یکشنبه ۲۷ خرداد ۱۴۰۳

یکشنبه ۲۷ خرداد ۱۴۰۳

مادر – لقمان تدین نژاد

برای هادی خُرسندی
                        «این بیت شوخیانه نوشتم که هرکه خواند
                                   داند که من دوآتشه دلتنگ کشورم»

کودکِ نافرمانِ شوخ را چه چاره

وقتی صدا می‌آید از دور،

-‌آهای…

        دارد دیر می‌شود…

                 به خانه بازگرد…

غروبگاهان،

از سمت کلبه‌ی مخروبه،

        بر کرانه‌ی جنگلِ انتهای جلگه

و سایه‌ی زنی در جامه‌ی گلدار،

رفته رفته محو می‌شود

        در درخت‌زارِ مه گرفته‌ی دور‌،

آه اگر دشت را دو پاره نمی‌کرد

                 این رود لعنتی

و بازگشت به خانه را ناممکن

دارد تاریکی می‌گسترد بر دشت

و من شب را باید کنار همین کشتزار سر کنم

                                  دور از خانه،

با شغالان و خرگوشان،

                 راسو‌ها و روباهان،

                         و ستارگان دور از دسترس

مرا چه چاره،

که در آن دور دورها

مِه می‌رقصد،

        موج می‌زند،

                 پیش‌تر و پیش‌تر می‌آید

و رفته رفته مادر،

        کلبه‌ی مخروبه،

                 و باغچه‌ی پر خاطره را

فرو می‌کشد در خود

و رها می‌کند مرا،

با پژواکِ گُنگِ آوایی از دور،

-‌آهای…

        به خانه بازگرد…

                 دارد شب می‌شود…  

لقمان تدین نژاد

آتلانتا،  ۲۸ مه ۲۰۲۴

https://akhbar-rooz.com/?p=242967 لينک کوتاه

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

خبر اول سايت

آخرين مطالب سايت

مطالب پربيننده روز


0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x