سه شنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۲

سه شنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۲

اعتراض به حضور رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی ایران در نمایشگاه بین‌الملی کتاب

رژیم جمهوری اسلامی امسال نیز بساط خود را در نمایشگاه کتاب فرانکفورت پهن کرده تا از آن برای تبلیغ خود و ایدئولوژی ضدانسانی‌اش استفاده کند.
در همان اولین روزهایی که این رژیم در مقابله با انقلاب ۵۷ به قدرت چنگ انداخت، خمینی مطبوعات را علناً تهدید کرد که تنها باید در مسیر اسلام قلم زنند. از آن پس هرگونه تلاش کارگران، زنان و توده‌های مردم در مبارزه برای یک زندگی انسانی، برای حفظ آزادی بیان، آزادی تشکل و اجتماعات، که در طی انقلاب بدست آورده بودند با سانسور و ترور، با شکنجه و شلاق و با زندان و اعدام پاسخ داده شد. و این کار چون فَتوای مرگ سلمان رشدی تنها به داخل ایران محدود نبود. هنگامی که نویسندگانی چون مختاری و پوینده برای به راه انداختن «کانون نویسندگان ایران» به تلاش برخاستند، آن‌ها و ده‌ها نویسنده‌ی دیگر سبعانه به قتل رسیدند و هنوز نیز برگزاری مراسم و نشست‌های این کانون غیر قانونی است.

در جنگ هشت ساله با عراق و بدنبال آن با قتل عام هزاران زندانی سیاسی، جمهوری اسلامی توانست ثبات خود را تضمین کند. امری که امروز نیز در برابر خیزش‌های توده‌ها و بحران‌های سیاسی و اقتصادی اش در بعد دیگری به تکرار آن مشغول است. با پروپاگاندای امکان جنگ با آمریکا، آمریکایی که در چهل سال اخیر بارها با آن همکاری کرده (در مواردی چون جنگ علیه طالبان و جنگ علیه صدام) رژیم سعی می‌کند سرکوب را در چه در ایران و چه در مناطق زیر نفوذ خود افزایش داده و ماشین استثمار سرمایه را پا برجا نگهدارد. کارگرانی که امروز در ایران برای گرفتن حقوق عقب افتاده‌ی خود، برای آزادی اجتماعات و تشکل فریاد می‌زنند، مردمی که در اول ماه مه اجتماع می ‌کنند و نویسندگان و خبرنگارانی که علیه سانسور مبارزه می‌کنند، دستگیر و به زندانهای طولانی‌ در شرایطی غیرانسانی و ضربات شلاق محکوم می‌شوند.

غرفه‌ی انحصاری رژیم با ناشران و نویسندگان دستچین‌شده‌اش در نمایشگاه کتاب فرانکفورت، همچون حضور هر ناشر دولتی، فاشیستی و اسلامیستی لکه‌‌های ننگی هستند که با رنگ به اصطلاح «آزادی قلم» پاک نمی‌شود. نمایشگاه فرانکفورت بنای خودر را بر «پیوند انسان‌ها با بازارها» و ایجاد «فضایی برای همکاری ‌ها و پروژه‌های تازه» گذاشته است. اما باید پرسید که زندگی این انسان‌ها چگونه می‌چرخد و آنان چگونه در تغییر آن می‌کوشند. کارگران و زحمتکشان در ایران، امروز نیز به مبارزه ادامه می‌دهند و اینجا و آن‌جا به پا خاسته و بنیان رژیم را به لرزه در می‌آورند. صدای این مبارزه را باید به گوش جهانیان رساند. نه تنها آنان را، بلکه معدنچیان آفریقای جنوبی تا معلمان ویرجینیا را، کارگران فوکس‌کن در چین تا جلیقه زردها را تنها نباید گذاشت.

بیائید ضمن اعتراض به حضور رژیم جمهوری اسلامی در نمایشگاه کتاب، همصدای مردمی باشیم که برای دنیایی عاری از ستم و استثمار مبارزه می‌کنند.

کمیته همبستگی با مبارزات کارگران و زحمتکشان در ایران – فرانکفورت

https://akhbar-rooz.com/?p=8375 لينک کوتاه

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest

0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز

0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x