حد درگیر این ماجرای غم انگیز شد. 

حدود سه سال پیش به اجبار -چنانکه در امریکا رسم است – به عنوان عضوی از ژوری در دادگاهی که کارش بررسی و رسیدگی به یک جنایت بود به قول آمریکاییها وظیفه شهروندی بجا آوردم. پیش از شروع محاکمه قاضی به ما توضیح داد که چگونه باید داوری کنیم , مثلا تا شنیدن تمام حرفهای دادستان و تمام حرفهای وکلای مدافع نگذاریم ذهنمان قضاوتی کند. اما در طول دادگاه که یک ماه تمام طول کشید مگر میشد هیچگونه داوری نکرد ؟ من چند بر نظرم تغییر کرد.  آنجا من فهمیدم که هیچکدام از طرفین ماجرا “حقیقت, تنها حقیقت و تمامی حقیقت” را بیان نمیکنند. (بماندکه حتی وقتی که دروغ تعمدی نیست ذهن ما میتواند ما را گول بزند و بی آنکه بدانیم میتوانیم تصویری خلاف واقع از رویدادها برای خودمان و دیگران درست کنیم)

  خلاصه اگر ناگزیر هستیم از قضاوت باید همه فکتها و همه گفته ها را نقادانه بسنجیم. با همین تفکر وقتی من به حرف طرفین ماجرا گوش میدهم در گفته های شاکیان هم تناقضاتی میبینم که مرا از قضاوت عجولانه بر حذر میدارد. کسی که صدمه ای به او وارد شده عجیب نیست که هوای انتقام در سر داشته باشد ولی من اگر کسی را که جیب من را زده به قتل متهم کنم شما باید هشیار باشید و حقیقت را کشف کنید.  

در فیلم سگ کشی , بیضایی واقعیتی بسیار زشت و زننده را پیش چشم میگذارد , سخت وسرد و بی رحم به گونه ای که  چشم آدم از غصه و پیشانیش از شرم, تر میشود. من یک لحظه از شنیدن ماجرای یکی از شاکیان همان حس را پیدا کردم که هنگام دیدن فیلم بهرام بیضایی داشتم. اما کمی بعد فکر کردم که شاکیان هم هوشمندانه احساسات من را به بازی گرفته اند, به دقت به گفته ها گوش کنید , من فکر میکنم هیچکس حقیقت را بدرستی بیان نکرده..  

بايگانی های ماهانه ی مطالب اخبار روز

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز

16
0
اگر در مورد اين مقاله نظری داريد، لطفا کامنت بگذاريدx
()
x

آگهی در ستون نبليغات

آگهی های دو ستونه: یک هفته ۱۰۰ یورو، یک ماه ۲۰۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

حساب بانکی اخبار روز: int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی در ستون تبليغات

آگهی یک ستونه یک هفته ۷۵ یورو، یک ماه ۱۵۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی ها در لابلای مطالب برای يک روز

یک ستونه: ۲۰ یورو دو ستونه: ۳۰ یورو سه ستونه: ۵۰ یورو

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More