منو

سرمایه داری آینده ما را نابود می کند – به اعتصاب جهانی برای نجات اقلیم زمین بپیوندید!

در روزهای 20 تا 27 سپتامبر، يک هفته مبارزه برای حفظ محيط زيست در سراسر جهان اعلام شده است. گروهی از چپ های اروپايی فراخوانی به اين مناسبت منتشر کرده اند و خواستار مبارزه برای حفظ محيط زيست و آينده ی بشريت همراه با هر شکل از اقتدارگرايی و سرمايه داری شده اند.
متن فارسی و انگليسی اين فراخوان را در زير می خوانيد:

برای پیوستن به یک جنبش هیچ وقت دیر نیست:‌ ما همه مخالفان سرمایه داری و اقتدارگرایی را فرا می خوانیم که به تظاهرات، اکسیونها و اعتصابات از بیستم تا بیست و هفتم سپتامبر بپیوندند. جنبش کنونی برای نجات اقلیم زمین، شاید یکی از بزرگترین رخدادهایی باشد که ما شاهد آنیم. این جنبش علیه هر شکل از اقتدارگرایی در هرجا و برای آینده ای دگرگون برای همه است! از شما دعوت می کنیم این متن را چاپ و پخش کنید، تراکتی با شعار سرمایه داری آینده ما را نابود می کند تهیه کنید یا برچسبهای ما را تکثیر نمایید. در پایین متن، تراکت و برچسب ما آمده است.

باید راه برون رفتی از اینجا وجود داشته باشد.
باب دیلن در ترانه تمام مسیر کنار برج دیدبانی

تیتر رسانه ها توجه را جلب می کند: گزارشها درباره آتش سوزی ها در مناطق قطبی، سرعت بی سابقه ذوب شدن کوه های یخ و همین اخیراً، آتش در جنگلهای آمازون، که زمینه آن را دولت نژادپرست و طرفدار سرمایه داری بولسونارو فراهم کرده است. این نمونه آخر به گونه ای بارز نمایانگر دو تهدید همزمان دوران ماست: این سیاره در حال نابودی است و فاشیستهای جدید قدرت می گیرند.

ترامپ، بولسونارو و شرکا اتحادی علیه اقلیم زمین تشکیل داده اند. این اتحاد، در راستای منافع سرمایه است. حتی اگر مارین لوپن در آخرین سخنرانی هایش مدعی دفاع از اقلیم زمین شود که نشانگر یک استراتژی جدید اوست،‌ او به هیچ وجه در قیاس با همکاران مذکر خود کم نمی آورد. خواه در موضعگیری علیه بورژوازی به اصطلاح سبز شهرهای بزرگ (که در برابر مردم عادی صاحب اتومبیلهای دیزل قرار گرفته است)، خواه علیه پناهندگانی که به اروپا می آیند تا به اصطلاح ارزشهای اکولوژیک غرب را نابود کنند، چه در موضعگیری علیه ازدیاد جمعیت در کشورهای جنوب جهان، همه در راستای یک سیاست است. برای همین سیاست است که محافظه کاران منکر خطر برای اقلیم زمین به میدان آمده اند. این دو روی سکه، در خدمت چیزی نیست جز منافع توسعه و پناه گرفتن در دژها، و در نهایت منافع سرمایه استثمارگر.

برخی دیگر، زودتر از اینها بحران اقلیمی را پیش بینی و آن را تبدیل به یک مستمسک نه تنها سیاسی کردند. منظور ما، لیبرالهای سبز است که می خواهند سرمایه لجام گسیخته را مهار کنند و زیر پرچم سرمایه داری سبز ایستاده اند. خواستهای حقیر آنها به سرعت نشان می دهد که قصد بر هم زدن اصول مقدس بازار را ندارند و این سیاست را واقع بینی می نامند. اما در درون این سیستم، تضاد بین منافع سودجویانه و پایداری محیط زیست همواره به ضرر محیط زیست و در نهایت نوع بشر حل می شود.

عواقب بحران اقلیمی به یکسان دامن ما را نمی گیرد. همین امروز مردم در حال فرار نه تنها به خاطر جنگ و گرسنگی،‌ که نیز به علت فاجعه اکولوژیک بعدی اند. در ضمن باید گفت که امکان کشته شدن زنان در این فجایع ۱۴ برابر مردان است. شرم آور است که ملتهای صنعتی شمال جهان، چه دست راستی ها، چه نئولیبرالها، تغییر اقلیمی را ایجاد کرده اند اما آخرین کسانی خواهند بود که عواقب آن دامنشان را خواهد گرفت. اگزیستانسیالیسم آخر زمانی، یعنی برجسته کردن بقای صرف نوع بشر، دقیقا همین واقعیت را نادیده می گیرد. بالایی ها به دنبال نوعی کشتی نوح اند که در آن نجات یابند. تغییر استراتژی در جبهه راست نشانگر آنست که دیگر قصد انکار معضل را ندارند اما می خواهند گناه آن را به گردن ازدیاد جمعیت در جنوب جهان بیاندازند. معضلی به نام ازدیاد جمعیت وجود ندارد. مهم این نیست که چه تعداد انسان بر روی سیاره زمین زندگی کنند. مهم این است که چگونه نیازهایشان برطرف شود و همزیستی آنها سازمان یابد.

پس چه باید کرد؟ باید برای کل جهان به تعداد کافی دستگاه تهویه مطبوع بخریم؟ دور شهرهای ساحلی در معرض خطر، دیوار بکشیم؟ مانند چند میلیاردر کالیفرنیایی به فکر مهاجرت به فضا بیافتیم؟ هیچ یک از اینها راه حل نیست به جز برای ثروتمندانی که فکر و ذکرشان طولانی کردن حیات خود است. کارآترین طرح برای جامعه ای که می خواهد زنده بماند یک طرح نو است: طرحی که به لحاظ اجتماعی دست یافتنی باشد و نظام را زیر سئوال برد. بدین خاطر باید سرمایه داری را هدف قرار دهیم، علیه فاشیستها مبارزه کنیم و راه مرگ را پیش پای سیستمی بگذاریم که جایش در گور است. باید هر جا هستیم به جنبش ستودنی حفظ اقلیم زمین بپیوندیم!

در روزهای بیست و بیست و هفت سپتامبر قرار ما پای پرچم فراتر از اروپا!

Capitalism kills our future – Join the global climate strike!

It is never too late to join a movement: We call on all anti-capitalists and anti-authoritarians to participate in the demonstrations, actions and strikes of the 20-27 September. The current climate movement is perhaps one of the best things that could happen to us – against the authoritarian formation everywhere and for a different future for all! Feel free to print and distribute this text, paint a banner with the slogan “Capitalism kills our future” or to reproduce our stickers. You will find the resources under the text

There must be some kind of way outta here…

Bob Dylan, All along the watchtower

The headlines are flashing. Disaster reports of peat fires in the Arctic, the record speed melting polar ice caps and last but not least the alarming forest fires in the Amazon region, made possible by the racist and pro-capitalist policies of right-wing conservative Bolsonaro. The last example very impressively illustrates the two threats that are currently leading to a double course of events in our time: The planet is being destroyed and the new fascists are pushing for power.

Trump, Bolsonaro and Co. accordingly join the anti-climate alliance, which sees itself as an opposition and thus clearly stands behind the interest of capital. Even if Marie le Pen in her last speech stages herself as a “climate protector” and thus pursues a supposedly new strategy, she is in no way inferior to her male colleagues, “each for himself” is to survive and the blame for any misery is to be found in the other. Whether it is the local bio-bourgeoisie in the metropolis (which is opposed by the simple people of the diesel drivers), the “refugees” who flow to us and destroy our ecological values, or the overpopulation in the global South – whether national climate protection or homeland protection – they are both on one side of the same coin. On the other side is conservative-authoritarian climate denial. The combination of the two serves nothing but the interests of growth and isolation, ultimately capitalist exploitation.

Others anticipated the climate crisis earlier and turned it into a good – not only political – business. This refers to the green liberals who want to tame deregulated capitalism with a green face under the “Green Capitalism” brand. The moderate demands formulated in this context quickly reveal that the sacred principles of the market, hidden behind the “cloak of feasibility”, should not be touched in this process. But the contradiction between profit interest and ecological sustainability is always resolved within the system at the expense of the environment and ultimately mankind.

The climate crisis does not hit “us” all equally hard. Even now people are fleeing not only from war and hunger, but from the next climate catastrophe, in which women, by the way, have a 14 times higher chance of dying, in order to line up in the capitalist centres of the global North behind the marginalised of deindustrialisation. Perfidiously, the industrial nations of the global North – whether right-wing or neoliberal – have caused climate change, but they will be the least affected. An apocalyptic existentialism – i.e. putting the naked survival of the species in the foreground – deliberately overlooks precisely this fact. According to the elite, it should be important that enough people should abstain – or that in the end the “right people” survive in Noah’s Ark. The change of strategy in the right-wing camp indicates that the problem should not be denied, but that an alleged “overpopulation” in the global South is to blame. The latter doesn’t exist because it’s not about how many people live on the planet, but how their needs are met and their coexistence organized.

So what should we do? Buy enough air conditioners for the whole world? Raise protective walls from endangered coastal cities? Or how many billionaires in Silicon Valley dream of emigrating into space? All these solutions will hardly be possible – except for the rich who want to expand their precious life horizon in the short term. The most useful project for a society that wants to survive is another new deal: the social, system-critical and feasible one. In this sense: smash CARpitalism, fight the fascists and show an undead system die. And above all, join the wonderful climate movements everywhere!

!n 20th and 27th September we will meet at the Beyond Europe banners!

https://akhbar-rooz.com/?p=4174 لينک کوتاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بایگانی‌ها
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: