به بهانه برگزاری جشنواره بین المللی سینمای تبعید! – علی فیاض

از سال ۱۹۹۳ که از برگزاری “جشنواره بین المللی سینمای تبعید – سوئد” – دنیا خانه من است – می گذرد، بیش از بیست و شش سال سپری شده است. طی این سال ها، هر دو سال ما شاهد برگزاری و برقراری این جشنواره بوده ایم. جشنواره ای که شهر گوتنبرگ (یوته بوری) را تبدیل به مرکز تجلیل، معرفی و اشاعه فرهنگ و هنر مقاومت و پایداری ویژه رانده شدگان و تبعیدی ها کرده است. بیست و شش سال است که شهر یوته بوری، شاهد جشنواره ای بی نظیر و ابتکاری است. ابتکاری که توسط “پدر جشنواره سینمای تبعید” (۱) یعنی آقای حسین مهینی، از اندیشه و ذهن به یک عینیت و واقعیت اجتماعی – فرهنگی تبدیل شده است.

جشنواره ای که فرهنگ و هنر تبعید را، که در کشورهای منشآ، سانسور می شوند، نادیده گرفته شده و با  بی مهری مواجه می شوند را در دستور کار خویش قرار داده است.

این جشنواره به زیستگاه دوم این تبعیدیان و مهاجران و گریخته گان از شرایط ناهنجار سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ناعادلانه، مردم و افکار عمومی سرزمین های جدید، چهره ای دیگر را از تبعیدی ها و مهاجران به نمایش می گذارد. سیمایی فراتر و پیشگام تر از روی دادها و پدیده های مربوط به ناهمواری ها، ناملایمات و عمل کردهای بخشا منفی مهاجران و “پناهندگان”. این چهره، چهره ای است که هنری و فرهنگی است و بر بستر مبارزه، مقاومت و اعتراض به پیش می تازد. البته بسیار طبیعی است که آنچه تبعیدی ها و مهاجرها تولید می کنند، لزوما نه معرف دیدگاه “سینمای تبعید” و نه مبتکر آن حسین مهینی است. با این همه آنچه که در این جشنواره معرفی شده و به نمایش گزارده می شود، صدا و تصویر انسانی است که در زیستگاه نخستین خویش، جایی برای ابراز وجود ندارد.

حاشیه نشینی، تبعیض و تحقیر قومی – ملی، تبعیدی – و مهاجر – را می تواند از پای در آورد و او را به سوی ناهنجاری های اجتماعی سوق دهد. کما اینکه در مواردی نیز اینچنین به چشم می آید. اما این ناملایمات نمی توانند تبلور وجدان، مسئولیت و عملکرد عنصر تبعیدی باشند. انسان تبعیدی می تواند در قالب هنر، فرهنگ و سیاست نیز خود را به نمایش بگذارد و نشان دهد که می تواند بسیاری از توانایی ها و خلاقیت های هنری و ادبی خویش را در اختیار جامعه میزبان قرار دهد و بر غنای فرهنگی آن بیفزاید. در اینجاست که جشنواره های مختلف هنری، ادبی و حتی سنتی می توانند چهره دیگری از عنصر تبعیدی و حتی مهاجر به کشور محل اقامت بنمایانند تا میزبان، تبعیدی و مهاجر را تنها به گونه ی انسان صرفا مصرف کننده نبیند!

انسان تبعیدی در زمینه های مختلف ادبی، هنری، فرهنگی و سیاسی، نشان داده است، که در هر شرایطی قادر به بروز خلاقیت های فکری و عملی خویش است. او با این کار عملا ثابت می کند که عنصری جهانی است و “جهان خانه [او] است”. (۲)

سینمای تبعید پس از  بیست و شش سال تلاش، استقامت و پایداری نشان داده است که می توان علیرغم کمبود امکانات، نداشتن حمایت های همه جانبه غول های رسانه ای و همدلی های در خور و شایسته، چهره ی ناشناخته و منفعل عنصر تبعیدی را به چهره ای فعال، مطرح و اثرگذار تبدیل نماید. این جشنواره، تلاش های دست های تنها را، تبدیل به دست های تن ها نموده است. ارزش ها و تمایلات بشری خویش را از تخیلات و تمایلات ذهنی به واقعیات عینی و عملی تبدیل نموده و توانسته است طی این سال ها تلاش، خلاقیت های فردی و جمعی عنصر تبعیدی را به جوامع میزبان تحمیل نماید، و این دست آورد کوچکی نیست. در سایه این جشنواره ها، نشست ها، گردهمایی ها و سمینارها است که عنصر تبعیدی – و حتی مهاجر – می تواند با کوله باری از هنر، فرهنگ و مبارزه، چهره ای از خود به نمایش بگذارد، که میزبان را به تحسین و همبستگی وادار سازد. موردی که سینمای تبعید، از پس آن به خوبی بر آمده است و خود را به عنوان نهادی و نمادی هنری – فرهنگی نه تنها به کشور میزبان – که حتی جهان – تحمیل نماید.

مورد دیگری که شایسته تقدیر و توجه است، “نه” به استبداد، اختناق، دیکتاتوری و سانسور می باشد. شاید بتوان این “نه” و نه گفتن را برجسته ترین دست آورد انسان پرتاب شده به جهان “آزاد” ارزیابی نمود. درست به همانگونه که “آری به نه”، یعنی هماهنگی و همراهی با نهِ به تغییر کلیت جهان و گلوبالیزایسیون تحمیلی سرمایه داری و امپریالیستی. “آری” به “نه” توده ها و افکار عمومی جهان، علیه ضد انسانی شدن روند سیاسی و اقتصادی موجود! شعاری که در نهمین جشنواره سینمای تبعید طنین انداز شد و هم اینک در چهاردهمین جشنواره با شعارها و برنامه هایی چون؛ تولرانس، سیمای تبعیدی، دیوارها و انقلاب فمینیستی تداوم می یابد.

چهاردهمین جشنواره سینمای تبعید، امسال از هشتم تا چهاردهم نوامبر در هشت سالن سینما و مراکز فرهنگی برگزار می شود و علاوه بر نمایش فیلم، سخنرانی، بحث، اجراهای هنری و اجرای مراسم فرهنگی را نیز در برمی گیرد.     

___________________________

  1. تعبیری از روزنامه یوته بورش پستن! – که البته در قد و قواره و اندازه حسین مهینی نیست. بزرگ مردی از جرگه بزرگان چپ ایران؛ مردی با گرایش چپ، رادیکال، و در عین حال همچون زنده یاد مصطفی شعاعیان، صادق، دموکرات، آزادی خواه و مخالف دگماتیسم و تنگ نظری!
  2. شعار اصلی سینمای بین المللی تبعید: “دنیا خانه من است”!

http://exilefilmfestival.com/sv/

https://akhbar-rooz.com/?p=8893 لينک کوتاه

0 0 رای ها
امتياز بدهيد!
نظری بنويسيد
Notify of
guest
0 نظرات
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز

آرشيو اسناد اپوزيسيون ايران

تبليغات خود را می توانيد اينجا نشان دهيد
تبليغات خود را می توانيد اينجا نشان دهيد
0
اگر در مورد اين مقاله نظری داريد، لطفا کامنت بگذاريدx

آگهی در ستون نبليغات

آگهی های دو ستونه: یک هفته ۱۰۰ یورو، یک ماه ۲۰۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

حساب بانکی اخبار روز: int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی در ستون تبليغات

آگهی یک ستونه یک هفته ۷۵ یورو، یک ماه ۱۵۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی ها در لابلای مطالب برای يک روز

یک ستونه: ۲۰ یورو دو ستونه: ۳۰ یورو سه ستونه: ۵۰ یورو

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More