پنجشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۳

پنجشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۳

ماه شکسته پیشانی – محمود طوقی

از تنهایی آدمی و

خواب شکسته در گلوی ستاره حرفی نمی زنم

از غیبت بوسه و

غربت کلمه در گلوی کوچه چیزی نمی گویم

اما از پیشانی شکسته ماه و

بغض شکسته خیابان در گلوی ابر چه بگویم

خیابان های جهان در خوابند

و ترانه های ناسروده مادران

راه خانه های شاعران لال رانمی جویند

باید برخیزم

و دستمال پر اندوه ترا

در باران آذر ماه بشویم

ای ماه شکسته خاطر

ماه شکسته پیشانی

باید به امام زاده طاهر بروم

و به برادرم بامداد بگویم

باید برخیزی

و از پیشانی شکسته ماه

 در سال بد حرفی بزنی

ما از سال بد گذشته ایم

و در انحنای رود ستارگان

به سر سلامتی

پنجره های بسته می رویم

راستی تو فکر می کنی

ستاره دنباله دار باز هم از فراز خانه ما می گذرد

 و مادر شکسته بالم

بر کنار پنجره می آید و می گوید :ای امید همه بی پناهان

در کوچه کسی دارد به هجایی درست

از آینه گردانی ستاره و

کتف شکسته ماه حرف می زند

پنداری برادرم سید از مسجد سلیمان آمده است.

https://akhbar-rooz.com/?p=135768 لينک کوتاه

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز


0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x