کابوسِ خونسرشته ی بیداران – اسماعیل خویی

اسماعیل خویی

دیروز بود یا که پریروز یا کجا؟

در خواب بود یا که به بیداری؟

                               باری،                                           

من بودم وتو بودی و

                      ناگاهِ آسمانِ سحرگاه تَرَک برداشت!                

یا آسمانِ شبانگاه بود؟

                       نیم لحظه شک ام برداشت.                   

امّا مجالِ پرسش

کوتاه بود:

زیرا که هر چه پیش می آمد،

                     گفتم،                              

                        ناگاه بود؛                                

وَ،پیش از آن که من دُرُست ببینم چه داشت پیش می آمد،

دیدم تَرَک شکاف شده ست و

خورشیدِ زخم خورده ی خون آلودمان

دارد از آن شکاف،

                     پاره پاره،                 

                                  فرو می ریزد.                          

با پاره ها

نگاهِ من هم از آسمان فرود می آمد که،

                               ای شگفت!                                      

دیدم

مادربزرگ بر سرِ سجّاده اش نشسته با تنِ عریانِ دخترکی دلربا؛

و پاره های خون آلود

بر شانه ها وگیسوی او می ریزد.

او نیز چنگ می زند به هوا،

                          پاره ها را می گیرد،                   

                                به دهان می بَرَد؛                              

وَ قاه قاه می زند ومی خورد.

وَ ضجّه خند می کند و می خورد.

وَ چهره ی مُچاله ی او پُرچروک تر  می گردد؛

وَ گیسوان اش آتش می گیرد؛

و چشم هاش می ترکد؛

وَ روشن است که دارد می میرد.

من سوی او دویدم،

                    نه!                         

من سوی او پریدم،

امّا او

پیوسته از صدارسِ من دور ودورتر می شد.

هر پاره ی گداخته ی خورشید،

در چنگ و در دهانِ خونی ی مادربزرگ؟

نه! من نمی دانستم،

                 دیگر هیچ نمی دانم:             

جُز این،همین، که،

                در چنگ و در دهانی خون آلود،            

هر پاره ی گداخته از خورشید

کم نور و همچنان کم نورتر می شد.

بادی نمور بر تنِ من می وزید که،

                   در چرخه ی نَفَس های ام،                    

گویی مُدام نمورتر می شد.

و چندشی لزج

بر پوستِ برهنه ی من می نشست،

                              می نشیند.                                

وز ابرِ آه نگاه ام تاریک می شد،

                             می شود.                                 

وَ چشم هام دیگر هیچ خوب نمی دید،

                               نمی بیند.                                        

با این همه،

من همچنان هنوز خیره در این دیدارم.

تو نیستی.

از کی نبوده ای،

           به یاد نمی آرم.           

وَ تا هنوز نیز خوب نمی دانم

که خواب می بینم یا بیدارم!

سیزدهم فروردین ۱۳۹۸ – بیدرکجای لندن

https://akhbar-rooz.com/?p=28840 لينک کوتاه

0 0 رای ها
امتياز بدهيد!
نظری بنويسيد
Notify of
guest
0 نظرات
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات

بايگانی های ماهانه ی مطالب اخبار روز

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز

آرشيو اسناد اپوزيسيون ايران

تبليغات خود را می توانيد اينجا نشان دهيد
تبليغات خود را می توانيد اينجا نشان دهيد
0
اگر در مورد اين مقاله نظری داريد، لطفا کامنت بگذاريدx
()
x

آگهی در ستون نبليغات

آگهی های دو ستونه: یک هفته ۱۰۰ یورو، یک ماه ۲۰۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

حساب بانکی اخبار روز: int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی در ستون تبليغات

آگهی یک ستونه یک هفته ۷۵ یورو، یک ماه ۱۵۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی ها در لابلای مطالب برای يک روز

یک ستونه: ۲۰ یورو دو ستونه: ۳۰ یورو سه ستونه: ۵۰ یورو

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More