چهارشنبه ۳ مرداد ۱۴۰۳

چهارشنبه ۳ مرداد ۱۴۰۳

ای خفته ولی چو ماه بیدار – اکبر ایل بیگی

ای خفته ولی چو ماه بیدار

در دام همی چو سرو هشیار

دردا که وطن به دست اجبار

در شهر و دمن بسی گرفتار

                          ساقی تو دگر مرا علمدار      



جانم همه نو شود چو‌ ساغر

یک باده دهد مرا چو‌ اختر

آن باده که رنگ او چو گلنار

از تاک بنفشه های خاور

          ای باده بزن به باد افسار          



بادی که هزار یاسمن برد

صد سوسن ‌آشنای من برد

بسیار بزد به چشم من خار

فریاد که باغ با چمن برد

         از یاد مبر تو دست بدکار          



آواره به ساحلی به باران

ققنوس به روی موج خرامان

آید به پناه گرم رخسار

بالی بزند دگر دهد جان

          آن مرغ تویی به کنج دیوار       



مرغی که به خواب می زند چنگ

هر دم به هوای نو به آهنگ

پرواز کند به سوی اسرار

با بال زند به موج ها رنگ

          رنگی بزند به من چو‌ گلزار      



هر شب به سرم زمانه بی تاب

چشمان همه در وصال یک خواب

دلبر به خیال من پدیدار

هر بوسه او‌ چو قرص مهتاب

             عاشق تو بزن به شب دگر تار



تا عشق و امید می زند ساز

ای خفته به شب بخوان تو آواز

ساکت منشین که باد بیمار

رویا شکند چو بال و پرواز

          یارا تو مرا به باده بسپار      

    

*** اکبر ایل بیگی

https://akhbar-rooz.com/?p=141263 لينک کوتاه

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
4 نظرات
تازه‌ترین
قدیمی‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
اکبر ایل بیگی
اکبر ایل بیگی
3 ماه قبل

هر شب به سرم زمانه بی تاب
چشمان همه در وصال یک خواب
دلبر به خیال من پدیدار
هر بوسه او‌ چو قرص مهتاب

                    عاشق تو بزن به شب دگر تار

تا عشق و امید می زند ساز
ای مرغ سحر بخوان تو آواز
ساکت منشین که باد بیمار
رویا شکند چو بال و پرواز

                       یارا تو مرا به باده بسپار     

    اکبر ایل بیگی ( دوباره نویسی)

اکبر ایل بیگی
اکبر ایل بیگی
3 ماه قبل

دلبر همه ای چو ماه بیدار
در خانه ما چو سرو هشیار
دردا که وطن به دست اجبار
در شهر و دمن بسی گرفتار

                          ساقی تو دگر مرا علمدار     

جانم همه نو شود چو‌ ساغر
گر باده دهی مرا چو‌ اختر
آن باده که رنگ او چو گلنار
از تاک بنفشه های خاور

                   ای باده بزن به باد افسار         

بادی که هزار یاسمن برد
صد سوسن ‌آشنای من برد
بسیار بزد به چشم من خار
فریاد که باغ با چمن برد

                   از یاد مبر تو دست بدکار         

با باده به ساحلی به باران
بی تاب شوم چو موج رخشان
بینم به خیال مرغ دادار
مستانه به روی موج رقصان

                  آن مرغ تویی به کنج دیوار      

مرغی که به رنج می زند چنگ
هر دم به صدای نو به آهنگ
پرواز کند به سوی اسرار
با بال زند به موج ها رنگ

                   رنگی بدهد به من چو‌ گلزار     
……

سینا سریر
سینا سریر
2 سال قبل

ققنوس به روی موج خرامان!!!
صرف نظر از اینکه بنده نمیدانم ققنوس ایا اهل خرامیدن میباشد یاخیر و اگر هست روی کدام موج؟ و اگر اشتباه نکنم این پرنده افسانه یی از اتش خودش میسوزد و از خاکستر خودش بلند میشود . همه ی اینها بکنار این نیم با وزن دیگر‌ابیات جور در نمیاید.
ارادتمند شما سینا

اکبر ایل بیگی
اکبر ایل بیگی
2 سال قبل
پاسخ به  سینا سریر

بله، در ادبیات هر آتشی ققنوس در دل خود دارد،

هر چند « ققنوس در باران» را هم از احمد شاملو‌ داریم.

با سپاس از نظر شما گرامی.

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز


4
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x