چگونه دولت قرارداد دائم کارگران و «افزایش مزد سالیانه» را از بین می برد

نامه معاون حقوقی رئیس جمهور به مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی، کارفرمایان را به عقد قراردادهای موقت ترغیب می‌کند و بی‌ثبات‌کاری را بیش از قبل ترویج می‌دهد؛ از این به بعد، قرارداهای کار، یک ماهه و سه ماهه می‌شوند و دیگر حتی قراردادهای یکساله نخواهیم داشت و با اجرای آن، افزایش دستمزد کاملاً بی‌معنی می‌شود

نامه معاون حقوقی رئیس جمهور به مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی، کارفرمایان را به عقد قراردادهای موقت ترغیب می‌کند و بی‌ثبات‌کاری را بیش از قبل ترویج می‌دهد؛ از این به بعد، قرارداهای کار، یک ماهه و سه ماهه می‌شوند و دیگر حتی قراردادهای یکساله نخواهیم داشت و با اجرای آن، افزایش دستمزد کاملاً بی‌معنی می‌شود

گزارشگر ایلنا نسرین هزاره مقدم نوشت: هشتم بهمن ماه، معاون حقوقی رئیس جمهور، نامه‌ای خطاب به مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی نوشت که این نامه در صورت پذیرش توسط سازمان، می‌تواند تبعات منفی بسیاری برای کارگران داشته باشد. این نامه، همه اصول و بایدهای عرصه‌ی روابط کار را مخدوش می‌سازد چراکه افزایش سالانه سایر سطوح مزدی و پرداختِ پایه سنوات کارگری را کاملاً از میان برمی‌دارد.

به کرسی نشاندن مزد توافقی و ترویج هرچه بیشترِ بی‌ثبات‌کاری

فرض کنید کارگری ۱۵ سال در یک کارگاه سابقه کار دارد، از آنجا که «کارگر دائم» دیگر تقریباً به تاریخ پیوسته و تبدیل به ژانری منسوخ شده است، قرارداد این کارگر، موقت است و هر سال در ابتدای سال، تمدید می‌شود؛ همه امید این کارگر که حالا بعد از پانزده سال اشتغال، «سایر سطوح مزدی» حساب می‌شود، به افزایش دستمزد در ابتدای سال بعد است؛ با این نامه‌ی معاونت حقوقی رئیس جمهور، کارفرمای این کارگر می‌تواند تن به افزایش مزد سالانه ندهد و مزد کارگر را در قرارداد جدید در قالب جبری برآمده از قراردادهای موقت به نام «توافق» تثبیت کند و یا حتی کاهش دهد (به شرط اینکه از حداقل مزد مصوب شورایعالی کار کمتر نشود). ضمن اینکه، شرط تسویه پایان سال در نامه معاون حقوقی رئیس جمهور، کارفرمایان را به عقد هرچه بیشتر قراردادهای موقت ترغیب می‌کند و حاصل آن چیزی نیست جز «بی‌ثبات‌سازی هرچه بیشتر طبقه‌ی کارگر.»

در این میان، به کرسی نشاندن مزد توافقی و ترویج هرچه بیشترِ بی‌ثبات‌کاری، اولین و سرراست‌ترین نتایج این نامه است؛ این در حالیست که پرسش اصلی جایی دیگر است:

چگونه قصد دارند با یک نامه یا بخشنامه، مساله‌ای که در عرصه روابط کار قابل طرح است و برای تغییر آن، نیاز به سه‌جانبه‌گرایی است را تغییر دهند؛ آیا معاون حقوقی رئیس جمهور اصولاً وجاهت قانونی و جایگاه معتبر برای صدور چنین نامه‌ای را دارد؟ و آیا سازمان تامین اجتماعی به عنوان مخاطب این نامه و نهادی که ناظر بر بحث افزایش حقوق سالانه کارگران از طریق بررسی لیست‌های بیمه‌ای ارسالی کارفرمایان است، باید حتماً چنین نامه‌ای را بپذیرد و آنگونه که در نامه قید شده، نرم‌افزار حقوقی خود را اصلاح نماید؟

تنها نهادی که ماهانه در تعامل با کارفرمایان است و از طریق بررسی لیست‌های بیمه ارسالی، نظارت بر میزان حقوق کارگران را اجرایی می‌نماید، سازمان تامین اجتماعی است؛ تامین اجتماعی که نهادی بین‌النسلی و متعلق به طبقه‌ی کارگر است، نباید به همین سادگی، یک بخشنامه‌ی آمرانه و صادره از بالا را پذیرا باشد و اتوماسیون بررسی حقوق کارگران را براساس آن تغییر دهد به گونه‌ای که مقاصدِ لابی‌های اتاق بازرگانی برآورده شود و تنها شرط پذیرش لیست‌های بیمه‌ای کارفرمایان، فقط و فقط رعایت الزمات حداقل دستمزد باشد.

برای اینکه بدانیم خوانش حقوقی نامه‌ی معاونت حقوقی رئیس جمهور به چه شکل است و از نظر اصولِ روابط کار، آیا اصولاً معاون حقوقی رئیس جمهور صلاحیت صدور چنین بخشنامه‌ای را داشته است یا خیر، به سراغ وکلای دادگستری و کارشناسان روابط کار رفتیم؛ حقوق‌دانان معتقدند؛ این نامه لازم‌الاجرا نیست و نهاد ریاست جمهوری نمی‌تواند خودسرانه معادلات روابط کار را دستخوش تغییر سازد؛ آنهم تغییراتی به ضرر کارگران و به نفع سودجویان.

می‌خواهند سه‌جانبه‌گرایی و قوانین روابط کار را مخدوش سازند

سهراب قنبری (وکیل دادگستری و کارشناس حقوق کار) در ارتباط با این نامه به ایلنا می‌گوید: صدور چنین بخشنامه‌ای اصولاً عقلانی نیست؛ همه می‌دانند که این عمل، یک امر غیرمعقول است، نیازی به معلومات حقوقی ندارد که بفهمیم، هدف چیست و چرا بازهم در پی مقررات‌زدایی و کاستن از حقوق حقه‌ی کارگران هستند؛ به عقیده من بازی جدیدی آغاز کرده‌اند تا قدرت چانه‌زنی کارگران را بازهم از قبل بیشتر کاهش دهند و مطامع سودجویانه‌ی کارفرمایان را هرچه بیشتر پیش ببرند. اصولاً معاون حقوقی رئیس جمهور، جایگاه حقوقی برای صدور این نامه را ندارد؛ این مسائل در حوزه شورایعالی کار است و دولت نمی‌تواند یکجانبه بخشنامه صادر کند.

فرشاد اسماعیلی (حقوق‌دان و پژوهشگر حقوق کار) نیز در ارتباط با این نامه و تبعات نامطلوب آن به ایلنا می‌گوید: اولین بحث، صلاحیت حقوقی است. نهاد معاونت حقوقی رئیس جمهور،  صلاحیت صدور چنین نامه‌ای را ندارد. اگر خیلی مسئول هستند، وظایف قانونی خودشان را انجام دهند؛ تفکیک وظایف بایستی رعایت شود؛ کارگران در حال حاضر، مشکلات تاریخی بسیاری در ارتباط با ماده هفت و قراردادهای موقت و بحث سبد معیشت و دستمزد دارند که به ناچار در حال دوندگی در دیوان عدالت و ادارات کار و دادگستری‌ها هستند؛ در چنین شرایطی، صدور چنین نامه‌ای، نور اعلی نور است.  ورود رئیس جمهوری به این مسائل، رنج مضاعفی به کارگران تحمیل می‌کند که اوضاع را بحرانی‌تر می‌سازد. دولت در شورایعالی کار نماینده دارد و می‌تواند آنجا اعمال نظر کند؛ با وجود اینکه ساختار شورایعالی کار، پر از ایراد و مشکل است و کارگران وزن و قدرت چندانی در این شورا ندارند، بازهم این نهاد به ظاهر سه‌جانبه را تحمل نمی‌کند و می‌خواهند آمرانه و از بالا، فرمان و دستور برای روابط کار صادر کنند.

تامین اجتماعی نباید این نامه را بپذیرد

پذیرش این نامه توسط تامین اجتماعی، در واقع به معنای اجرایی شدن آن و نقطه پایان گذاشتن بر افزایش سالانه دستمزد است. تامین اجتماعی اگر مطابق این نامه، نرم‌افزارهای خود را اصلاح کند، دیگر دست کارفرمایان برای سوءاستفاده و عدم افزایش مزد سالانه بازخواهد شد و هیچ مانعی جلودارشان نخواهد بود؛ در صورت اجرایی شدن، از سال بعد، افزایش دستمزد برای گروه کثیری از کارگران تبدیل به یک خواب و خیال و رویا خواهد شد؛ اما آیا تامین اجتماعی باید این نامه را بپذیرد؟!

قنبری در این رابطه می‌گوید: اگر بخواهند سه‌جانبه‌گرایی را با بخشنامه از بین ببرند، باید در مقابل آن موضع گرفت؛ صدور چنین نامه‌ای غلط است اما پذیرفتن آن غلط‌تر است و فقط یک معنا دارد: سخره گرفتن حقوق کارگران. بنابراین، تامین اجتماعی نباید این نامه را بپذیرد چراکه این نامه، قانون و الزامات قانونی، سه‌جانبه‌گرایی و حقوق قانونی کارگران و همچنین حقوق قانونی سازمان تامین اجتماعی را با هم زیر پا گذاشته است.

اسماعیلی نیز در این رابطه معتقد است؛ این نامه، ایراد شکلی دارد و نباید معاون حقوقی رئیس جمهور به مساله ورود می‌کرد؛ این مساله مربوط به شورایعالی کار است و مرجع تفسیر آنهم ریاست جمهوری نیست. اعمال نظر از بالا، ایجاد رویه نادرست جدید است که باید کارگران با تمام توان با آن، مقابله کنند؛ کارگران و تشکل‌های کارگری باید مشکل را از ریشه حل کنند یعنی قبل از هرچیز، با قراردادهای موقت مخالفت کنند و حق عقد قراردادهای دائم در کارهای مستمر را مطالبه نمایند؛ این بخشنامه، هم عرف کارگاه‌ها را از بین می‌برد، هم مسائل و الزامات مزدی مانند افزایش سایر سطوح مزدی و پایه سنواتی که هرساله در شورایعالی کار مصوب می‌شود را زیر سوال می‌برد و هم آمرانه و فراقانونی است لذا تامین اجتماعی نباید این نامه را بپذیرد و به آن تمکین کند؛ حال آنکه تشکل‌های کارگری نیز باید با تمام توان به این نامه اعتراض کنند. این نامه با سایر مقررات روابط کار، همخوانی و تجانس ندارد؛ به یک نتیجه ساده اشاره می‌کنم: این نامه مفهوم «پایه سنواتی» را کامل از معنا تهی می‌کند!

افزایش دستمزد کاملاً بی‌معنی می‌شود

به گفته او، این نامه، کارفرمایان را به عقد قراردادهای موقت ترغیب می‌کند و بی‌ثبات‌کاری را بیش از قبل ترویج می‌دهد؛ از این به بعد، قرارداهای کار، یک ماهه و سه ماهه می‌شوند و دیگر حتی قراردادهای یکساله نخواهیم داشت و با اجرای آن، افزایش دستمزد کاملاً بی‌معنی می‌شود. کارفرمایان هر سه ماه تسویه می‌کنند و با کارگر قرارداد جدید می‌بندند، قراردادی بدون هیچ مزایای مزدی و بدون افزایش حقوق!

اسماعیلی، نامه اخیر را در راستای حداقل‌بگیرسازی و مقررات‌زدایی‌های چند سال اخیر می‌داند و می‌گوید: مدتی‌ست که کمیته‌های رنگارنگ و ستادهای دولتی مختلف برای از بین بردن حقوق قانونی کارگران با ویترین‌های جذابی از قبیل رفع موانع اشتغال یا کارآفرینی و بهبود فضای کسب و کار به راه افتاده است؛ قطار مقررات‌زدایی متاسفانه امروز به ایستگاهی رسیده که می‌خواهند افزایش دستمزد را از آن پیاده کنند و به بیرون بیندازند! کارگران نباید این اجازه را بدهند!

نامه معاونت حقوقی رئیس جمهور، از منظر قانونی، «الزام‌آور» نیست و  تامین اجتماعی نباید آن را بپذیرد؛ سازمان باید این نامه را نادیده بگیرد و بدون ذره‌ای تغییر دادن در نرم‌افزارهای حقوقی خود، در کشوها و زونکن‌ها بیندازد.

ضمن اینکه کارگران و فعالان کارگری که همین امروز در پی گرفتن رای نهایی دیوان عدالت برای ابطال دستمزد ۹۹ هستند، باید به میدان بیایند و اجازه ندهند نئولیبرال‌ها و اتاق‌ بازرگانی و لابی‌های آنها در سطوح بالای مدیریتی کشور، خودشان ببُرند و بدوزند و به هیچ صراطی هم مستقیم نباشند.

 دست‌راستی‌‌ها یک هدف دارند: کارگران با افزایش سالیانه دستمزد و چانه‌زنی‌های مزدی برای همیشه خداحافظی کنند و ماده ۴۱ قانون کار، فقط چند سطر کوتاه در کتابچه‌ی قانون باشد و هرگز اجرا نشود؛ آیا واقعاً قصد دارند «سه‌جانبه‌گراییِ نیمه‌جان و بی‌رونق» را برای همیشه به زباله‌دان تاریخ بیندازند؟!

https://akhbar-rooz.com/?p=103685 لينک کوتاه

0 0 رای
امتياز بدهيد!
نظری بنويسيد
Notify of
guest
0 نظرات
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات

بايگانی های ماهانه ی مطالب اخبار روز

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز

0
اگر در مورد اين مقاله نظری داريد، لطفا کامنت بگذاريدx
()
x

آگهی در ستون نبليغات

آگهی های دو ستونه: یک هفته ۱۰۰ یورو، یک ماه ۲۰۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

حساب بانکی اخبار روز: int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی در ستون تبليغات

آگهی یک ستونه یک هفته ۷۵ یورو، یک ماه ۱۵۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی ها در لابلای مطالب برای يک روز

یک ستونه: ۲۰ یورو دو ستونه: ۳۰ یورو سه ستونه: ۵۰ یورو

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More