نقش ویژه ومتمایز لنین در انقلاب اکتبر – رحمان حسین زاده

بدون نقش لنین و سیاست و پراتیک متمایز لنینی به ویژه در فاصله زمانی آوریل ١٩١٧ تا اواخر اکتبر یعنی مقطع سازماندهی قیام کارگری و واژگونی حاکمیت سرمایه در روسیه، تحقق انقلاب عظیم کارگری روسیه ممکن نبود. این تاکید یکجانبه بر نقش لنین و سیاست لنینی در فاصله زمانی کوتاه ٧ ماهه قبل از پیروزی انقلاب اکتبر شاید به مذاق “عینی گراهای همه جانبه نگر و متخصص” خوش نیاید. احتمالا بپرسند؛ پس زمینه های عینی انقلاب را نمی بینی؟ پس نقش خود حزب بلشویک به مثابه نیروی ذهنی را نمی بینی؟ احتمالا ما را به “ندیدن روندهای تاریخی، لنین پرستی، بلانکیسم، ولونتاریسم و محدود نگری” متهم کنند که تحقق یک تحول عظیم را به نقش “یک شخصیت” گره زده ایم. در جوابیه کوتاه و در تاکید بر زمینه عینی انقلاب و تحولات در جامعه روسیه آن زمان همین بس، که زمینه های عینی چنان فراهم بود که شرایط وقوع دو انقلاب در فوریه و اکتبر و در فاصله زمانی هشت ماهه را ممکن کرد. و در مورد موقعیت نیروی ذهنی، این جوابیه لنین در مقابل سئوال “چرا طبقه کارگر در انقلاب فوریه قدرت را نگرفت” را میتوان تاکید کرد که “لنین مسئله را از حوزه عینی گراهای قلابی که تسلیم شدگان در پشتش سنگر گرفته بودند، به قلمرو ذهنیات کشاند. طبقه کارگر به این دلیل قدرت را در ماه فوریه تصرف نکرد که حزب بلشویک طالب وظیفه عینی خود نبود و نتوانست مانع از آن شود که سازشکاران توده های مردم را از لحاظ سیاسی به نفع بورژوازی خلع ید کنند”.* 

نقش یکه تاز لنین از مقطع بازگشت به روسیه در ماه آوریل این بود که با سیاست و پراتیک متمایز و انتقادی نه تنها علیه کلیت بورژوازی و کمونیستهای بورژوایی آن دوره بلکه علیه خط سیاسی حاکم بر رهبری حزب خود شورید. توانست حزب بلشویک را از جاخوش کردن در جناح چپ جنبش دمکراسی و فرایند دمکراتیک نجات دهد و حزب را به مثابه تجسم آگاهی و تشکل طبقه کارگر آماده سازد که طالب انجام وظیفه عینی خود یعنی تصرف قدرت و انجام انقلاب سوسیالیستی در ماه اکتبر شود و اینکار را کرد. این بود جوهر سیاست و پراتیک متمایز حزب بلشویک مقطع انقلاب اکتبر در مقایسه با حزب بلشویک ٨ ماه قبلترش در مقطع انقلاب فوریه. همین است تمایز سیاست لنینی با بلشویسم در مقطع انقلاب فوریه.

پیروزی انقلاب فوریه درشرایطی اتفاق افتاد که لنین به عنوان نظریه پرداز و رهبر اصلی حزب بلشویک در تبعید و در سویس بسر میبرد و اجبارا دخالتی در روند تحولات جاری آن زمان و سمت و سو دادن به حزب بلشویک نداشت. لذا روزها و یکی دو ماهه اول آن انقلاب، دوره ای از سردرگمی و تردید و راست روی بر کمیته مرکزی حاضر درصحنه حزب بلشویک حاکم بود. از مبارزه ای مستقل برای تسخیر قدرت سرباز زدند و عمدتا همچون جناح چپ جنبش عمومی و دمکراسی  بر آن شدند که تا مدتی نامعلوم نقش مخالفان وفادار و اهرم فشار را بازی کنند.  

در این راستا لازم است به محورهای مهمی از تفاوت خط مشی کمیته مرکزی حزب بلشویک در داخل در آن مقطع با لنینی که با محدودیتهای فراوان و با تلگراف و نامه های از راه دور گاها پرتوی می افکند بر آن فضای پرتپش و روزمره تحولات سیاسی روسیه و سیاست حزب بلشویک نگاهی بیندازیم. از جمله:

  • دراعلامیه کمیته مرکزی حزب بلشویک که بلافاصله پس از پیروزی قیام فوریه نوشته شد، از کارگران کارگاهها و کارخانه ها و همچنین نیروهای شورشی خواست “باید بیدرنگ نمایندگان خود را برای مشارکت در حکومت موقت انقلاب انتخاب کنند”.
  • در روز یکم مارس و در جریان تحرک و بحث داغ در میان کمیته اجرایی شوراها بر سر چگونگی تحویل دادن قدرت به بورژوازی، “کوچکترین صدای اعتراضی برنخاست در شرایطی که از ٣٩ نفر عضو کمیته اجرایی، یازده تن بلشویک بودند و سه نفر از آنها عضو مرکزیت  حزب بودند”.
  • کامنف و استالین با بازگشت از تبعید از پانزدهم مارس زمام امور حزب و هیئت تحریریه پراودا را به دست گرفتند. هیئت تحریریه جدید ضمن اعلام برنامه سیاسی خود، قاطعانه از حکومت موقت حمایت کرد.
  • هیئت تحریریه جدید پراودا در خصوص جنگ امپریالیستی هم موضع مشابه دفاع طلبان و میهن پرستان سوسیالیست را گرفت و اعلام کرد “مادام که ارتش آلمان از امپراطور فرمانبرداری میکند، سرباز روسی باید گلوله را با گلوله و خمپاره را با خمپاره پاسخ دهد”.
  • سرانجام در “کنفرانس سراسری شوراهای کشور، مرکب از نمایندگان هشتاد و دو شورا در اواخر مارس و اوایل آوریل بلشویکها به قطعنامه رسمی کنفرانس در خصوص مسئله قدرت رای موافق دادند” در واقع به تحویل  قدرت به بورژوازی موافقت کردند.

این کرنش آشکار سیاسی کمیته مرکزی حزب بلشویک در قبال تحولات بورژوایی در جریان، چند عکس العمل فوری را به دنبال داشت. اولا این سیاستهای راست مورد تایید کل حزب نبود. روزنامه پراودا این تشتت و پراکندگی سیاسی را از خود نشان میداد. کمیته کارگری وایبورگ تجمعاتی با شرکت هزاران کارگر و سرباز تشکیل داد که همه تقریبا متفق القول قطعنامه هایی را تصویب کردند دائر بر لزوم تسخیر قدرت به وسیله شوراها. دوما این خط مشی به عنوان “پیروزی بلشویکهای میانه رو و عاقل بر بلشویکهای تندرو” در مدیای بورژوازی و نزد حکومت موقت و کمونیستهای بورژوایی آن دوران جار زده شد. سوما تمایل وسیع به اتحاد و نزدیکی با منشویکها را دامن زد. و چهارم  و مهمتر هر درجه اطلاع لنین از اتخاذ این سیاستهای شبه منشویکی توسط حزبش خشم و عصبانیت و بیقراری این رهبر تیزبین مارکسیست را در شرایط محدودیتهای تبعید آن زمان به اوج میرساند. با تقلای فراوان در صدد رفع محدودیتها و رساندن صدایش به حزب بود. از جمله:

  • در تلگراف روزششم مارس از طریق استکهلم به پتروگراد لنین اعلام میکند: “تاکتیک ما رای عدم اعتماد، حمایت نکردن از حکومت موقت، ظن ویژه به کرنسکی، تسلیح طبقه کارگر و عدم توافق با سایر احزاب”.
  • مورد دیگر وقتی که لنین نتیجه میگیرد که حکومت موقت موفق شده است کارگران را فریب دهد و جنگ امپریالیستی را یک جنگ تدافعی وانمود سازد، از طریق دوستانش در استکهلم نامه ای نوشت به پتروگراد پر از نگرانی و هشدار از جمله: “اگر حزب ما در این فریب بزرگ کوچکترین مشارکتی بجوید، خود را تا ابد بی آبرو خواهد ساخت و با اینکار حکم مرگ سیاسی خود را امضا خواهد کرد… من ترجیح میدهم که با هر عضوی از اعضای حزب، حال هر که میخواهد باشد، قطع رابطه کنم و تن به وطن پرستی سوسیالیستی ندهم.”
  • عاقبت روزسوم آوریل لنین به پتروگراد برگشت. قبلتر در هلسینکی، در اولین برخورد با کامنف از رهبری موثر حزب در داخل که به استقبالش رفته بود، خشم خود را از سیاستهای راست اتخاذ شده در پراودا چنین بیان کرد: “این مزخرفات چیست که در پراودا می نویسی؟ ما دو سه شماره اش را دیده ایم و حسابت را چنان که حقت بوده، رسیده ایم”. بعد از رسیدن به پتروگراد و در ساعتهای پایانی آنروز در نطق آتشین اولین متینگ اعضای حزب بلشویک اعلام کرد “ما نیاز به جمهوری پارلمانی نداریم، ما دمکراسی بورژوایی نمی خواهیم، ما نیازی به هیچ حکومتی نداریم مگر به شورای نمایندگان کارگران، سربازان، و دهقانان و در عین حال لنین خود را صراحتا از اکثریت شورا جدا دانست و آن اکثریت را تماما متعلق به اردوی دشمن دانست”.

راسکولینکوف، بلشویک حاضر در این جلسه میگوید: لنین تاکتیک هایی که گروههای حاکم در حزب و تک و توکی از رفقا پیش از بازگشت او دنبال میکردند، با قاطعیت تمام به باد حمله گرفت. بازگشت لنین در روز سوم آوریل سرآغاز نقطه عطف اساسی در تغییر سیاستهای حزب بلشویک بود. “فقط از این لحظه به بعد حزب بلشویک با صدای بلند آغاز به سخن میکند و مهمتراز آن با صدای خویش آغاز به سخن میکند”. سوم آوریل روز پی افکندن قطعی پایه های انقلاب و حکومت  کارگری بود که ٧ ماه بعد در ٢۵ اکتبر ١٩١٧ سراسر گیتی را تحت تاثیر قرار داد. روز بعد چهارم آوریل لنین تزهای مشهور آوریل را به حزب تسلیم کرد. تزهایی که در وهله اول “خصومت سازمانهای مرکزی حزب را برانگیخت، هیچ کس حتی یک سازمان یا گروه و فرد امضای خود را بر پای این تزها نگذاشت”. فضای اولیه در درون و بیرون حزب در برخورد به سخنرانیها و به تزهای آوریل در ملایمترین حالت این بود که این سیاستها ذهنی است و لنین مدتی در خارج زیسته و مجال نیافته است تا با حقایق امور خود را آشنا کند”. اما بسیار سریع خط مشی سیاسی و عملی لنین به پرچم بی اما واگر پرولتاریای روسیه و سربازان و دهقانان و همه رنج دیدگان تشنه رهایی و آزادی تبدیل شد و به تصرف قدرت سیاسی توسط طبقه کارگر انجامید. انقلاب اکتبر حاصل این خط مشی و یک پروسه نقشه مند و هدفمند کار هرکولی حزب بلشویکی بود که سکان آن را مستقیما لنین به دست گرفت.  

به عنوان گفته پایانی بی تردید بدون تزهای آوریل و سیاستهای متمایز لنین، حزب بلشویک به عنوان جناح چپ منشویکها همان راهی را میرفت که منشویکها و کل کمونیسم بورژوایی آن دوره در روسیه و حتی در سطح جهانی طی کردند. در آن صورت به اعتقاد من برخلاف عقیده کمونیستهای تدریج گرا و پاسیو میخ شده به شعار “سوسیالیسم اجتناب ناپذیر است”، اثری از انقلاب سوسیالیستی اکتبر وجود نمیداشت. به عنوان عاجلترین درس انقلاب کارگری اکتبر، برای طبقه کارگر جهانی، برای طبقه کارگر اروپای صنعتی درگیر مبارزه حاد با بورژوازی در این دوران، برای طبقه کارگر درگیر در تلاطمات بزرگ خاورمیانه و برای کمونیستهای ایران درگیر با بورژوازی مستبد و خشن و جناحهای راست و چپ بورژوایی و رژیم هار جمهوری اسلامی، بدون پرچم متمایز سیاسی و روشن و بدون تحزب کمونیستی مدعی قدرت و رهبری مارکسیستی تیزبین، طبقه کارگر و جامعه رها نمیشود. بدون ساختن و مهیا کردن این ساز و برگهای جنگ طبقاتی رهایی کارگر و انسان و جامعه و تحقق کمونیسم اجتناب ناپذیر نیست. لنین و متد لنینی به ما می آموزد اراده آگاهانه انسان نیروی فعاله تغییر است.

* مواردی که در این مطلب در گیومه گذاشته شده، نقل قول از جلد اول  کتاب انقلاب روسیه نوشته تروتسکی است.

این مطلب قبلا به مناسبت گرامیداشت انقلاب کارگری اکتبرنوشته  شده ،که اکنون مجددا منتشر میشود.    

***

https://akhbar-rooz.com/?p=90290 لينک کوتاه

0 0 رای
امتياز بدهيد!
نظری بنويسيد
Notify of
guest
2 نظرات
جديدترين
قديمی ترين بيشترين آرا
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات
نسیم
نسیم
دوشنبه, ۱۲ آبان, ۱۳۹۹ ۲۳:۳۱

روزی و روزگاری این تحلیل های شعاری و غیرواقعی بلشویکی روشنفکران آرمانخواه ولی فاقد دانش و اندیشه کشورهای عقب مانده را جذب می کرد، ولی امروز چه؟
خود لنین بارها اعتراف کرد که انقلاب سوسیالیستی محصول آگاهی و سازمانیابی طبقه کارگر است. همین لنین هم گفت که ۲۴ اکتبر برای انقلاب زود، ۲۶ اکتبر دیر، پس ۲۵ اکتبر روز انقلاب است. این کدام آگاهی و سازمانیابی کدام طبقه است که امروز خام، فردا رسیده، و پس فردا تاریخ مصرف گذشته است؟ این ارزیابی ها برای یک سرقت یا برای یک کودتا ممکن است درست باشد ولی برای یک انقلاب اجتماعی نه.
حوادث اکتبردر روسیه به معنای واقعی هم کودتا بود، البته بیشتر بر علیه باقی سوسیال دموکرات ها که در ادامه هم به قتل عام های استالین و گشتاپوی کا گ ب ختم شد.
۷۰ سال این دیدگاه ضدمارکسیستی امکان امتحان یافت و جز بدنامی برای سوسیال دموکراسی دستاوردی نداشت، عاقلانه است که حداقل خود را بلشویک بنامید نه سوسیالیست.

فرهاد عاصمی
یکشنبه, ۱۱ آبان, ۱۳۹۹ ۱۷:۵۲

نقش ویژه ومتمایز لنین در انقلاب اکتبر .رحمان حسین زاده اخبارروز ۱۰ آبان ۱۳۹۹

مقاله را با لذت مطالعه کردم. اهمیت آن برای شرایط نبرد طبقاتی در ایران انکارناپذیر است. سپاسگزارم.

جملات پایانی مقاله که با کمی تدقیق بازتاب داده می شود، هسته ی مرکزی موضع انقلابی طرح شده در مقاله است از مبارزه ی مشخص لنین در ماه های میان آوریل و اکتبر ۱۹۱۷ را متبلور می سازد.

رفیق گرامی رحمان حسن زاده می‌نویسد بدون آموزش از: «عاجلترین درس انقلاب کارگری اکتبر، نبرد طبقه کارگر جهانی، کارگران اروپای صنعتی درگیر مبارزه حاد با بورژوازی در دوران کنونی، طبقه کارگر درگیر در تلاطمات بزرگ در کشورهای خاورمیانه و برای کمونیستهای ایران درگیر با بورژوازی مستبد و خشن و جناحهای راست و چپ بورژوایی و رژیم هار جمهوری اسلامی، رهایی طبقه ی کارگر ممکن نخواهد شد. بدون پرچم متمایز سیاسی و روشن و بدون تحزب کمونیستی مدعی قدرت و رهبری مارکسیستی تیزبین، طبقه کارگر و جامعه از سلطه ی بندهای حاکم رهایی نخواهد یافت. بدون ساختن و مهیا کردن این ساز و برگهای جنگ طبقاتی برای رهایی کارگر و انسان و جامعه، تحقق کمونیسم اجتناب ناپذیر نیست. لنین و متد لنینی به ما می آموزد اراده آگاهانه انسان نیروی فعاله تغییر است.»

لنین در شرایط مشخص نبرد انقلابی در ماه های آوریل تا اکتبر ۱۹۱۷ در روسیه، شرایطی که همانطور که مقاله به درستی نشان می دهد، زیر سلطه جناح منشویک حزب سوسیال دمکرات روسیه قرار داشت، راه خروج از بن‌بست و بحران را اتخلذ سیاست انقلابی گذار از نظام متزلزل سرمایه داری اعلام نمود.

جریان منشویک خود را «جناح چپ» برای پیروزی و رشد انقلاب بورژوا- دمکراتیک فوریه ۱۹۱۷ ارزابی می‌نمود و جسارت یورش به مواضع دشمن طبقاتی نداشت. وضعی که اکنون در همه ی کشورهایی که رفیق حسن زاده در مقاله برمی شمرد نیز با آن روبرو هستیم.

«جناح راست» در رهبری کنونی حزب توده ایران نیز باصراحت بر سر این موضع اپورتونیستی باقی است، ولی بدون آن که درباره ی ضرورت آن استدلالی ارایه دهد و به ثبوت درستی «تز» تسلیم طلبانه خود بپردازد.

سیاست لنین ولی با انتخاب مبارزه ی دمکراتیک به منظور دستیابی به اکثریت انقلابی در «شوراهای سربازان، دهقانان و کارگران»، نبرد انقلابی را به ابزار نبرد در مبارزه ی دمکراتیک اعلام نمود و آن را به عنوان حربه میان راهی به خدمت گرفت. لنین این حربه را شرط «با واسطه» برای دسترسی به سوسیالیسم در روسیه نامید. برای آن وظیفه ی بغرنج ایجاد شرایط برقراری سلطه ی دمکراتیک شورهای انقلابی را تعیین نمود و آن را به حربه تصاحب قدرت زحمتکشان در روسیه بدل ساخت!

لنین رابطه ی میان مبارزه ی دمکراتیک پیگیر و دورنمای سوسیالیستی را به ما می آموزد که امروز هم به قوه خود باقی است و توده‌ای ها و همه ی کمونیست‌ها باید آن را به اهرم مبارزه برای تصاحب قدرت بدل سازند.

اکنون که بورژوازی و خرده بورژوازی حاکم در ایرانِ ج ا با فضاحت کامل ناتوانی خود را برای حل بحران های اقتصادی- اجتماعی- فرهنگی نشان داده است، جنبش انقلابی توده ای- کمونیستی باید با طرح جایگزین سوسیالیستی برای شرایط غیرانسانی و ضد ملی کنونی، به تجهیز و سازماندهی نیروهای طبقه ی کارگر برای سرنگونی دیکتاتوری ولایی و سرمایه بپردازد.

بايگانی های ماهانه ی مطالب اخبار روز

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز

آرشيو اسناد اپوزيسيون ايران

2
0
اگر در مورد اين مقاله نظری داريد، لطفا کامنت بگذاريدx
()
x

آگهی در ستون نبليغات

آگهی های دو ستونه: یک هفته ۱۰۰ یورو، یک ماه ۲۰۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

حساب بانکی اخبار روز: int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی در ستون تبليغات

آگهی یک ستونه یک هفته ۷۵ یورو، یک ماه ۱۵۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی ها در لابلای مطالب برای يک روز

یک ستونه: ۲۰ یورو دو ستونه: ۳۰ یورو سه ستونه: ۵۰ یورو

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More