چهارشنبه ۳ مرداد ۱۴۰۳

چهارشنبه ۳ مرداد ۱۴۰۳

غزل برای زنی که هماره می خندد!… خسرو باقرپور


به به چه گُلعُذاری! چه نازنین نگاری!
با شورِ بی مهاری خندد به بی قراری

زیبا و بی بهانه، سرخوش در آشیانه
بادامِ غنچه کرده، در موسمِ بهاری

با این که دورم از او، غافل نباشم از او
یادِ رُخش به هر کو، عطرِ خوشش کناری

مابینِ عقل و دل جنگ، پای صبوری ام لنگ
دل بهرِ دیدنت تنگ؛ آوازه خوان قناری!

با توسن خیالش تازم به دشتِ یادش
با پایِ غم پیاده، با اسبِ دل؛ سواری

دلخوش منم که شاید، پیک اش ز در درآید
پیغامِ خوش بیارد از دلبری به یاری

مهرش، عمیق و زیبا، بس دلکش و فریبا
خندیده دلبر ما، در عکس یادگاری! 

https://akhbar-rooz.com/?p=110996 لينک کوتاه

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز


0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x