شعری ست در تو باز! – اسماعیل خویی

اسماعیل خویی

وقتی که، در زلال ترین پاسِ شب،

وَ ناگهان، جهانِ تو آبی می شود؛

وَ هر چه های پیدا در چشم انداز،

با آن که آفتاب نیست،

                              سرابی می شود؛ 

وَنابِ هوشیاری و بیداری ات،

با هاله ای

از حیرتِ  دل انگیزت،

                        در لحظه های تماشا،          

کم کم،

با یادهای دل شکن ات می آمیزد و

از اضطراب و دغدغه سرشارتر

از لحظه های کِشدارت به چنبرِ بی خوابی می شود؛

وَ مرگ نیز،

در یادهای دور،

                     به دیدارت می آید؛         

وَ ماهِ ترسخورده ،در برهنگی ی خویش،

بی سرپناه می مانَد؛

وَ خامُشای چشم انداز،

چون چهره ی هراس،ماهتابی می شود:

شعری ست در تو،

                             باز،                            

ناگاه چون همیشه و بی گاه،

با پیکری برهنه،

                   که تن پوشی در خور        

از واژه ها می جوید،

تا رازِ تازه یاب اش را

                       از دهانِ تو،                 

در کسوتی خوشآیند ،

با اهلِ روزگار بگوید.

تو رازِ تازه یاب اش را

با اهلِ روزگار خواهی گفت؛

و نه زترس،

و نه به شادی ی هیچ انگیزه ای،

فرگردَکی ،که هیچ،

تک واژه ای هم از آن را

از هیچ گوش وچشمی

نه خواهی و نه توانی نهفت؛

و کار،

            کارِ ناچارت،    

تا آنچنان شود که خوشایندِ اوست،

بایات اگر شود،

تا آن سوی پگاه

یا شامگاهِ فردا نیز

                        نخواهی خفت.          

امّا

کارت

گیرم چنان شود که خوشایندِ اوست،

این را هم،از پیش،خود می دانی

که زودتر بس بسیار از دیر،

                            می بینی                             

کاین کار را نیز،

چندان که داشتی ش،

                                   نداری دوست.                

وز او

در خود،

وز خود

در خویش،

                  تهی می مانی:        

تا باز کی کجا به سوی تو آید

آن هر چه ای که می خواهد خود را،

با واژه های ویژه،

به معماری ی خیالِ تو،         

                      بسُراید.                                      

می مانَد این،همین،که از تو بپُرسم

کز چیست،

وقتی که می سرایی،

که رنگ وانگِ ویژه ی خود را هم دارد

              از احساسِ تلخِ خواری و بیگاری،                                     

شیرینی ی دمی،در اوجِ سرودن،

که سرخوش ات می دارد

با حسِ بی همالِ خدایی،

ای خودنگار!

باز آفرینِ جان وجهان در زبان!

وقتی که هیچ نیستی،

وَ هیچ،

       هیچ،         

              نمی خواهی باشی،                     

جُز بَرده ی فروتنِ زیبایی!

چهارم فروردین۱۳۹۸،

بیدرکجای لندن

https://akhbar-rooz.com/?p=25273 لينک کوتاه

0 0 رای ها
امتياز بدهيد!
نظری بنويسيد
Notify of
guest
0 نظرات
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز

0
اگر در مورد اين مقاله نظری داريد، لطفا کامنت بگذاريدx
()
x

آگهی در ستون نبليغات

آگهی های دو ستونه: یک هفته ۱۰۰ یورو، یک ماه ۲۰۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

حساب بانکی اخبار روز: int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی در ستون تبليغات

آگهی یک ستونه یک هفته ۷۵ یورو، یک ماه ۱۵۰ یورو آگهی های بیش از ۳ ماه از تخفیف برخوردار خواهند بود

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More

آگهی ها در لابلای مطالب برای يک روز

یک ستونه: ۲۰ یورو دو ستونه: ۳۰ یورو سه ستونه: ۵۰ یورو

حساب بانکی اخبار روز

int. Bank Account Number IBAN: DE36 3705 0198 0026 0420 36 SWIFT- BIC: COLSDE33XXX نام دارنده حساب: Iran-chabar نام بانک: SparkasseKoelnBonn Koeln- Germany

Read More