جمعه ۴ خرداد ۱۴۰۳

جمعه ۴ خرداد ۱۴۰۳

برای بلوچستان و کودکان رنج‌دیده‌اش

امید آدینه: برایِ او می نویسم: امّا کیست او؟ که رَنجِ دیرینه و سَهمِ اَندک اَش در صَفحاتِ تاریخ ، از جانانِ  مُصیبت زَده تا کومه هایِ فَقر است؛

برایِ که می نویسم: آیا برایِ یک ناسورِ صدا ولی هوشیار با امواجِ رَهایی … یا برایِ هِقْ هِقِ این کودک با پاهایِ برهنه در مَعبَرِ باد می نویسم!

شاید از آسیابی خُفته در امتدادِ گندم و رؤیا، باید پُرسید: هَمان که عَطشِ مُرداب و سَردِ اجاق، هویّت یا تَقدیراَش نیست؛ به راستی، برایِ کدامینْ حادثه می نویسم: که تَن واره اَش دراین جُغرافیا ، به الیافِ آزادی و ابیاتِ صُلح می ماند؛

برایِ که می نویسم؟ هان … چه می گویی: لحظه ای به تَمثیلِ گیاهی در عَطشِ تَلخون و گُنگِ کویر، آرام و صَبور باش؛ به یاد آوردم! بی شَک برایِ خَلقی آمیخته با عُصیان و عاطفه … برایِ یک زَخمِ مُشترک و دَردِ واحد می نویسم: که ناگُزیر یا عاقبت، خَطابه یِ آدَمی را میانِ عدالت و عشق ، مَعنا خواهد کرد؛

آری، برایِ کالبُدی آکنده از هزارانْ رَفیق و صَدها شَهیداَش می نویسم؛ برایِ او که : بَلوچستان نام دارد…

https://akhbar-rooz.com/?p=208405 لينک کوتاه

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز


0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x